Een berg de zee in bidden?
|
De vijgenboom heeft een zeer dik bladerdak, waardoor het heerlijk zitten is
onder deze boom. Om die reden zaten rabbijnen vaak onder een vijgenboom de
Bijbel te bestuderen en met elkaar te praten over God en Zijn Woord. Hier
had je ook een prachtige plek om te bidden. Bidden en Bijbelstudie onder de vijgenboom.
|
|
"Des morgens vroeg, bij Zijn terugkeer naar de stad, werd Hij hongerig. En daar Hij een vijgenboom aan de weg zag staan, ging Hij erheen, doch Hij vond niets daaraan, dan alleen bladeren. En Hij zeide tot hem: Nooit groeie aan u enige vrucht meer, in eeuwigheid! En terstond verdorde de vijgenboom. En toen de discipelen dat zagen, verwonderden zij zich en zeiden: Hoe is de vijgenboom zo terstond verdord? Maar Jezus antwoordde en zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, indien gij geloof hebt en niet twijfelt, zult gij niet alleen doen wat met de vijgenboom is gebeurd, maar zelfs indien gij tot deze berg zegt: Hef u op en werp u in de zee, het zal geschieden. En al wat gij in het gebed gelovig vragen zult, zult gij ontvangen." (Mattheüs 21:18-22)
Wie leest wat de Here Jezus hier over het gebed zegt en kijkt, wat hij hier zelf vanaf brengt, loopt een groot risico gefrustreerd te raken bij deze woorden. Als je gelooft zonder te twijfelen, zo lijkt deze tekst te zeggen, kan iedereen niet alleen een vijgenboom laten verdorren, maar ook een berg in zee laten verdwijnen. Bedoelde de Here Jezus dit?
|
De vijgenboom
Twee bomen komen wij regelmatig tegen in de Bijbel: de vijgenboom en de wijnstok. Ze worden meerdere keren samen genoemd in de Bijbel. Er is zelfs een gelijkenis die vertelt van een vijgenboom, die in een wijngaard geplant was (Lucas 13:6). De vijgenboom heeft een zeer dik bladerdak, waardoor het heerlijk zitten is onder deze boom. Uit de zon, in de schaduw en als er dan een beetje wind is, is het er heerlijk toeven. Hier zat je beter dan onder een afdak aan je huis of onder een tent. Om die reden zaten rabbijnen vaak onder een vijgenboom de Bijbel te bestuderen en met elkaar te praten over God en Zijn Woord. Hier had je ook een prachtige plek om te bidden. Bidden en Bijbelstudie onder de vijgenboom.
De vijgenboom spreekt van rust, vrede en zegen van God.
"... zodat Juda en Israël gerust woonden, ieder onder zijn wijnstok en onder zijn vijgenboom, van Dan tot Berseba, gedurende het gehele leven van Salomo." (1 Koningen 4:25)
"Maar zij zullen zitten, een ieder onder zijn wijnstok en onder zijn vijgenboom, zonder dat iemand hen opschrikt; want de mond van de HERE der heerscharen heeft het gesproken." (Micha 4:4; zie ook Zacharia 3:10)
De vijgenboom wordt hier gebruikt in verband met een tijd van vrede en rust in het verleden, maar ook als beeld van de vrede, die er zal zijn in het komende Messiaanse vrederijk.
Als oordeel aangekondigd wordt, wordt vaak ook de vijgenboom genoemd.
"Verslinden zal het uw oogst en uw brood, verslinden zal het uw zonen en uw dochters, verslinden zal het uw schapen en uw runderen, verslinden zal het uw wijnstok en uw vijgenboom; vergruizelen zal het uw versterkte steden, waarop gij uw vertrouwen stelt, door het zwaard." (Jeremia 5:17; zie ook 8:13 en Hosea 2:12)
Jezus sprak tot Joden - niet tot de Kerk!
Wat bedoelt de Bijbel met deze geschiedenis over de vervloeking van de vijgenboom? Om het antwoord op deze vraag te krijgen, moeten wij eerst bedenken, dat wij de boodschap van het evangelie van Mattheüs niet moeten zien als een boodschap aan de christenen. Er waren op het moment dat deze woorden gesproken werden nog geen christenen. Het was een boodschap aan het Joodse volk, zoals het hele evangelie van Mattheüs gericht is tot het volk Israël.
De boodschap van de Here Jezus, zoals Hij Zelf die tijdens Zijn leven op aarde verkondigde, was steeds uitsluitend gericht op het Joodse volk. Natuurlijk mogen wij als christenen
toepassen wat Hij zei, maar wij moeten bij de directe uitleg niet lezen, alsof Hij tot de Kerk sprak. Hij sprak tot Joden over een tijd, waarin Hij Zelf als Koning zou regeren over het Joodse volk. Hoewel Hij een enkele keer heel duidelijk over Zijn komend lijden en sterven sprak, stond Zijn leven hoofdzakelijk in het teken van het komende Messiaanse rijk. In gelijkenissen vertelde Hij van dit rijk en hield Hij de Joden voor, dat als zij zich niet bekeerden, zij dit rijk niet zouden binnengaan.
Het is een grote fout van de Kerk geweest, dat zij zichzelf gezien heeft als de plaatsvervanger van Israël, waardoor de Kerk leerde, dat wat Jezus zei, in feite niet voor de Joden bedoeld was, maar voor de kerk bedoeld was. Daardoor kwamen er allerlei onjuiste leerstellingen in de Kerk en werd het Woord van God geweld aangedaan.
Waarom zijn er vier verschillende evangeliën? Niet, omdat de ene evangelist vond dat de andere het niet goed gedaan had en hij het wilde verbeteren! Er zijn vier verschillende evangeliën, omdat de vier evangelisten allen een ander doel hadden. Mattheüs schreef speciaal voor de Joden om te laten zien, dat Jezus de Joodse Messias was, die voor het Joodse volk gekomen was. Zijn boodschap was speciaal voor de Joden. De wonderen waren op de Joden gericht om te bewijzen, dat Hij de Messias was. Johannes echter richtte zich tot heel andere mensen met een heel ander doel. Hij wilde juist laten zien, dat de Here Jezus ook voor niet-Joden gekomen was en dat Hij de Redder, de Heiland van de mensen uit de gehele wereld wilde zijn. Hij vertelt dan ook helemaal niet over bepaalde spectaculaire wonderen en zegt dus ook niet, dat wij ze ook moeten doen. Hij vertelt wel, hoe wij als niet-Joden, de Here Jezus kunnen leren kennen als onze Heiland en hoe ook wij kinderen van God kunnen worden.
De geschiedenis van de vijgenboom en de berg die in zee geworpen mag worden, komt niet voor in het evangelie van Johannes, maar in dat van Mattheüs. Het is opgeschreven met een boodschap voor het Joodse volk. Joden moeten weten, dat het Messiaanse rijk voor de deur staat. De tekenen van dit rijk geschieden daarom in hun midden. Het is niet opgeschreven als een boodschap voor de Gemeente van Jezus Christus, die pas op de Pinksterdag van Handelingen 2 is ontstaan. Wie dat niet ziet, meent door gelijkenissen in het evangelie van Mattheüs, dat als je eenmaal in de hemel bent, je er weer uitgeworpen kunt worden. Of je denkt, dat je zelf moet zorgen voor je eigen behoudenis, omdat je het moet volhouden tot het eind om behouden te worden (Mattheüs 24:13¬). Terwijl dit een boodschap is voor het Joodse volk in verband met de komende tijd van de grote verdrukking, wordt het dan toegepast op de Gemeenteleden en hun eeuwige zaligheid.
Vaak wordt vergeten, dat Jezus alleen tot de Joden gepredikt heeft en Zich nooit richtte tot de heidenen. Nooit ging Hij naar andere landen om er te prediken. Zelfs Zijn genezingen wilde Hij alleen voor de Joden doen. Het was de heidense Kananese vrouw die, hoewel door Hem afgewezen omdat ze geen Jodin was, toch zo wist vol te houden, dat de Heer voor haar een uitzondering maakte. Het was, zo vertelt het evangelie van Johannes, die ene vrouw uit Samaria die bij de put kennis maakte met de Heer, omdat Hij Zijn reis door Samaria moest maken. Dergelijke mensen waren de uitzondering, die de regel bevestigden.
"En Hij riep Zijn twaalf discipelen tot Zich en gaf hun macht over onreine geesten om die uit te drijven en om alle ziekte en alle kwaal te genezen. En dit zijn de namen van de twaalf apostelen...
Deze twaalf heeft Jezus uitgezonden en Hij gebood hun, zeggende: Wijkt niet af op een weg naar heidenen, gaat geen stad van Samaritanen binnen; begeeft u liever tot de verloren schapen van het huis Israëls. Gaat en predikt en zegt:
Het Koninkrijk der hemelen is nabijgekomen. Geneest zieken, wekt doden op, reinigt melaatsen, drijft boze geesten uit. Om niet hebt gij het ontvangen, geeft het om niet." (Mattheüs 10:1,2,5-8)
Het woord "liever" in vers 6 wekt de indruk, dat de discipelen mogen kiezen of zij wel of niet naar de heidenen of naar de Joden mogen gaan. Dat is echter een onjuiste conclusie. Het Griekse woord mallon, betekent: meer, in hogere mate, meer en meer, liever, eerder, veeleer, met meer kracht, met groter spanning. Het heeft dus verschillende betekenissen. In deze tekst betekent het: "Begeeft u juist tot de verloren schapen van het huis Israëls."
De wonderen die de discipelen moesten verrichten waren nadrukkelijk aan de twaalf Joodse discipelen opgedragen om
in Israël voor het Joodse volk te verrichten. Zij waren niet bedoeld voor de Kerk. Het waren de tekenen, dat Jezus
de Messias was. De Messiaanse tekenen vergezelden Hem! In hetzelfde vlak lagen de woorden over het bidden en de berg die in zee moest verdwijnen. Het was geen opdracht en teken voor de Kerk, maar een Messiaans teken voor de discipelen in verband met het Joodse volk!
Zoals de Heer in woorden in gelijkenissen sprak, zo sprak Hij soms ook bij bepaalde gebeurtenissen met weinig woorden in gelijkenissen. Hier gaat het over een vijgenboom die geen vrucht draagt, die hiervoor gestraft wordt en nu een boodschap uitdraagt. Natuurlijk is de Heer niet iemand die iedere boom die geen vrucht draagt laat verdorren. Het ging erom, dat de Joden een les leerden.
Een les voor Israël
De vijgenboom is in deze beeldende gelijkenis een beeld van het volk Israël. Hiermee bedoelen wij niet, dat wat hier over de vijgenboom verteld wordt, niet echt gebeurd zou zijn. Natuurlijk is het echt gebeurd. Het was echter meer dan zo maar een gebeurtenis. Er zat een les, een boodschap in de gebeurtenissen. Zo ook lezen wij iets verder in Mattheüs 21 over een wijngaard, die ook het beeld is van het volk Israël. De les die de Here Jezus Zelf daarna uitsprak was deze: "Daarom, Ik zeg u, dat het Koninkrijk Gods van u zal weggenomen worden en het zal gegeven worden aan een volk, dat de vruchten daarvan opbrengt." (Mattheüs 21:43) Deze uitspraak geldt zowel de gelijkenis van de wijngaard als de gelijkenis van de vijgenboom.
De berg in de zee laten verdwijnen
Aan de gebeurtenissen van de vijgenboom is een conclusie verbonden: een berg in de zee laten verdwijnen. De logische gedachte is, dat hier gezegd wordt, dat als wij in geloof een gebed uitspreken, wij een berg in de zee kunnen laten verdwijnen. Is dat de bedoeling van deze woorden?
De vraag kan gesteld worden: hoe zit het met gebed en geloof? De Here Jezus zei immers eens: "Voorwaar, Ik zeg u, indien gij geloof hebt en niet twijfelt, zult gij niet alleen doen wat met de vijgenboom is gebeurd, maar zelfs indien gij tot deze berg zegt: hef u op en werp u in de zee, het zal geschieden. En al wat gij in het gebed gelovig vragen zult, zult gij ontvangen." (Mattheüs 21:20,21) De vraag is: "Heeft de Heer dit letterlijk bedoeld, of was dit beeldspraak?"
a) Meestal wordt gedacht, dat het letterlijk bedoeld is voor de christenen. Men heeft geen idee, dat het voor Israël bedoeld zou kunnen zijn en te maken zou kunnen hebben met de komst van het aardse koninkrijk, waarin de Here Jezus als Koning over Israël zal regeren. Men denkt, dat dit tot de christenen gezegd is. Een probleem is dan echter, dat er tot op heden niemand onder de gelovigen geweest is, ook bijvoorbeeld Petrus en Paulus niet, die dit ooit hebben kunnen doen. Ja, zelfs de Heer zelf heeft nooit een berg in de zee geworpen. Als het echt de bedoeling geweest is, dat dit letterlijk uitgevoerd zou worden, waarom is het dan nooit gebeurd?
Als dit letterlijk bedoeld zou zijn, hoe valt het dan te rijmen met de heilige ernst van de Here Jezus? Wat heeft het voor zin om een berg te verplaatsen of om hem in de zee te laten verdwijnen? Wat heeft het voor zin om een boom naar de zee te verplaatsen? Als dat echt zo belangrijk zou zijn, waarom hebben de apostelen dit dan niet gedaan? Als de Heer dit als voorbeeld bedoelde van andere belangrijke zaken, die als antwoord op ons gebed kunnen plaats vinden, waarom heeft hij die andere belangrijke zaken dan niet als voorbeeld genomen?
b) Het kan ook beeldspraak geweest zijn. Het was namelijk de gewoonte onder de Joden in vroeger dagen om van grote leraren, die allerlei problemen oplosten, te zeggen, dat zij bergen verplaatsten. Trouwens wij spreken soms ook over het verzetten van "bergen" werk. Zo bezien ligt het voor de hand om hier te denken aan beeldspraak of een gelijkenis.
De berg die hier bedoeld wordt, zo wordt algemeen aangenomen, is de Olijfberg en de zee is de Dode Zee. De Dode Zee is namelijk dichterbij Jeruzalem dan de Middellandse Zee. Gezien het feit, wat in de profetie over de Olijfberg gezegd wordt i.v.m. de periode van de grote verdrukking, namelijk dat hij middendoor zal splijten (Zacharia 14:4), lijkt het niet voor de hand te liggen, dat het de bedoeling van de Heer is, dat hij ook nog in de Dode Zee verplaatst moet worden. Wat de Heer hier zei over het verplaatsen van de berg is niet letterlijk bedoeld, maar is een beeld van wat er allemaal zou kunnen gebeuren, als je met zo’n groot geloof zou bidden.
Wij hebben hier een uitdrukking, die later ook door de apostel Paulus gebruikt zal worden: "Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette, maar ik had de liefde niet, ik ware niets." (1 Corinthe 13:2) Wat bedoelt Paulus, als hij het heeft over "bergen verzetten"? De rabbijnen spraken over "oker hariem", een berg van zijn plaats verzetten. Het was een spreekwoord, dat betekende, dat je het bijna onmogelijke deed of wilde doen. Zo ook spraken de rabbijnen over het verplaatsen van een boom, zoals Lucas 17:6 vertelt, dat de Here Jezus dit ook deed. "De Here zei: Indien gij een geloof hadt als een mosterdzaad, gij zoudt tot deze moerbeiboom zeggen: Word ontworteld en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzamen.
De boodschap van de Heer is, dat als je gelooft, je mag weten, dat voor God niets onmogelijk is en dat je zelf bergen kunt verzetten, omdat Hij je kracht geeft. Het is dezelfde uitdrukking als wat wij soms zeggen: "Ik kan bergen verzetten." In vertrouwen op God, kunnen wij het bijna onmogelijke aan. De apostel Paulus schrijft: "Ik vermag alle dingen in Hem, die mij kracht geeft." (Philippenzen 4:13) Dat heeft de Heer hier met andere woorden ons willen leren.
Wij zijn geen arme onkundige gelovigen. Wij mogen leven met Christus’ kracht. In onze zwakheid wordt Zijn kracht openbaar.
|
