|
| |
Pinksteren
|
"Zo vond op de Pinksterdag uit Handelingen 2 de door de Here Jezus in Handelingen 1:5
aangekondigde doop in de Heilige Geest plaats. Vanaf dit moment zouden allen die in de
Here Jezus geloofden een bijzondere eenheid gaan vormen: de Gemeente van Jezus Christus."
|
|
Samen met de Gemeente van de Here Jezus in alle landen en in alle talen vieren wij het Pinksterfeest.
Het is het feest waarop wij gedenken, dat de Here Jezus alle gelovigen bij elkaar gebracht heeft. Hij
heeft hen gemaakt tot "het Lichaam van Christus". In welk land men ook woont, welke taal men ook
spreekt, alle oprechte gelovigen behoren bij de Here Jezus. Zij zijn lid van dat Lichaam van Christus
en horen bij elkaar.
Ook wij zijn vandaag bij elkaar als mensen uit verschillende landen en uit verschillende culturen. Wij
spreken niet allemaal dezelfde taal. Wij hebben niet allemaal dezelfde huidskleur. Wij hebben allemaal
een ander leven gehad tot vandaag. En toch horen zij die oprecht in de Here Jezus geloven allemaal bij
elkaar. Wij hebben een heel bijzondere band. Wij zijn niet slechts vrienden van elkaar. Wij hebben een
geestelijke "bloedband". Wij zijn familie van elkaar. Wij zijn geestelijke familie. Wij zijn broeders
en zusters van elkaar, omdat God onze Vader is en omdat de Here Jezus onze Heiland en Heer is.
In Handelingen 2 hebben wij gelezen dat de Heilige Geest in de Gemeente van de Here Jezus gekomen is
en hoe dit geschied is. Het gebeurde niet in Europa, niet in Afrika, niet in een Arabisch land en
niet in Sri Lanka, maar in Jeruzalem in Israël. Het gebeurde ook niet op een gewone dag in het jaar.
Het gebeurde op een bijzondere Bijbelse feestdag. Het was op het Pinksterfeest.
|
Het Pinksterfeest heeft in de Bijbel en voor het volk Israël verschillende betekenissen.
Pinksteren is de 50e dag na Pasen
In de eerste plaats is het Pinksterfeest het feest dat op de 50e dag na het Paasfeest gevierd wordt. Eigenlijk eindigt met Pinksteren de feesttijd die met Pasen begonnen is. Dat zien wij verschillende keren in de Bijbel.
Terwijl de Bijbel zegt op welke datum het Paasfeest en het Loofhuttenfeest gevierd moesten worden, zegt de Bijbel niet op welke datum het Pinksterfeest gevierd moest worden. De Bijbel zegt alleen dat het feest 50 dagen na het Paasfeest gevierd moest worden. Zo is het Pinksterfeest de vervulling van het Paasfeest. Dat is het ook voor ons. Nadat de Here Jezus met Pasen gestorven en opgestaan is uit de dood, kwam op het Pinksterfeest de bekroning van Zijn werk, toen Hij ons de Heilige Geest zond.
Voor de Joden is en was het Pinksterfeest de dag waarop koning David geboren en gestorven was. De dag stond dus ook in het teken van koning David. Voor ons is deze dag in zekere zin de dag van de grote Zoon van David, de Here Jezus. Pinksteren is het eind van Pasen, dat herinnert aan de dood van de grote Zoon van David. Pinksteren is ook het geboortefeest van de Gemeente, het lichaam van de grote Zoon van David.
De grote Joodse geleerde, Maimonides, heeft eens gezegd:
"Zoals iemand die zijn vriend verwacht, de dagen telt, zo tellen wij de dagen van de omer, de dagen van de uittocht tot aan de wetgeving, die het doel was van de uittocht, zoals de Here gezegd heeft: 'Op adelaarsvleugelen heb Ik u gedragen en tot Mij gebracht'." (Ex. 19)
Zo telden de discipelen ook de dagen van Pasen tot Pinksteren, dat is: van het einde van Jezus' werk op aarde tot aan de komst van de Heilige Geest, de nieuwe grote Vriend en Trooster, die het werk van de Here Jezus zou voortzetten.
Het Paasfeest herinnert ons aan de uittocht uit Egypte. Het vertelt van de verlossing uit de slavernij. Het vertelt van de verlossing die God op een bijzondere manier aan Zijn volk gegeven heeft. Door een machtige hand zijn zij uit Egypte bevrijd.
Het Pinksterfeest herinnert ons aan de wet die God aan Zijn volk gegeven heeft, toen zij in de woestijn bij de berg Sinaï waren. In de tijd dat de Israëlieten nog in hun eigen land woonden, werd het Pinksterfeest vooral als een oogstfeest gevierd. Toen de Israëlieten uit het land verdreven waren en zij andere beroepen gekregen hadden, brachten de rabbijnen het Pinksterfeest veel meer in verband met de wetgeving op de Sinaï. Zie Exodus 19:1 v.v. (:17); 20:18.
Zo veranderde het Pinksterfeest steeds meer van een feest van de oogst in een feest van het Woord, het Woord van God, de wet. Je kunt ook zeggen, dat het Pinksterfeest meer het karakter kreeg van het spreken van God. Deze verandering kwam echter niet alleen nadat de Israëlieten uit het eigen land verdreven waren. Ook in de tijd van de Here Jezus kenden de mensen deze gedachte al.
Bij de wetgeving had God Zijn Woord met Zijn eigen vinger op twee stenen tafelen gegrift en zo via Mozes aan het volk gegeven. De apostel Paulus wijst in 2 Cor. 3:3 op het werk van de Heilige Geest, waardoor wij nu "het Woord van Christus" geworden zijn, of, zoals Paulus het hier zegt: "een brief van Christus" geworden zijn, nu Gods Woord in ons hart geschreven is! Er is een nieuwe wet gekomen, die niet op stenen tafelen gegrift is, die ook niet met inkt op papier geschreven is, maar die door de vinger Gods, door de Heilige Geest, in onze harten gegrift is. Zo vond op de Pinksterdag de vervulling plaats van wat het volk Israël in de tijd van het Oude Testament bij de Sinaï beleefd had.
Hier, bij de Sinaï, sprak God op een bijzondere manier tot hen. Hier gaf Hij hen Zijn heilig Woord. Hier openbaarde Hij Zichzelf en Zijn heerlijkheid aan hen. Hier maakte God deze ex-slaven tot een echt geheel. Hij maakte hen tot een volk; Zijn volk. Hier werden zij een eenheid. En... hier kwam God wonen bij Zijn volk!
Hier, bij de Sinaï, werden ook direct Gods heerlijkheid en heiligheid openbaar. Als direct gevolg van deze wetgeving stierven ongeveer 3000 man. Dat was na de zonde bij het gouden kalf. Exodus 32:28 vermeldt het volgende: "De levieten deden naar het woord van Mozes en er vielen van het volk op die dag ongeveer 3000 man." Het wonder is met Pinksteren juist andersom. Nu deden de discipelen naar het woord van de Here Jezus en er werden 3000 mensen "levend" (Hand. 2:41). Zo werd het Pinksterfeest ook weer de feest van de "oogst", maar nu van de geestelijke oogst, van mensen die door de Here Jezus levend werden.
Hier vonden bijzondere wonderen en tekenen plaats. Hier zagen de mensen het vuur van Gods heerlijkheid. Hier hoorden zij het geluid van Gods majesteit en van Gods aanwezigheid (Ex. 20:18). Hier ging het Woord van God voor hen leven. Nu leerden deze mensen de God van Abraham, Izaak en Jakob en ook de God van Mozes pas echt kennen. Nu konden zij voortaan over Hem spreken. En dat deden zij ook! Zo gebeurde het later (Hand. 2) ook in Jeruzalem.
Pinksteren en Joël 2:28-32
In de tweede plaats is het Pinksterfeest het feest dat in zekere zin al in Joël 2:28-32 aangekondigd was. Joël beschrijft hier een situatie die eens in de toekomst zal plaats hebben, waarbij Gods Geest op een bijzondere wijze over de mensen van Israël zal komen. Er zullen dan grote wonderen onder het volk van Israël plaats vinden. Alle mensen van Israël zullen dan de Heilige Geest ontvangen, zowel mannen als vrouwen, zowel jongens als meisjes.
Hoewel de boodschap van de profeet Joël bedoeld is voor een tijd die nog steeds toekomstig is, kun je zeggen, dat een bepaalde vervulling er van toch ook heeft plaats gehad toen de Heilige Geest 2000 jaar geleden werd uitgestort. De Heilige Geest kwam toen niet op alle mensen van Israël, maar wel op allen die geloofden. Mannen en vrouwen, jongens en meisjes die in de Here Jezus geloofden, ontvingen allemaal de Heilige Geest.
Zo mogen wij het vandaag ook tegen elkaar zeggen, dat de Heilige Geest ook bij ons is bij iedereen die gelooft. Het maakt niet uit of je een man of een vrouw bent, een jongen of een meisje. Als je gelooft, heb je de Heilige Geest ontvangen.
Pinksteren het feest van de oogst
In de derde plaats vertelt de Bijbel ons in Leviticus 23, dat het Pinksterfeest het feest is van de oogst. Het voedsel staat op het land. Het is gereed om geoogst te worden, om binnen gehaald te worden.
Eigenlijk is dat ook de grote betekenis van het Pinksterfeest. De Here Jezus is de grote Landman. De mensen zijn als tarwe op het land. De velden zijn wit om te oogsten. De Here Jezus haalt verloren mensen naar Zich toe en geeft deze mensen het eeuwige leven. Hij brengt hen in het Vaderhuis, waar zij een eeuwige woning ontvangen. Zo heeft Hij ook ons bij Zich genomen. Wij mogen voor altijd bij Hem blijven.
Pinksteren en de vervulling met de Heilige Geest
Op het Pinksterfeest in Jeruzalem gebeurden bijzondere dingen. Je kon het geluid van Gods aanwezigheid horen. Uit de hemel kwam het geluid als van een geweldige windvlaag. Je kon ook zien dat God aanwezig was en dat Hij iets ging doen. Er waren tongen als van vuur. Je kon als gelovige het zelf ook merken dat er iets groots gebeurde: Alle gelovigen werden vervuld met de Heilige Geest. Je werd zelf ook vervuld met de Heilige Geest. Andere mensen konden het weer aan de gelovigen merken dat zij veranderd waren, want al die gelovigen gingen ineens over God spreken.
De gelovigen werden vervuld met de Heilige Geest. Zij werden vol van de Heilige Geest. Dat is heel bijzonder. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun hart ervaren. Zij hebben warmte, liefde en goede gevoelens voor anderen. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun verstand ervaren. Zij gebruiken hun verstand om anderen iets te laten meebeleven van de grote daden van God. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun ogen hebben. Ze kunnen op een liefdevolle manier naar je kijken, zodat je bij hen iets van de liefde van de Here Jezus terugvindt. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun oren hebben. Zij kunnen nadrukkelijk en heel belangstellend naar je luisteren, zodat je duidelijk het gevoel hebt, dat datgene wat je hen vertelt, ook echt overkomt. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun mond hebben. Ze kunnen zo mooi iets tegen je zeggen, dat het wel lijkt alsof God Zelf iets tegen je zegt. Ze kunnen soms ook zo oprecht en inspirerend bidden - ook voor anderen bidden. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun handen hebben. Ze zijn bereid om wat te doen voor de Heer. Ze willen zich graag dienstbaar maken voor het koninkrijk van God. Er zijn mensen die het werk van de Heilige Geest in hun voeten hebben. Ze hebben de voeten geschoeid met de bereidvaardigheid van het evangelie, zoals Paulus dit noemt in Ephese 6:10-20.
Wat zou het mooi zijn als er mensen waren, die het werk van de Heilige Geest, de vervulling van de Heilige Geest dus, zouden ervaren aan hun hart, hun verstand, hun ogen, hun oren, hun mond, hun handen en hun voeten. Wat zou het mooi zijn als wij als christenen allemaal op deze wijze vervuld met de Heilige Geest zouden worden.
Misschien moeten wij wat bescheidener zijn. Wat zou het al mooi zijn als de ene gelovige het werk van de Heilige Geest aan zijn hart en de andere gelovige aan zijn verstand zou ervaren, als de ene gelovige het aan zijn ogen en de andere gelovige aan zijn oren zou ervaren, enz. Dan zouden wij als gemeente in zijn geheel die vervulling met de Heilige Geest beleven en op een bijzondere wijze tot een eenheid in Christus gesmeed worden!
Pinksteren en ons hart
Het wonder op de Pinksterdag was, dat alle mensen het evangelie van de Here Jezus in hun eigen taal hoorden. De discipelen spraken allemaal in andere talen. Zij spraken de talen van al die mensen uit al die verschillende landen.
Zij spraken niet over allerlei zaken die voor de wereld belangrijk waren. Er was in die tijd een groot politiek probleem. Al jaren werden de Israëlieten overheerst en onderdrukt door de Romeinen. Er was geen echte vrijheid. Ik denk dat een aantal mensen het waarschijnlijk best op prijs gesteld zou hebben, als een man die vervuld is met de Heilige Geest, zoals Petrus was, nu eens zou doorgeven wat God over deze situatie te zeggen had. Hierover werd echter met geen woord gesproken.
In het geestelijk leven staan wij open voor allerlei mensen met allerlei zorgen en problemen in allerlei situaties. Maar wij zijn niet geroepen om in de gemeente van de Here Jezus al deze problemen te bespreken en mogelijke "oplossingen" aan te dragen of mensen ter verantwoording te roepen of te veroordelen. Wij zijn geroepen om de boodschap van de Here Jezus te prediken. Dat is niet Jezus' antwoord op de politieke problemen van de mens. Het is Zijn antwoord op de grote, geestelijke nood van de mensheid: de zonde en de verlorenheid. Het gaat om de oplossing die Hij gebracht heeft: de redding door Zijn verzoenend lijden en sterven.
In Hand. 2:37 staat dat de mensen die de prediking van Petrus beluisterden, "diep in hun hart getroffen werden". Zij werden niet lichtelijk aangeraakt. Zij werden diep in hun hart getroffen. Het gaat hier over de mensen die de boodschap hoorden en begrepen. Alsof een zwaard hun hart binnendrong, zo werden zij geraakt en getroffen door de boodschap van het evangelie. Deze boodschap ging niet het ene oor in en het andere oor uit. Deze boodschap ging via hun oor direct naar hun hart en raakte hen daar nadrukkelijk.
Vandaag beleven wij ook zoiets. Wij spreken vandaag ook over de Here Jezus. Het is de taal en de boodschap uit het hart van God. Het is de taal en de boodschap voor ons hart. Vandaag raakt God ons hart aan. Hij spreekt de taal van ons hart. Hij vertelt ons van Zijn grote liefde, ongeacht wie wij zijn. Zo is het Pinksterfeest het feest van Gods hart en ons hart.
Vandaag mogen wij weer eens extra stilstaan bij het feit dat de Here Jezus ons de Heilige Geest gegeven heeft. De Heilige Geest is ons niet slechts als een stille en bescheiden Gast gegeven. De Heilige Geest is ons gegeven, opdat Hij ons leven zou veranderen. Hij is ons gegeven, opdat wij op een nieuwe manier ons voor anderen zouden openstellen. Hij is ons ook gegeven, opdat wij op een nieuwe manier iets voor anderen zouden gaan betekenen.
Sommige mensen hebben een onplezierig karakter. Ze kunnen hard of bitter of eigenwijs zijn. Zij kunnen kritisch zijn op anderen. Zij kunnen liefdeloos denken of liefdeloos handelen. Sommige mensen kwetsen anderen met hun ogen of met hun mond, met hun hart, hun verstand of met hun voeten. De Heilige Geest is ons gegeven, opdat ons innerlijk, ons hart zou veranderen. Pinksteren moet niet gevierd worden; het moet beleefd worden!
God spreekt ook tot ons door de mensen om ons heen. Wij mogen bij al die andere mensen iets zien van de liefde van God voor hen en voor ons. Zo mag het voor ons allemaal vandaag het feest van God zijn het feest van de Heilige Geest die woont in ons hart. Het is het feest van de Heilige Geest, die de nieuwe Trooster is.
De Heilige Geest vertegenwoordigt de Here Jezus bij ons. Door de Heilige Geest is de Here Jezus toch heel dichtbij ons. De Heilige Geest en de Here Jezus mogen wij ontdekken in ons eigen leven en in de levens van de mensen om ons heen. Zo mag Pinksteren ons oproepen tot een bijzondere ontdekkingsreis. Wij mogen de Here Jezus en het werk van de Heilige Geest in de gemeente en in de levens van de medegelovigen ontdekken.
|
|
