Pinksteren kennen wij vanuit de Bijbel als een feest voor het Joodse volk, waarop in de tijd van de apostelen de Heilige Geest van God kwam op de nieuwe gelovigen. De komst van de Heilige Geest betekende, dat de Geest mensen liet zien en overtuigde wie en hoe ze werkelijk waren - bezien vanuit Gods oog. Deze gedachten zijn daarna in de Bijbel opgenomen en zij tonen ons drie groepen mensen.
 
De Bijbel is als een spiegel waarin je jezelf ziet, zoals je werkelijk bent. In een gewone spiegel zie je de buitenkant, in de Bijbel zie je je ziel, je hart, je karakter, je neigingen ten goede en je neigingen ten kwade, je goede voornemens en je verkeerde verlangens, je hartstochten en je verlangens om God te dienen en heilig en rein te zijn voor Zijn aangezicht. De Bijbel als spiegel maakt openbaar hoe het eruit ziet in je hart.

God heeft door middel van de Heilige Geest in de brieven van de apostel Paulus duidelijk gemaakt hoe wij er in de spiegel van God uit kunnen zien. Het blijkt dat de mensheid in drie groepen ingedeeld kan worden en dat ieder mens zich in één van die drie groepen bevindt. Ook blijkt, dat elke groep zich op een bepaald niveau bevindt. De ene groep bevindt zich op het laagste

 De natuurlijke mens

„Een mens die de Geest niet bezit, aanvaardt niet wat van de Geest van God komt, want voor hem is het dwaasheid. Hij kan het ook niet begrijpen, omdat het geestelijk moet worden beoordeeld.” (1 Corinthe 2:14)

NBG: Doch een ongeestelijk mens aanvaardt niet hetgeen van de Geest Gods is, want het is hem dwaasheid en hij kan het niet verstaan, omdat het slechts geestelijk te beoordelen is.
Letterlijk (NB): Maar een mens van nature is niet ontvankelijk
voor alles van de Geest van God; want dat is voor hem dwaasheid, en hij is niet bij machte het te herkennen, omdat het slechts op de wijze van de Geest doorgrond wordt.
De Statenvertaling: „Maar de natuurlijke mens begrijpt niet de dingen, die des Geestes Gods zijn; want zij zijn hem dwaasheid, en hij kan ze niet verstaan, omdat zij geestelijk onderscheiden worden.”
De Canisiusvertaling noemt hem: de verstands-mens.
Het BOEK: „Maar iemand die niet gelovig is (de natuurlijke mens) heeft geen oog voor wat de Geest van God doet. Voor hem is dat allemaal onzin. Hij begrijpt er niets van, omdat het alleen geestelijk te doorzien is.”

Kenmerk van deze mens (Grieks: psuchikos): de ziel van hem zelf, zijn eigen ziel. Deze mens is een ‘psychisch mens’, een ‘ziele-mens’, wat hier door ‘natuurlijke mens’ is vertaald. Wat wordt onder ‘psyche’ verstaan?

1.	Het beginsel van dierlijk leven, dat de mensen met de dieren gemeenschappelijk hebben.
2.	De zintuiglijke natuur met zijn onderwerping aan eetlust en hartstocht.

Het staat in contrast met wat daarna van de geestelijke mens verteld wordt.

„Maar u leeft niet zo. U laat u leiden door de Geest, want de Geest van God woont in u. Iemand die zich niet laat leiden door de Geest van Christus behoort Christus ook niet toe.” (Romeinen 8:9)
NBG: „Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe.”
Letterlijk: „Als iemand Christus’ Geest niet heeft, die is niet van hem.”

De natuurlijke mens:

1. Heeft de Heilige Geest niet en
2. Hoort niet bij de Here Jezus.
Conclusie:
3. Hij is een ongelovige. Hij is geen kind van God. Hij is niet wedergeboren. Hij heeft geen eeuwig leven.

Enkele Bijbelse kenmerken van de natuurlijke mens / de ongelovige:

De natuurlijke mens leeft voor zichzelf en waarschijnlijk ook voor zijn omgeving. Er wordt hem geleerd dat hij een goed gevoel van en over zichzelf moet hebben, dat hij moet opkomen voor zichzelf en dat hij alles uit het leven moet halen wat erin zit. Hij leeft maar één keer en moet daarom met volle teugen van dit leven genieten - op zoveel mogelijk terreinen.

Hij mag leven volgens zijn eigen normen en waarden en wordt verder geacht zich te houden aan de wetten van de staat. Vinden de vrouwen dat zij baas in eigen buik zijn - zoals enkele jaren geleden de slogan was - dan hebben ze volgens deze normen helemaal gelijk. Willen ze een abortus, dan mag niemand hen tegenhouden. Zijn ze ernstig ziek, is er geen genezing mogelijk en hebben ze te maken met een ernstig lijden, dan mogen ze hun leven laten beëindigen. Zijn ze ouder dan 70 en vinden ze dat hun leven voltooid is, dan moet het mogelijk worden, dat ze zelf op een waardige wijze een eind aan hun leven kunnen maken.

Deze mens weet niet eens dat hij leeft volgens de normen en waarden van satan. Hij weet niet eens dat satan de koning van zijn hart is en dat de geest die in hem werkzaam is, de geest van de duivel is. Hij kent misschien satan niet eens - ook al zijn er mensen die satan wel degelijk kennen.

Als je als christen naar deze mens kijkt, heb je medelijden met hem. Je ziet een mens die op het laagste niveau van het leven zijn weg gaat. Je ziet een mens die in duisternis leeft en in duisternis de eeuwigheid zal doorbrengen. Je ziet een mens die het eigendom van de duivel is en de eeuwigheid met diezelfde duivel zal doorbrengen.

De vleselijke mens

1 Maar, broeders en zusters, ik kon tot u niet spreken als tot geestelijke mensen. Ik sprak tot mensen van deze wereld, tot niet meer dan kinderen in het geloof in Christus.
2 Ik heb u melk gegeven, geen vast voedsel; daar was u niet aan toe. En ook nu nog niet,
3 want u bent nog gebonden aan de wereld. Wanneer u afgunstig en verdeeld bent, dan bent u toch gebonden aan de wereld, dan leeft u toch als ieder ander?
4 Wanneer de een zegt: ‘Ik ben van Paulus, ‘en een ander: ‘Ik van Apollos, ‘bent u dan niet als alle andere mensen?’
(1 Corinthe 3:1-4)

NBG:
1 En ik, broeders, kon niet tot u spreken als tot geestelijke mensen, maar slechts als tot vleselijke, nog onmondigen in Christus.
2 Melk heb ik u gegeven, geen vast voedsel, want dat kondt gij nog niet verdragen. Ja, dat kunt gij ook nu nog niet,
3 want gij zijt nog vleselijk. Want als er onder u nijd en twist is, zijt gij dan niet vleselijk, en leeft gij niet als onveranderde mensen?
4 Want wanneer de een zegt: Ik ben van Paulus; en de ander: Ik van Apollos; zijt gij dan niet onveranderde mensen?

Het BOEK: 1 Broeders, toen ik bij u was, kon ik u nog niet toespreken als geestelijke mensen. U leidde uw eigen leven en deed uw eigen zin. Uw verhouding met Christus was nog zó pril dat ik u alleen maar melk kon geven.
2 Vast voedsel was te zwaar voor u en dat is helaas nog steeds het geval. Ook nu nog wordt u door uw eigen verlangens beheerst.
3 Want als u jaloers bent en elkaar niet kunt verdragen, wordt u blijkbaar nog door uw eigen verlangens beheerst. Dan bent u net als de ongelovige mensen.
4 Als de een zegt bij Paulus te horen en de ander bij Apollos, is dat erg menselijk geredeneerd.

Dit natuurlijke is de weergave van het Griekse woord sarkikos. Dit woord verwijst naar vlees en naar de natuur van alles wat vleselijk is. Deze mens wordt beheerst door zijn dierlijke begeerten en hartstochten. In zijn leven zit hij zelf als een beest op de troon van zijn leven. Hij leeft alsof hij zijn dierlijke instincten moet volgen.

De vleselijke mens

1. Is een christen, een wedergeboren mens.
2. Hij leeft als een mens van de wereld - net zoals de ongelovigen leven.
3. Hij heeft nog steeds een sterke binding met de wereld.
4. Hij wordt geleid en bestuurd door zijn eigen vlees, dat is door zijn eigen verlangens en hartstochten.
5. Hij heeft niet het verlangen om voor de Here Jezus te leven en de wil van God te doen, hij wil doen wat hij zelf wil.
6. Je kunt aan zijn levenswandel niet merken dat hij een kind van God is.

De vleselijke mens verkeert in twee werelden:

De ene keer lijkt het alsof hij echt de Here Jezus wil volgen en dienen, de andere keer merk je daar niets meer van.

Het verdrietige is, dat bij deze mens soms ook het been van de wereld met een vroom sausje overgoten wordt. Het gaat niet om de levenswandel met God, het gaat niet om het dienen van God, nee het gaat om bevrediging van de eigen verlangens. Het gaat om opsmuk en show.
Denk aan de Amerikaanse prediker Benny Hinn die eens riep: ‘Vroeger predikten ze dat we eens over de straten van goud zullen lopen. Ik heb daarboven geen goud nodig. Ik wil het hier en nu.’

Met de Bijbel heeft deze boodschap weinig meer te maken. Welvaartspredikers hoor je nooit praten over zelfverloochening en kruisdragen, waar Jezus veelvuldig over sprak. Hun bood-schap lijkt eerder geïnspireerd door de bezits- en machtsdrang van deze wereld dan door het evangelie.

Ze spreken veel en vlot over de Heilige Geest, maar de vrucht van de Geest waarover Galaten 5:22 spreekt, is bij hen vaak niet te vinden.

Het is niet voor niets dat de apostel Paulus de vleselijke mens beschrijft in de verzen die hieraan vooraf gaan: „Het is bekend wat onze eigen wil allemaal teweegbrengt: ontucht, zedeloosheid en losbandigheid, afgoderij en toverij, vijandschap, tweespalt, jaloezie en woede, gekonkel, geruzie en rivaliteit, afgunst, bras- en slemppartijen, en nog meer van dat soort dingen. Ik herhaal de waarschuwing die ik u al eerder gaf: wie zich aan deze dingen overgeven, zullen geen deel hebben aan het koninkrijk van God.” (Galaten 5:19-21)

Let er ook op, dat er bij de geestelijke mens gesproken wordt over vrucht (in Galaten 5:22). Het maakt duidelijk dat het groeit in zijn leven en dat dit komt door zijn verbondenheid aan zijn Heer. Bij de vleselijke mens wordt gesproken over zijn daden. Het zijn ‘werken van het vlees’ zoals de NBG ze noemt.

Johannes heeft dit als volgt onder woorden gebracht in zijn brief:
„Heb de wereld en wat in de wereld is niet lief. Als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem, want alles wat in de wereld is-zelfzuchtige begeerte, afgunstige inhaligheid, pronkzucht-, dat alles komt niet uit de Vader voort maar uit de wereld.” (1 Johannes 2:15,16)

Het is een opmerkelijk maar bedroevend verschijnsel, dat mensen die zich uiterlijk voordoen als zeer vrome christenen, nogal eens door de mand vallen vanwege een vleselijke levenswandel!

De geestelijke mens

„Maar een mens die de Geest wel bezit, kan alles beoordelen, en zelf wordt hij door niemand beoordeeld.” (1 Corinthe 2:15)
NBG: „Maar de geestelijke mens beoordeelt alle dingen, zelf echter wordt hij door niemand beoordeeld.”

NB: „Wie echter door de Geest verlicht wordt doorgrondt wel alle dingen, maar zelf wordt hij door niemand doorgrond.”
Het BOEK: „Met de geestelijke mens is het anders. Die kan alles doorzien, maar kan zelf op zijn beurt niet door de natuurlijke mensen doorzien worden.”

Kenmerk van deze mens: pneumatikos, Geest.

Dit betekent dat hij in zijn geest
 

1.	verbonden is aan God en dienst doet als een instrument in de hand van God.
2.	Met zijn geest verbonden is met de Geest van God. Ja, dat hij vervuld is met de Heilige Geest, en geleid en bestuurd wordt door de Geest van God.

De geestelijke mens
 

1.	Heeft de Heilige Geest als onderpand van God gekregen.
2.	Wordt door de Heilige Geest verlicht.
3.	Heeft een diep inzicht in allerlei (geestelijke) zaken.
4.	De ongelovigen begrijpen niets van hem en niets van zijn leven.

De geestelijke mens leeft in overeenstemming met zijn geloof.
Hij spreekt niet steeds over de Heilige Geest. Hij wordt door de Heilige Geest geleid om aan de Here Jezus te denken, voor de Here Jezus te leven en over de Here Jezus te spreken. De Heilige Geest leidt hem doorlopend naar de Here Jezus toe.

De Here Jezus staat centraal in zijn leven. Anders gezegd: in zijn leven komt de Here Jezus op de eerste plaats. Er is een lied dat zegt: „Jezus, Gij zijt alles mij in al...” Dat geldt voor deze mens. De Heilige Geest beïnvloedt zijn denken en zijn spreken, wat hij doet en wat hij laat. Bij hem is zichtbaar geworden wat Petrus schrijft: „Hiermee zijn ons kostbare, rijke beloften gedaan, opdat u zou ontkomen aan het verderf dat de wereld beheerst als gevolg van de begeerte, en opdat u deel zou krijgen aan de goddelijke natuur.” (2 Petrus 1:4)

Enkele Bijbelse kenmerken van de geestelijke mens:
 

1.	„Met Christus ben ik gekruisigd: ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij.” (Galaten 2:19,20)
2.	„Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedig-heid en zelfbeheersing.” (Galaten 5:22,23)
3.	„Het is mijn stellige hoop en verwachting dat ik mij nergens voor zal hoeven te schamen, maar dat Christus bij alles wat mij overkomt in alle openheid geëerd zal worden, of ik nu in leven blijf of moet sterven. Want voor mij is leven Christus en sterven winst. Als ik blijf leven, kan ik vruchtbaar werk doen, maar toch weet ik niet wat ik moet kiezen. Ik word naar twee kanten getrokken: enerzijds verlang ik ernaar te sterven en bij Christus te zijn, want dat is het allerbeste; anderzijds is het omwille van u beter dat ik blijf leven.” (Philippenzen 1:20-24)
4.	Hij is geen koning, maar een knecht. Hij is geen heer, maar een slaaf van Jezus Christus. En hij gedraagt zich als een slaaf in absolute gehoorzaamheid aan zijn Meester!

Deze geestelijke mens staat op het hoogste niveau waarop een mens kan staan. Op dit niveau bevindt hij zich dicht bij zijn hemelse meester. Hij leeft in nauwe verbondenheid met Hem. Hij heeft het oog gericht op de Here Jezus.

Het leven van de geestelijke mens:

„Bedrieg elkaar niet, nu u de oude mens en zijn leefwijze afgelegd hebt en de nieuwe mens hebt aangetrokken, die steeds vernieuwd wordt naar het beeld van zijn schepper en zo tot inzicht komt.” (Colossenzen 3:9,10)
NBG: „Liegt niet meer tegen elkander, daar gij de oude mens met zijn praktijken afgelegd, en de nieuwe aangedaan hebt, die vernieuwd wordt tot volle kennis naar het beeld van zijn Schepper.”

Opmerkelijk beeld: oude mens en nieuwe mens.

Oude mens = ik, zoals ik als gewoon mens ben.
Nieuwe mens = ik, nu de Here Jezus en de Heilige Geest de controle hebben over mijn denken en mijn doen.
Nieuwe mens = ik, als geestelijk mens.
Oude mens = ik met mijn dierlijke verlangens en hartstochten.

Als de Bijbel bij de mens spreekt over dierlijke hartstochten, dan gaat het over die hartstochten die een mens tot zonde leiden. Het is natuurlijk niet zo, dat alle verlangens die een mens heeft terug gebracht moeten worden naar het lage niveau van het dierlijke.

Liegen/bedriegen- Grieks: pseudomai. Dat is: met opzet onwaarheden vertellen, waardoor je een ander bedriegt.

En u?

We stonden vandaag voor de spiegel van God. Hebt u meegekeken? Hebt u zichzelf gezien? Hoe en waar zag u uzelf? Zag u zichzelf als een geestelijk mens op het hoogste niveau of zag u zichzelf als een vleselijk mens op het middelste niveau? Of bevindt u zich misschien op het laagste niveau?
Is het nodig dat u van niveau moet veranderen? Bent u van plan dit te gaan doen en kunt u God beloven dat u het ook echt gaat doen? Niet morgen maar vandaag, nu?