De Here Jezus: Jood, Palestijn of christen ?
|
Toen de Here Jezus werd geboren waren er geen christenen en geen Islamieten.
Er waren Joden en niet-Joden.
|
|
Een belangrijke vraag. De engel die de geboorte van de Here Jezus aankondigde zei tegen de herders: "U is heden de Heiland geboren..." Wij vragen ons nu af: was Jezus een Jood of een Palestijn? Eigenlijk is de vraag niet volledig. De vraag moet eigenlijk luiden: was de geboren Heiland een Jood, een Palestijn of een christen?
U zult hopelijk begrijpen, dat het bij dit onderwerp niet de bedoeling is om iemand of om een groep mensen te kwetsen. Wij willen de Joden niet kwetsen, de Palestijnen niet kwetsen en de christenen niet kwetsen. Wij willen gewoon een belangrijke vraag stellen en kijken of wij het antwoord op deze vraag kunnen vinden.
Wij stellen een vraag
Laten wij beginnen met de christenen. Veel christenen menen, dat het christendom bij de Here Jezus
begonnen is en dat Hij dus de eerste christen was. Zij moeten er niet aan denken dat Jezus een Jood
zou zijn geweest. |
De Joden zijn in het oog van de leden van de kerk door de eeuwen heen een slecht en verdorven volk
geweest en je moest er niet aan denken, dat Jezus uit zo'n slecht volk voortgekomen zou zijn. Stel
je voor dat Hij een Jodenneus gehad zou hebben en bruine ogen en zwart haar. Neen, de Here Jezus had
blauwe ogen en blond haar, zo schetsen de christenen hem het liefst.
Als wij bij de Palestijnen terechtkomen, blijkt, dat zij vaak maar al te graag roepen, dat de Here Jezus een Palestijn was. De christen Arabieren die in het heilige land wonen en vaak niet op al te goede voet met de Joden leven, moeten er ook niet aan denken dat Jezus een Jood geweest zou zijn. Dan zou Hij behoord hebben bij het vijandige volk, bij de onderdrukkers, zoals zij de Joden vaak zien. Dat zou in hun ogen een smet werpen op Jezus, die ook zij als christen Arabieren vereren. Nee, Jezus was in hun ogen geen Jood en in zekere zin ook geen christen. Hij was in hun ogen een Palestijnen.
Als wij ons nu afvragen hoe de Joden Jezus bezien, denkt u waarschijnlijk, dat zij ook wel om het hardst zullen roepen, dat Jezus een Jood was en dat Hij bij hun volk behoorde. Nee! Dat is nou het vreemde. Christenen roepen: "Hij hoorde en hoort bij ons." Palestijnen roepen: "Hij hoorde en hoort bij ons." En Joden roepen: "Jullie mogen Hem hebben en houden. Wij hoeven Hem niet. Wij willen niets met Hem te maken hebben. Hij heeft ons in de loop der eeuwen genoeg ellende opgeleverd. Als jullie Hem willen hebben, neem Hem dan en houd Hem maar lekker dicht bij je. Als je Hem maar ver bij ons vandaan houdt..."
Toen de Here Jezus werd geboren, waren er geen christenen. Hij werd niet geboren als Koning van de kerk. Er was geen kerk. Er wordt vaak wel door veel christenen en soms ook door predikanten gedaan alsof de Here Jezus in en bij de kerk gekomen was en dat de kerk al bestond toen de Here Jezus geboren werd. Er was echter geen kerk en de Here Jezus kwam niet in de kerk. Toen Hij werd geboren waren er ook geen Islamieten. De Islamitische godsdienst is gesticht door Mohammed en hij leefde vele honderden jaren later.
Toen Hij werd geboren waren er Joden en niet-Joden. De Joden woonden in het land Judea. Niet in het land Israël. Het land Israël bestond niet. Wat wij gewend zijn om Israël te noemen, heette in die tijd Judea. Wij nemen u even mee in een stukje geschiedenis om dit duidelijk te maken.
De politieke situatie in die tijd
Lucas 1:5 en 2:1 beschrijven ons de situatie in die dagen. Er worden drie speciale namen en landen genoemd: Keizer Augustus (en Rome), Quirinius en Syrië, Koning Herodes en Judea. Veel mensen hebben geen idee waarom de namen van deze mensen in het evangelie verhaal voorkomen. Ze kunnen zich misschien nog een klein beetje voorstellen waarom Herodes genoemd wordt. Hij komt immers rond de geboorte van de Here Jezus op het toneel als de wijzen uit het Oosten komen en als daarna de kinderen van Bethlehem vermoord worden. Maar wat hebben keizer Augustus en Quirinius met de geboorte van de Here Jezus te maken? Waarom worden hun namen hier genoemd?
Deze drie namen schetsen ons de gehele staatkundige en politieke situatie van de tijd waarin de Here Jezus geboren werd. Hij werd geboren in een tijd waarin het land van de Joden niet Israël of Juda heette, maar Judea heette. Het land werd geregeerd door een koning die Herodes heette en die wij kennen als koning Herodes de Grote. Maar daarmee is nog lang niet alles gezegd.
Het feit dat Quirinius en Syrië genoemd worden, vertelt ons, dat het land Judea geen zelfstandige staat was, maar dat het een onderdeel, een deel van de Romeinse provincie Syrië was. Het land waar de Joden woonden was veel te klein voor de Romeinen om het als een zelfstandige provincie te tellen. Het land van de Joden was gewoon een deel van Syrië. Het was opgegaan in Syrië. En Syrië was dus weer een deel van het grote Romeinse rijk. Dit Romeinse rijk was zo groot, dat het macht had in Engeland, Nederland en Duitsland, in Frankrijk en Spanje, in de gebieden langs de Rijn, maar ook in de landen langs de Donau, in de landen rond de Middellandse Zee, dus zelfs tot in Afrika en in Arabië.
Ten Oosten van de Middellandse Zee lag voor de Romeinen niet dat kleine landje Israël of Juda, maar het uitgestrekte gebied van Syrië, waar zij gemakshalve het gebied van de Joden ook onder rekenden.
Om de lastige Joden goed in de greep te kunnen houden, hadden de Romeinen toegestaan dat er een speciale leider over dat kleine stukje van de Joden zou regeren. Dat was in de dagen van de geboorte van de Here Jezus: Herodes de Grote. Na zijn dood werd het gebied van Herodes de Grote in drie delen verdeeld, waarbij drie van zijn zonen elk een stukje kregen om over te regeren. Dit regeren was in feite niet anders dan de mensen rustig houden, zodat de Romeinen geen last van hen hadden. Boven Herodes stond dus eerst Quirinius, die wij een soort "legioensgeneraal" zouden kunnen noemen. Quirinius was de hoogste in rang en was in feite de bevelhebber van het gehele oosten. Boven hem stond alleen nog de keizer zelf.
Overigens betekent dit alles niet, dat de Romeinen niet duidelijk aanwezig waren in het heilige land. Herodes mag dan wel door de keizer aangesteld zijn om de wil van de keizer in het heilige land uit te voeren, naast Herodes is steeds ook duidelijk een groot aantal Romeinse soldaten aanwezig en is er een vertegenwoordiger van de keizer, die in feite de hoogste macht heeft. Zo kennen wij immers uit later dagen ook Pontius Pilatus.
De keizer in Rome
De macht van de keizer was groot. Hij was niet alleen staatsman, maar werd ook vereerd als een god. Hij werd Augustus genoemd, dat betekent de "heerlijke" of de "verheerlijkte". De keizer zag zichzelf met goddelijke eer en heerlijkheid gekroond. Het engelenlied hoefde voor de keizer niet meer gezongen te worden. Hij gaf niet om de eer van de God van de Joden, maar hij gaf alleen om de eer die hijzelf wilde ontvangen.
De keizer die regeerde in de tijd dat de Here Jezus geboren werd was keizer Octavianus. De Romeinse senaat had Octavianus echter de nieuwe naam "Augustus" gegeven en hem daarmee aangekondigd als degene die aanbidding waardig is. Hij liet zich ook als god vereren en zag zichzelf graag naast de godin van de stad Rome.
Schrijvers uit zijn tijd roemen hem. Men zag hem als de "godenzoon", wij zouden zeggen: men zag hem als "de zoon van god". Men meende dat bij hem de eindtijd aangebroken was en dat hij de "brenger van de gouden eindtijd" was. Men meende dat met hem een periode afsloot en er een nieuwe periode aanbrak, waarin het gouden jaar opging over de aarde. Men zag hem als de grote vredestichter, wij zouden zeggen: men zag hem als de grote "vredevorst". Hij had immers een eind gemaakt aan de burgeroorlogen en tot aan de grenzen van het immense Romeinse rijk vrede gebracht.
Hij werd geëerd omdat hij de wereld een ander aanzien gegeven had. Men meende dat hij de redder van de wereld was. De wereld zou zonder hem ten onder gegaan zijn. In en bij hem was het geluk voor de wereld gaan stralen. Er was als het ware een licht opgegaan. Het goddelijk licht van Augustus omstraalde de mensen op aarde. Hij was dan ook de heiland voor de wereld. Men zag hem als heiland en noemde hem ook de heiland van de wereld. De boodschap van deze nieuwe periode heet "het evangelie", de "blijde boodschap" voor de wereld.
In zijn regeringsperiode komt er een engel uit de hemel met de boodschap dat de echte Heiland der wereld niet in Rome in het keizerlijk paleis zetelt, maar dat Hij in een kribbe in Bethlehem ligt, alwaar Hij kort daarvoor geboren is. Met de engel komt ook een hemels licht, dat op dat moment niet de gehele wereld omstraalt, maar slechts die herders in het veld van Bethlehem. Deze engel vertelt het ware evangelie, de blijde boodschap, die mensen echte vrede en blijdschap kan schenken.
Koning Herodes
Mogelijk hebt u weleens gehoord van een bepaalde belangrijke familie die in Israël leefde in de tweede eeuw vóór Christus. Dit was de familie van de Makkabeeën. Zij hebben Israël geleid in de opstand tegen de overheersing en de heidense beïnvloeding van de Grieken in hun land. Hierna ontstond het zogenaamde Chanoekafeest, dat de Joden in de maand december vieren en dat een echt lichtfeest is. Eigenlijk is het vreemd, dat wij in de Bijbel wel lezen dat de Here Jezus dit feest vierde, terwijl wij het niet vieren.
Uit dankbaarheid en eerbetoon aan de familie van de Makkabeeën benoemde in 140 vóór Christus een volksvergadering in Jeruzalem Simeon en zijn nakomelingen tot ethnarch, hogepriester en legercommandant. Hierdoor kwam er een nieuwe dynastie aan de macht, die wij de dynastie van de Hasmoneëen noemen.
Helaas werden Simeon en twee van zijn zonen door zijn schoonzoon vermoord, toen hij een greep naar de macht deed. Het volk bleef echter het huis van de Hasmoneeën trouw, waarna Johannes Hyrcanus, de derde zoon van Simeon aan de macht kwam.
Johannes Hyrcanus werd opgevolgd door zijn zoon Juda Aristobulus, die er voor zorgde dat geheel Galilea weer aan het rijk werd toegevoegd. Ook dwong hij de mensen die in zijn gebied woonden en niet tot het Joodse volk behoorden om tot het Jodendom over te gaan. Dit waren dus gedwongen bekeringen voor deze mensen.
Hij werd afgezet door zijn broer Alexander Jannai, die zichzelf koning ging noemen en daardoor zichzelf ook wetgevende bevoegdheden gaf. Toen hij in 76 vóór Christus gestorven was nam zijn vrouw Salome Alexandra de macht over. Haar oudste zoon Hyrcanus werd hogepriester.
Na de dood van Salome leverden haar beide zonen Aristobulus en Hyrcanus strijd om de macht. Aristobulus won en beperkte de macht van Hyrcanus, zodat hij zich niet meer met staatszaken mocht bemoeien. Hyrcanus "nam" dit niet en vluchtte met zijn Edomitische raadsman Antipater naar koning Aretas, de vorst van de Nabateeërs. De strijd tegen Aristobulus werd ingezet. Aristobulus werd verslagen en trok zich terug op de tempelberg in Jeruzalem.
Vervolgens riepen zowel Aristobulus als Hyrcanus de steun in van de Romeinen. De Romeinen kozen voor Hyrcanus, waarna Aristobulus die tegen deze beslissing in opstand gekomen was, gevangengenomen werd. De Romeinen belegerden Jeruzalem en veroverden de stad in 63 vóór Christus. Hyrcanus werd benoemd tot ethnarch en hogepriester. Het land Judea verloor zijn politieke onafhankelijkheid. Antipater werd daarnaast benoemd door de Romeinse keizer tot apotropos, dat is "leider van de staat". Een zoon van Antipater, Fasael, werd stadhouder van Jeruzalem. Een andere zoon van Antipater, Herodes, kreeg het gezag over Galilea.
Een kleinzoon van Jannai heroverde de macht over Judea. Herodes vluchtte naar Rome en werd voor zijn trouw aan Rome door de Romeinse senaat benoemd tot koning over Judea. In 37 vóór Christus trok hij Jeruzalem binnen en begon zijn regeringsperiode, die duurde tot 4 vóór Christus. Hij was de koning Herodes de Grote onder wiens regering de Here Jezus geboren werd. Onze jaartelling klopt dus niet helemaal. Het is zeker al zo'n 2004 jaar geleden dat de Here Jezus geboren werd. Sinds zijn geboorte zijn er dus al ruim 2000 jaar verstreken.
Herodes heeft om verschillende redenen grote bekendheid gekregen.
| a. | Hij was ongelooflijk achterdochtig en wreed. Hij was altijd bang dat hij vermoord zou worden. Daarom liet hij ieder die hij ervan verdacht, dat deze een gevaar voor hem zou kunnen opleveren, ter dood brengen. Hij liet zelfs velen uit zijn eigen familie doden. |
| b. | Hij heeft enorm gebouwd. Bij Bethlehem en Hebron staan nog altijd de restanten van het Herodion. Bij de Dode Zee hebben wij nog altijd de restanten van zijn burcht op de heuvel Massada. Hij is echter vooral bekend geworden omdat hij de tempel in Jeruzalem heeft laten uitbouwen en verfraaien. Aan het eind van zijn leven leek hij dwazer dan ooit. Toen liet hij namelijk uit eerbied voor de Romeinen een gouden adelaar op de tempel van God aanbrengen. De Farizeeën die hiertegen fel protesteerden liet hij terechtstellen. |
Tijdens de regering van deze Herodes werd de Here Jezus geboren en werden korte tijd later de kinderen van Bethlehem vermoord. Uit angst dat er een rivaal gekomen was, liet Herodes deze kinderen van Bethlehem vermoorden. Dit toont zijn onvoorstelbare angst en wreedheid.
Dit overzicht bewijst ons, dat de Here Jezus niet bij Arabieren of Palestijnen geboren is, noch bij christenen. Er waren geen Arabieren of Palestijnen in die tijd in het land. De heidenen die in het land woonden, waren honderd jaar tevoren onder de macht van Juda Aristobulus gedwongen tot het Jodendom bekeerd. Er waren op een enkele heiden na, alleen Joden. Er was echter geen Arabisch volk in het heilige land. De Arabieren woonden in Arabië en de Joden woonden in Judea.
Oude getuigenissen
"Toen nu Jezus geboren was te Betlehem in Judea, in de dagen van koning Herodes, zie, wijzen uit het Oosten kwamen te Jeruzalem, en vroegen: Waar is de Koning der Joden, die geboren is? Want wij hebben zijn ster in het Oosten gezien en wij zijn gekomen om Hem hulde te bewijzen." (Matth. 2:1,2)
Deze wijzen uit het Oosten waren Arabieren, die erkenden, dat Jezus de Koning van de Joden was.
"Zij zal een zoon baren en gij zult Hem de naam Jezus geven. Want Hij is het die zijn volk zal redden van hun zonden." (Matth. 1:21)
Hij zou in de eerste plaats het Joodse volk redden van hun zonden. Dit zei een engel uit de hemel.
Aan het kruis op Golgotha hing nog steeds de Jood Jezus. Daar hing geen Palestijn of christen. Daarom waren de Joden zo boos, omdat het opschrift luidde, dat Jezus hun Messias was. Het Bijbels verslag is zeer duidelijk:
"En zij trokken Hem zijn klederen uit en deden Hem een scharlaken mantel om; ook vlochten zij van doornen een kroon en zetten die op zijn hoofd en gaven Hem een riet in zijn rechterhand. Toen vielen zij voor Hem op de knieën en spotten, zeggende: Wees gegroet, gij Koning der Joden! (Matth. 27:28,29)
Dit erkenden de Romeinse soldaten.
"En zij kwamen aan een plaats, genaamd Golgota, dat is de zogenaamde Schedel plaats. En boven zijn hoofd brachten zij op schrift de beschuldiging tegen Hem aan: Dit is Jezus, de Koning der Joden." (Matth. 27:33,37)
Dit erkenden zowel de Romeinse soldaten als de Romeinse stadhouder, Pontius Pilatus.
"Evenzo spotten de overpriesters samen met de schriftgeleerden en oudsten en zij zeiden: anderen heeft Hij gered, Zichzelf kan Hij niet redden. Hij is Israëls Koning; laat Hij nu van het kruis afkomen en wij zullen aan Hem geloven. Hij heeft zijn vertrouwen op God gesteld; laat die Hem nu verlossen, indien Hij een welgevallen in Hem heeft; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon." (Matth. 27:41-43)
Dit erkenden de geestelijke leiders van Israël.
De boodschap van de engel bij de herders: "U is heden de Heiland geboren", neemt ons van de velden van Efratha mee naar de heuvel Golgotha. Dat deed ook het engelenlied. Daar bleek welk een welbehagen God had in Zijn volk. Daar hing de koning der Joden. Daar nam Hij de zonden van de mensheid op Zich. Daar genoot Hij Zelf niet van Gods welbehagen, maar Hij bracht Gods welbehagen naar de mensen.
"De hoofdman en zij, die met hem Jezus bewaakten, zagen de aardbeving en wat er plaats had en zij werden zeer bevreesd en zeiden: Waarlijk dit was een Zoon Gods." (Matth. 27:54) Deze mensen erkenden Wie en Wat de Here Jezus was. Na Zijn geboorte waren er herders en wijzen uit het Oosten, die Hem erkenden en Hem hulde brachten. Er was ook een Herodes die Hem afwees en zelfs trachtte Hem te doden. Na Zijn sterven waren er Romeinen, die niet langer de keizer alle eer brachten, maar zich van de keizer afwendden en erkenden dat de Here Jezus de Zoon van God was en daarmee de Redder van hun leven was.
Vandaag zijn er mensen ook hier in deze kerk die weten van de geboorte en van het sterven van de Here Jezus. Misschien zijn hier mensen als Herodes, die kijken en de blik van Jezus afwenden en Hem niet willen aanvaarden. Misschien zijn hier ook mensen die net als zovele anderen de blik op Jezus richten en Hem aanvaarden als hun Heiland en Redder. Voor deze mensen komt de boodschap van de Joodse Heiland: "Wie gelooft heeft eeuwig leven."
De feiten uit onze tijd
Palestina bestaat niet. Er is geen land dat Palestina heet. Realiseer u, dat de naam Palestina niet voorkomt in de Bijbel. Met uitzondering van een verkeerde vertaling in de Staten Vertaling van Jesaja 14:29. De Nieuwe Vertaling heeft hier terecht de naam "Filistea". Hierdoor moet het u meteen duidelijk zijn, dat de naam "Palestina" in feite een scheldwoord is en gewoon "Filistea" betekent. Zo noemen de Palestijnen van vandaag zich ook. Zij zijn de moderne Filistijnen. Daarom wonen ze ook in de steden van het oude Filistijnse land aan de kust van de Middellandse Zee.
Het waren de Romeinen die in hun boosheid op de Joden het heilige land de scheldnaam "Palestina" gaven. Het is daarom onterecht als mensen het gehele heilige land "Palestina" noemen. Het heilige land heet niet Filistea. Er wonen geen Filistijnen maar Joden in dit land, tezamen met een aantal Arabieren en een grote groep ex gastarbeiders, die zich nu Palestijnen noemen.
Alle inwoners van het land waren voor 1948 Palestijnen, zowel de Joden als de Arabieren. Het is dus principieel onjuist om Arabische mensen te zien als "de" Palestijnen. Nu in de laatste jaren is er een nieuwe beweging ontstaan van mensen die zich Palestijnen noemen. Maar dit Palestina is eigenlijk Pilistina, dat is Filistea.
De boodschap van de engel
Wie/wat is er geboren volgens de engel? Hij zegt niet: "De Messias is geboren." Hij zegt: "De Heiland is geboren." Dat is heel opmerkelijk.
"Heiland" dit zei ook de Samaritaanse vrouw.
De boodschap is gericht tot Joodse herders. Niet tot christelijke dominees of Islamitische imams. De boodschap is niet gericht tot Arabische sjeiks en niet tot Palestijnse strijders. De boodschap is gericht tot Joodse herders.
De Heiland is geboren. Dat is niet de Romeinse heiland, zoals de keizer zichzelf graag zag. Dat is de Joodse Heiland, die de Messias genoemd wordt. In onze taal hebben wij het woord "messias" vertaald en kennen wij dit woord als "Christus". De engel zegt dus eigenlijk dat de Christus geboren is, dat de Messias geboren is.
Het valt op, dat de engel veel informatie over de pasgeborene geeft, maar dat hij niet vertelt hoe het Kind heet. Hij is de Messias, zegt de engel, maar hij zegt niet hoe Hij heet.
Wel zegt de engel dat het Kind geboren is in de stad van David, dat is Bethlehem. Bethlehem mag dan in onze dagen wel een Arabische stad zijn, dat was hij niet in de dagen dat Jezus geboren werd. Het was een Joodse stad in een Joodse omgeving. Het was de stad van David, de Jood.
Jezus is Jood. Het heil is uit de Joden. Joh. 4 Hoewel de Joden het zich niet bewust zijn en terwijl de Arabieren, de Palestijnen en de christenen graag hun invloed willen laten gelden over de mensen en alle maal denken, dat zij het heil op aarde gebracht hebben en de heilsstaat op aarde moeten stichten, heeft de Here Jezus Zelf gezegd, dat het heil van God alleen uit de Joden is. De Joden, die geen belangstelling voor Jezus hebben, zijn uitgerekend de mensen die de Here Jezus aan de wereld gegeven hebben.
Het heil is ook eerst voor de Joden Rom. 1:16
De boodschap van het evangelie, het goede nieuws, mag dan door ons als groot nieuws aanvaard zijn, het was een boodschap die eerst voor de Joden bestemd was. "U is heden de Heiland geboren" werd gezegd tegen Joden. "Hij zal Zijn volk van hun zonden verlossen" is gezegd tegen Joden. Notabene tegen Joden die er tot op heden meestal niets van willen weten.
Eens zal de dag komen en hij staat op het punt om aan te breken, dat de Joden deze heilsboodschap werkelijk zullen aanvaarden. Het lijkt onmogelijk. Toch zal het geschieden. Want het welbehagen waarvan de engelen zongen, God had immers in mensen een welbehagen, daarmee bedoelden de engelen niet in de eerste plaats de mensen uit Nederland of Duitsland, maar de mensen van het Joodse volk. Dat is misschien niet zo leuk voor ons om te horen, maar het is wel de waarheid. Dat zien wij ook in het leven van de Here Jezus. Hij trok niet de wereld in om in vele landen het evangelie te prediken. Hij bleef in Israël en vertelde het evangelie alleen aan de mensen van Zijn eigen volk.
Vandaag klinkt dit evangelie nog steeds. Het is de boodschap over de Here Jezus die uw Heiland wil zijn. God biedt Hem aan als uw Heiland. U mag Hem aanvaar den als uw Heiland. U kunt Hem ook afwijzen als uw Heiland. Maak dan vandaag duidelijk, wat u wilt en wat u kiest om te doen.
Wij staan aan de vooravond van het jaar 2005. Realiseer u, dat dit is volgens de telling van de christenen. De Joden staan niet aan de vooravond van het jaar 2005. Hun telling is begonnen bij het begin van de Bijbelse geschiedenis. Zij zeggen dat wij nu in het jaar 5760 leven. De Islamieten staan ook niet aan de vooravond van het jaar 2005. Hun telling is veel korter. Die zit dichter bij het jaar 1000 dan bij het jaar 2005. Alleen de christenen leven volgens hun telling aan de vooravond van het jaar 2005. Het opmerkelijke en bijna ongelooflijke is, dat zo'n beetje de hele wereld dit jaartal dat de christenen hanteren heeft overgenomen. Het is ongeveer 2005 jaar na de geboorte van de Here Jezus. Bij Zijn geboorte is de telling begonnen. En iedereen gelovig of ongelovig iedereen telt mee.
|
