Mohammed, de islam, de Koran en de Bijbel

Hoofdstuk 1

DE ISLAM, DE ISLAMIETEN EN WIJ

Eén van de grote godsdiensten op aarde is de islam. In veel landen van West Europa neemt hij een belangrijke plaats in. Ook in Nederland. In veel landen is de islam al de tweede godsdienst geworden, zoals hij trouwens in de gehele wereld na het christendom de tweede grootste godsdienst is. Maar liefst één op de zes mensen in de gehele wereld is moslim! In totaal zijn dat er een miljard!

Wat weten wij van de islam? Een godsdienst voor mannen met baarden, vrouwen met hoofddoekjes, lange gewaden, moskeeën, mensen die op een fanatieke wijze hun geloof beleven? Is dat „de” islam? Is de islam een achterlijke godsdienst, zoals sommigen beweren? Hiermee wordt niet bedoeld dat de islam een godsdienst van godsdienstgestoorden is, maar dat de islam in het verleden misschien wel functioneel kon zijn, maar nu echter niet meer bij onze tijd zou passen.

Islamitisch fundamentalisme en islamitisch geïnspireerd terrorisme doen steeds meer van zich spreken. Niet alleen in verre landen, maar ook in bijna alle  landen van Europa zijn moslimextremisten actief.
Velen kennen de islam het best van dergelijke terroristen en vooral van zelfmoordmartelaren, beelden van openbare executies, martelingen, geselingen, onthoofdingen, kelen doorsnijden, ophangen, stenigen, het afhakken van handen, enz. Met name zien we dat in Afghanistan en Iran waar het politieke leven in handen van de islam is. Moordenaars, homo’s en mensen die alcohol in hun bezit hebben worden geëxecuteerd. Zo willen de islamitische regeringen de veiligheid in hun landen bevorderen. Is dat het ‘wezenlijke’ van de islam? Is de islam alleen terreur? Hoewel er een aantal moskeeën is waar tot haat en moord aangezet wordt, is dat niet het geval in alle moskeeën! Het islamitisch fundamentalisme is echter wel voornamelijk in moskeeën ontstaan.

Islamitisch fundamentalisme en islamitische terreurgroepen zijn een begrip sinds ongeveer 1970. Langzaam aan leek de islam uit zijn slaap te ontwaken. Al snel bleek, dat de islam duidelijk van zich liet horen. Met de verdrijving van de sjah van Perzië en de terugkeer van ayatollah Khomeini naar Perzië begon een nieuwe tijd in de geschiedenis van de islam.

Bij de opkomst van de islam was de islam verdraagzaam ten opzichte van Joden en christenen. Zo werd hierover toen ook geschreven in de Koran; als een vredelievende boodschap voor Joden en christenen. Het gevolg was, dat Joden en christenen die in hun eigen land vervolgd werden, bescherming zochten bij de islam. Later veranderde dit en waren de islamieten niet langer tolerant voor Joden en christenen. Islamieten keken nu naar andere teksten uit de Koran die hen opriepen tot de aanval. Veel islamieten, vooral veel jongeren, wekken de indruk dat we opnieuw in een dergelijke tijd leven. Er worden vlaggen van andere landen verbrand. Poppen, die regeringsleiders van andere landen voorstellen, worden verbrand of aan een galg gehangen en er worden haatdragende boodschappen gepredikt. Er worden in heel de wereld door moslims demonstraties gehouden als protest tegen alles wat zij zien als een belediging van de islam. En jonge radicale moslims worden opgeroepen tot de godsdienstoorlog tegen het Westen: de jihad!

Het hoogtepunt voor de moslim is namelijk de jihad. Moslims bidden dat Allah (God) hun vijanden zal vellen en dat Hij de Joden en hun helpers zal vernietigen. Meerdere islamitische leiders hebben in het verleden gezegd, dat zij wilden voltooien waar Hitler mee begonnen was: de volledige uitroeiing van alle Joden! De huidige islam ontpopt zich steeds meer als een felle godsdienst die niet alleen anderen voor de islam wil winnen, maar ook hen die zich niet bij de islam aansluiten wil vernietigen. Op internet en via email roepen vooral jonge islamieten op tot de jihad. Hierop nemen zij ook afscheid voordat zij een zelfmoordaanslag gaan plegen. Eén van hen die via internet afscheid nam zei: „We zijn in oorlog en ik ben een soldaat. We zullen jullie de werkelijkheid daarvan laten voelen.”

In feite is de islam ook het christendom niet vriendelijk gezind. De islam wil ook in ons land aan de macht komen en de sharia (de islamitische wet) invoeren. Het is het doel van de islam om de hele wereld islamitisch te maken. Een ex-islamiet schatte, dat zeker 10 procent van de islamieten in ons land gevoelig is voor de radicale lijn. Uitgaand van het feit dat er op dit moment ongeveer 1 miljoen moslims in Nederland woont, betekent dit, dat ongeveer 100.000 van hen gevoelig is voor de radicale lijn. Zij willen de overheersing van ons volk door de islam. U denkt, dat je met 10 procent niets kunt beginnen? In Iran, in de tijd van Khomeini, kon de radicale lijn, de harde leer, ingevoerd worden met slechts steun van 2 procent van de bevolking!

Islamieten ‘durven’ veel meer dan andere mensen. Ze maken zich boos, demonstreren, stellen eisen, roepen om wraak, enz. Het gevolg is, dat uit angst voor islamitische terreur men aan hun eisen tegemoet komt en hen hun zin geeft. Dit weten ze en hier maken ze gretig gebruik van. In andere landen kwamen zij hiermee aan de macht. Is er één steekhoudend argument te noemen, waarom dit in ons land niet zou werken? Wie de islam echt heeft leren kennen en begrijpen, weet, dat de islamieten doorgaan tot zij hun doel bereikt hebben.

In dit boek proberen wij u mee te nemen naar het ‘denken’ van islamieten. Als u op een Westerse wijze naar islamieten kijkt, zult u hen nooit begrijpen. Ze hebben een andere manier van denken dan wij. Pas als u weet hoe zij denken en weet wat ze bedoelen en wat ze willen, kunt u zeggen, dat u hen begrijpt.

De islamitische beschaving

De islam is een godsdienst die niet te vergelijken is met het jodendom of het christendom. Wie vanuit zijn eigen geloof probeert de islam te begrijpen, zal de islam niet begrijpen. De islam is namelijk meer dan alleen een godsdienst. Het is ook een beschaving die in Arabië ontstaan is en tot op vandaag met Arabië verbonden is. Zoals Joden en christenen van hun geloof met het land Israël verbonden zijn, zo zijn de islamieten niet met het land Israël maar met Arabië verbonden. De islam is dus een Arabische beschaving met eigen wetten; wetten die voortkomen uit de Arabische wereld. De islam regelt namelijk niet alleen de relatie tussen de islamiet en zijn God, maar regelt ook de verhouding tussen mensen onderling. Ook de politiek en het leger worden door de islam geregeld. In de islam gaat het ook om filosofie, literatuur, economie, handel, enz.

In een islamitische staat wordt de politiek zo beheerst door de islam, dat er geen vrije verkiezingen kunnen zijn. Een islamitische staat kan geen democratie zijn. Democratie is in strijd met de leer van de islam. De gedachten, wetten en leefregels van de islam bepalen het hele leven, dus ook het politieke systeem. Daarom kan het land alleen geregeerd worden door de islam als godsdienstig-politiek systeem. Daarom kan men niet kiezen uit meerdere personen, maar kan men alleen bevestigen, dat men die ene persoon steunt. Dat zijn dan de „verkiezingen”.

Reeds in de negende eeuw berekenden islamitische geleerden de omtrek van de aarde. Zij ontwikkelden Arabische cijfers, die de basis vormden van een nieuwe rekenkunde. Zij stonden vooraan bij de ontwikkeling van geometrie en algebra. Zij waren de uitvinders van de hoekmeter, dat is de voorloper van het kompas. Zo leerden zij ons hoe we de zee konden oversteken. Duizend jaar was de islamitische geneeskunde „de” geneeskunde op aarde. Moslims brachten een grote beschaving voort, waardoor de wereld verrijkt is.

De Arabische arts Alhazen schreef in 1021 al het belangrijkste vroege standaardwerk over de anatomie van het oog. De titel was: Kitabal-Manazir. In zijn boek beschreef Alhazen toen al dat een voorwerp vergroot kan worden door het door een halve bol van glas te bekijken.

Anderen zijn onder de indruk van de prachtige islamitische architectuur van moskeeën en paleizen (denk bijvoorbeeld aan het Al-hambra in Granada) en de beschaving die alom gevonden werd in de islamitische wereld vanaf de tijd kort na de dood van Mohammed. Voordat de christenen in Europa hun grote kathedralen bouwden, bouwden de moslims hier al hun grote moskeeën, zoals in Cordoba en Granada. De Europeanen moesten zelfs van de moslims leren hoe zij hun kathedralen moesten bouwen! De eenvoudige Arabieren ontwikkelden zich in een periode van zo’n honderd jaar tot een bloeiende beschaving, die je kon vinden vanaf Marokko in het Westen tot aan de poorten van China in het Oosten. De Arabieren waren van „slapende bedoeïenenstammen” in korte tijd ontwikkeld tot een volk van een hoge beschaving. Hun geheim? Hun kracht? Een boek! Een boek, de Koran, dat Arabieren op een bijzondere wijze aansprak en aanspreekt en dat voor Westerlingen vaak lijkt op een niet te begrijpen boek. De Koran als het eeuwige woord van God, dát was hun kracht! Dat boek gaf en geeft de islamieten zelfvertrouwen. Het geeft hen de overtuiging dat de islam de enig ware godsdienst is en dat de echte waarheid alleen in de islam te vinden is. De Koran was zo krachtig, dat zelfs in later tijden, toen andere volken de islamieten versloegen, die andere volken het geloof van de islamieten overnamen.

In de Middeleeuwen was het Arabisch de taal van de moderne beschaving. Belangrijke wetenschappelijke boeken werden in het Arabisch uitgebracht. Mensen in Europa studeerden Arabisch om op de hoogte te kunnen zijn van belangrijke literatuur en ook om de Bijbel in het Hebreeuws beter te kunnen lezen en begrijpen. De islam heeft zeer grote geleerden voortgebracht. De grote filosofen in de tijd van de Middeleeuwen waren niet allemaal Arabieren, maar wel allemaal moslims. En waarop schreven deze mensen? De Chinezen hadden het papier uitgevonden, maar de Arabieren perfectioneerden het. Zo schreven zij op papier dat uit Marokko kwam en het beste papier was. Zelf schreven de Arabieren ook enorm veel. Veel van hun manuscripten zijn nog te vinden in de universiteitsbibliotheek in Leiden.

Het is niet makkelijk om over „de” islam te schrijven, omdat er verschillende opvattingen binnen de islam bestaan, net zoals dat ook binnen het christendom het geval is. Meer dan een miljard mensen in de gehele wereld behoort bij de islam. Er is echter geen eensluidende leer die voor moslims geldt. Moslims denken verschillend over de positie van vrouwen, geweld, straf en vergeving. Sommigen menen zelfs dat meisjes geen onderwijs mogen hebben en vrouwen niet mogen stemmen en geen auto mogen rijden. In sommige islamitische landen leiden vrouwen echter politieke partijen en worden zij zelfs staatshoofd. In andere islamitische landen mogen vrouwen alleen apart achter in de bus zitten, in andere landen rijden er speciale bussen voor de vrouwen, met geblindeerde ramen.

Als een islamiet meer kennis wil hebben van christenen, hun geloof en hun omgaan met God, de Here Jezus en de Bijbel, aan wie kan deze islamiet dan het best informatie vragen? Aan een andere islamiet? Aan een atheïst? Nee, hij moet bij een christen zijn en hem naar zijn geloof vragen. Als hij zijn vragen aan meerdere christenen zou stellen, zou hij al snel ontdekken, dat niet alle christenen op dezelfde wijze hun geloof beleven. Zo is het ook bij de islamieten. In dit boek brengen wij u op de hoogte van de wijze waarop islamieten over hun eigen geloof spreken en van wat wij als christenen bij hen zien en wat opvalt.

In dit boek willen wij op een eerlijke wijze studie maken van de islam. Wij zullen geenszins een karikatuur maken van Mohammed noch van de islam! Het doel van dit boek is, dat u Mohammed, de Koran en de islam leert kennen en begrijpen en dat u de overeenkomsten en de verschillen ziet tussen de boodschap van de Koran en de Bijbel.

Enkele aantallen

In Nederland wonen bijna één miljoen islamieten. Dit komt overeen met ongeveer 5 procent van de Nederlandse bevolking. Terwijl het aantal mensen dat in ons land bij een kerkgenootschap aangesloten is, in snel tempo daalt, groeit het aantal islamieten snel. Een groot deel van hen wordt gevormd door Turken en Marokkanen, Surinamers, Afghanen en Irakezen. Er zijn ook „Nederlandse” islamieten.

In West Europa waren in 1970 zo goed als geen moslims. In 2008 waren het er naar schatting al 30-50 miljoen (zowel legaal als illegaal aanwezig)! De Egyptische islamitische prediker ‘Amr Khaled liet in juli 2008 weten, dat binnen 20 jaar de moslims de meerderheid van de bevolking in Europa zullen vormen. De thans aanwezige moslims in Europa moeten hier de „ambassadeurs van de islam” zijn, zo zei hij. Hij wees erop, dat de islamieten als ambassadeurs van de islam hun missionaire werk overal moeten doen waar zij Europeanen ontmoeten. Overal moeten zij de normen en waarden van de islam tonen en zijn succes. Als de islamieten de komende 10 jaar hieraan werken, kunnen ze nooit meer uit Europa verdwijnen, zo zei hij. Verder wees hij op het feit dat de Westerse Europeanen op grote schaal aan geboortebeperking doen en de islamieten niet. Daardoor alleen al groeit het aantal islamieten veel sneller dan het aantal andere Europeanen.

In West Duitsland waren in 1994 al 1.651.000 islamieten (= 2,7 % van de totale bevol­king). In Enge­land waren in 1995 ook al bijna 1,5 miljoen islamie­ten. In Frank­rijk maakten zij in 1991 al met 4 miljoen aanhangers 7,1 % van de totale bevolking uit. In de gehele wereld zijn er een miljard islamieten, dat is bijna één zesde van de totale wereldbevolking. De wereldbevolking verdubbelt zich in onze tijd elke 40 jaar. De islamieten verdubbelen zich veel sneller: elke 27 jaar. Als we in de berekening van de wereldbevolking de islamieten buiten beschouwing zouden laten, zien we dat niet-islamieten zich in 50 jaar verdubbelen. Alleen al door geboorte-aanwas groeit het aantal islamieten zeer snel!

We moeten studie maken

Wie Mohammed, de Koran en de islam wil begrijpen, moet meer doen dan alleen naar Mohammed, de Koran en de islam kijken. Wij moeten ons namelijk realiseren, dat de Koran niet het boek van Mohammed is en de islam niet zijn godsdienst. Mohammed was de boodschapper. Voor de islamiet is daarom de Koran niet het boek van Mohammed, maar het boek van Allah.

Wij zullen nog zien, dat ‘Allah’ niet de naam is van de islamitische godheid, maar dat het gewoon ‘God’ betekent. Het liefst zouden we daarom steeds ons Nederlandse woord ‘God’ gebruiken, omdat we dat met dit woord in andere talen ook doen. Omdat het echter voor een aantal lezers tot verwarring zou kunnen leiden, zullen wij zoveel mogelijk het woord ‘Allah’ gebruiken, als wij het hebben over de godheid in relatie tot de islamieten.

Mohammed mag niet vergoddelijkt worden binnen de islam. Er mogen geen afbeeldingen van hem gemaakt worden, om te voorkomen, dat men deze afbeeldingen zal gaan vereren. Hij wordt ook niet aanbeden. Wel geldt hij als de ideale man. Alle moslimmannen behoren zich te gedragen zoals Mohammed deed.

Om de Koran te kunnen begrijpen, moeten we weten hoe, waar en wanneer de Koran ontstaan is en wie Mohammed was, wat hij wilde en hoe zijn relatie met Joden en christenen en de Bijbel was. Ook wat hij leerde over God, de Here Jezus en de Bijbel.

We moeten de achtergronden uit het leven van Mohammed bestuderen en die vergelijken met de omgeving waar hij leefde en andere godsdiensten waarmee hij in aanraking kwam. Alleen dan kunnen wij begrijpen wat Mohammed bedoelde met zijn talrijke uitspraken die in de Koran als citaten van Allah staan opgetekend. Als wij dat niet doen, worden allerlei citaten uit de Koran uit hun verband gerukt en worden allerlei verkeerde uitleggingen gegeven over de woorden uit de Koran. Wij moeten weten, dat bepaalde boodschappen in de Koran geschreven zijn voor de mensen uit Mekka en ergens anders voor de mensen van Medina. Als het gaat over het doel van de islam, moeten wij weten, dat het nu niet alleen Mekka of Medina betreft, maar dat het nu de gehele wereld aangaat.

We moeten weten welke godsdienst er was in de tijd van Mohammed en met welke culturen en godsdiensten hij in aanraking kwam. Wij moeten de verschillen tussen die godsdiensten zien. Wij moeten Mohammed leren kennen als een man, die ijverde voor de waarheid van de ene ware God. Met al zijn kracht bestreed hij het veel-godendom van zijn dagen en beijverde hij zich om de ene ware God bekend te maken, opdat de mensen deze ene ware God zouden leren kennen.

Mohammed en de Bijbel

Gegrepen was hij door de verhalen over het leven van Abraham, die zijn grote voorbeeld geworden was in zijn ijver om uit de wereld van de vele goden te stappen en de ene ware God te gaan dienen. Zoals Abraham de weg uit het veelgodendom naar de ene ware God gegaan was, zo wilde Mohammed dit ook doen. Hij wilde een volgeling van Abraham zijn. Zo zag hij - net zoals Joden en christenen - Abraham als de vader van zijn geloof!

Ook was hij gegrepen door de verhalen uit het leven van Mozes. Ook Mozes kwam uit een wereld van veel goden - Egypte - en had ontmoetingen met de ene ware God. Die ontmoetingen hadden plaats in de woestijn. Eerst bij een braamstruik, later boven op een berg. Zo leerde Mohammed uit deze geschiedenissen, dat je God op een hoge berg kunt ontmoeten. Geen wonder, dat wij Mohammed al snel tegenkomen op een hoge berg in de woestijn, de berg Hera, waar hij wacht en uitkijkt naar een ontmoeting met God. Zo wilde Mohammed gaan in het spoor van Abraham en Mozes.

Islam - anders dan jodendom en christendom

Joden en christenen hebben ieder hun eigen tijdrekening. De Joden tellen vanaf de schepping van Adam en naderen in hun tijdrekening het jaar 5800. Christenen tellen vanaf de geboorte van Jezus. Islamieten hebben ook hun eigen tijdrekening. Zij tellen vanaf de dag dat de islamieten in Medina hun eigen stadstaat konden vormen en hun geloof in politieke daden kon worden omgezet. Dat is opmerkelijk, als u bedenkt dat moslims geloven, dat de islam begonnen is toen God Adam en Eva schiep! Zij geloven ook dat mannen als Abraham, Mozes, David en Salomo allemaal trouwe moslims waren. Ook Jezus was een moslim!

Samen met het joden­dom en het christen­dom behoort de islam tot de monotheïsti­sche gods­dien­sten, d.w.z. godsdien­sten waarin men slechts één God dient. Alle drie deze gods­dien­sten maken ook aanspraak op het bezit van Jeruzalem. Hoewel joden beslist geen zendingsactiviteiten onder niet-Joden verrichten, zien christenen en islamieten het wel als hun taak om hun geloof aan anderen bekend te maken. Het uiteindelijke doel van de islam is om alle mensen op aarde voor Allah te winnen. De islam wil, dat eens alle mensen op aarde zich zullen onderwerpen aan God (Allah). Het gaat om het allesomvattende rijk van Allah dat op aarde gevestigd moet worden, waarbij de gehele wereld aan Allah en de islamitische wet (de sharia) onderworpen zal zijn. Dat betekent, dat de islam maar één doel heeft: de wereldmacht en de wereldheerschappij. De voorbereiding hiertoe is nu al in volle gang, ook al hebben velen - zelfs onze regeringsleiders - dit niet in de gaten. Zij menen, dat de islam een godsdienst is, vergelijkbaar met jodendom en christendom. Dat is de islam echter beslist niet! Het gaat de islam niet alleen om religie, het gaat ook om politiek. Het doel is, dat de gehele aarde onder het religieuze en politieke bestuur van de islam komt.

Veel mensen - ook politici - kennen de ware aard en de echte bedoelingen van de islam niet. Zoals - om maar een voorbeeld te geven - een hond het gedrag van een kat niet kan begrijpen, zo kan een Westerling het denken van de Arabische islamiet niet zomaar begrijpen. De Arabieren hebben een heel andere manier van denken dan de mensen uit de Westerse wereld.

Veel mensen uit de Westerse wereld begrijpen niet, dat vaak alleen Joden en christenen die uit Arabische landen komen, echte noodgevallen zijn als zij in het Westen asiel zoeken. Een aantal islamieten is hier niet als vluchteling gekomen, maar als zendeling van de islam. Deze mensen weten, dat men in het Westen vredelievend, gastvrij voor mensen-in-nood, tolerant en zelfs goedgelovig is! Zo komen de islamieten naar ons land en tonen na verloop van tijd hun ware aard. Dan lopen ze mee in protestmarsen tegen Israël en Amerika. Ze eisen hun recht op om hun eigen godsdienstige gebouwen te mogen hebben en zorgen ervoor dat het aantal islamieten stijgt. Velen kijken zelfs uit naar de dag, dat ze in de meerderheid zijn in ons land en langs democratische weg Nederland onder de paraplu van de islam kunnen brengen. Zijn we Abu Jahjah - de oprichter van de Arabisch-Europese Liga - al vergeten, die dit vanuit België openlijk verkondigde?
Hierbij mag de islam - naar eigen zeggen - zowel van overredingskracht gebruik maken als ook van geweld. Mensen mogen door geweld gedwongen worden om islamiet te worden! Hierbij mogen wij niet vergeten, dat dit betekent, dat alle mensen dan islamieten moeten worden, dat alle staten dan islamitische staten moeten worden en dat in de gehele wereld dan de islamitische wetgeving, de sharia, toegepast dient te worden. Deze sharia is de goddelijke wet, die alle terreinen van het leven regelt en zware straffen voor de overtreders kent. De sharia zegt, dat de doodstraf voltrokken moet worden voor een aantal vergrijpen, zoals aan wie een religieuze zonde begaat.

De sharia leert dat wie eenmaal islamiet is (zelfs al is het omdat je geboren bent in een islamitisch gezin), nooit meer de islam mag verlaten. De doodstraf is voor wie de islam verlaat! Je eigen familie moet ervoor zorgen dat je de islam niet verlaat, of dat je met de dood gestraft wordt, als je dit toch doet! Het logische gevolg hiervan is, dat de islam aan bijvoorbeeld christenen geen gelegenheid biedt voor zendingsarbeid in een islamitische staat. Het bekeren van een islamiet wordt zwaarder aangerekend dan het plegen van een moord. Het wordt gezien als een aanval op de islamitische staat. Het wordt gezien als het ondermijnen van de islamitische staat. Daarom móet de staat een poging tot bekering tot het christendom ook zien als een staatsgevaarlijke activiteit, waar een zware straf op dient te staan. Zo zijn de moslims voor hun hele leven gebonden om moslim te zijn en te blijven.

De islam is niet alleen een godsdienst en regelt niet alleen het godsdienstig leven van zijn aanhangers. De islam regelt in feite het gehele leven van de moslims. Niet alle moslims in de westerse wereld zijn hiervan op de hoogte. Velen van hen denken mogelijk ook, dat als ze in Allah geloven en op vrijdag naar de moskee gaan, de islam met hen tevreden is. Overigens heeft de vrijdag niet de betekenis van „rustdag” zoals de sabbat voor de Joden.

Aanhangers van de islam willen niet „Mohammedanen” genoemd worden, omdat zij geen volgelingen van Moham­med zijn en zij Moham­med ook niet als een god vereren. Mohammed is degene geweest, die hen op de ene God gewezen heeft en daarom een groot profeet voor hen is. Zij willen hem echter niet vergoddelijken.

Zoals er velen zijn die zich „christelijk” noemen en te pas en te onpas iets uit de Bijbel citeren of soms denken dat iets in de Bijbel staat, terwijl zij geen enkele relatie met God hebben en de Bijbel nooit gelezen hebben, zo zijn er ook islamieten die geen enkele kennis van de Koran hebben en alleen belijden dat zij islamiet zijn, terwijl zij soms heel weinig van het islamitisch geloof weten. Daarnaast mogen moslims geen kritische vragen stellen, want dat wordt beschouwd als ongeloof en dient zwaar gestraft te worden...

Islamieten - mensen als wij

Er is een Nederlands gezegde dat luidt: „Wat de boer niet kent, dat eet-ie niet.” Deze gedachte geldt vele terreinen van ons leven. De meeste mensen kennen de islamieten en hun leer niet echt. Daarbij staan de ideeën vaak lijnrecht tegenover elkaar: de één vindt de multiculturele samenleving een verrijking voor ons land, de ander vindt mensen in andere kleding en met andere gewoonten een aantasting van ons Joods-christelijke cultuurgoed.

Er zijn mensen die menen, dat iedere moslim in wezen een terrorist is. Deze gedachte kan gevoed worden als men de beelden ziet van Palestijnse kinderen die opgevoed worden in een cultuur van haat. Maar niet alle islamieten zijn van haat vervulde Palestijnen, Jodenhaters, stenengooiers en volgelingen van Bin Laden. Wat wel gezegd moet worden is, dat als wij horen van terrorisme, in de meeste gevallen islamieten de schuldigen zijn.

Islamieten zijn mensen, net als wij. Er zijn islamieten die zich met terrorisme bezig houden. De meeste islamieten doen dit echter niet.
In een islamitisch gezin houden de mensen van elkaar, net als wij. Islamieten moeten ook werken om hun brood te verdienen. Er zijn grote geleerden onder hen, ook gewone arbeiders. Er zijn kunstenaars en zakenmensen, zangers en filosofen, zakenlieden en artsen, boeren en fabrieksarbeiders, religieuze leiders en gewone gelovigen onder hen. Ze worden geboren, trouwen, krijgen kinderen en gaan dood, net als wij. Ze worden ook ziek en moeten ook naar de dokter. Zij kennen ook hun angsten en dromen ‘s nachts ook.

Islamieten komen echter uit een andere cultuur. Eigenlijk komen de islamieten die wij kennen voor het merendeel uit de Arabische cultuur. In die cultuur eet men ander voedsel dan wij en kleedt men zich anders. Men praat ook een andere taal. Zij zijn meer op „de groep” gericht, terwijl wij in het westen meer individueel ingesteld zijn. In onze cultuur hebben wij geleerd dat je je zwakheid mag tonen, terwijl de islamiet geleerd heeft om hard te zijn.

Islamieten menen, dat de mensen in de westerse cultuur zo wereldsgezind zijn, dat zij door de duivel misleid zijn en daarom een gevaar voor islamieten zijn. Een islamiet loopt niet onbeschaamd met veel van zijn/haar lichaam bloot. Je komt geen islamitische vrouwen met blote borsten en in minirok tegen. Islamieten menen daarom, dat zij de mensen van het westen die door satan misleid zijn, moeten terugbrengen bij God (Allah). De westerse wereld en dus ook het christendom (dat in hun ogen één is) moeten bevrijd worden van hun alcohol-, gok- en drugsverslaving. De films en de literatuur in het westen zijn vaak vulgair en getuigen van weinig respect voor God. Terwijl de mensen in het westen vloeken en God bespotten, heeft de islamiet geleerd God (Allah) te prijzen. De TV en de muziek die in het westen beluisterd wordt, is vaak een gruwel in de ogen en oren van een islamiet. Wie een beetje op de hoogte is van de westerse cultuur, zal hierin de islamiet gelijk moeten geven. Zo zijn bijvoorbeeld homoparades absoluut ondenkbaar in de islamitische cultuur.

De islam - een andere godsdienst

Een moslima vertelde eens wat haar bijzonder getroffen had toen ze een deel van het Nieuwe Testament las. Ze zei: „Ik ken het christelijke leven niet heel goed. Wat me het meest opgevallen is, is dat Jezus zei: ‘Als iemand je slaat, keer hem je andere wang toe.’ Dat vind ik zo mooi! Als je dat kunt, denk ik dat je echt mens bent in relatie tot God.”
Een andere moslima was diep onder de indruk van de boodschap van de Bijbel, dat je je vijand niet mag haten, maar dat je hem moet liefhebben. Jezus zei: „Heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen, alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel.” (Mattheus 5:44,45) Zij vroeg zich af hoe het mogelijk is om je vijand lief te hebben. Nog nooit had ze iemand meegemaakt die zijn vijand liefhad.

De Palestijn Masab Yousef, de zoon van een leider van de Hamas die islamiet was en christen geworden is, vertelde dat hij in het geheim de Bijbel las en dat teksten die spraken over het liefhebben van je vijanden, grote indruk op hem maakten. Ook had het grote indruk op Masab Yousef gemaakt, dat het christendom meer is dan een godsdienst als de islam. Het christendom is ook een geloof. Hij had ontdekt, dat je door de Here Jezus God kunt leren kennen. Terwijl moslims soms heel weinig over Allah kunnen vertellen, heeft hij gemerkt dat veel christenen juist heel enthousiast over God kunnen vertellen.

Terwijl in de islam geleerd wordt, dat de God van de Koran alleen houdt van hen die zich aan de islam onderwerpen, leert het christendom, dat de God van de Bijbel de hele wereld liefheeft (Johannes 3:16).

De geloofsbelijdenis van de islam zegt, dat er maar één God is en dat Mohammed zijn boodschapper is. De geloofsbelijdenis van de Joden luidt, dat Israël naar God moet luisteren en dat er maar één God is. De geloofsbelijdenis van de christenen zegt, dat er maar één God is en dat de Here Jezus, Zijn Zoon, de enige Redder is.

De islam zelf is niet te vergelijken met het christendom. Zij die denkend als christen proberen de islam te begrijpen, zullen hierin zeker niet slagen. De islam is niet een religie waarin de aanhangers in feite zelf bepalen wat zij wel of niet geloven. De islam is een godsdienst die alle terreinen van het leven beheerst en ook alle tijden van je leven. De islam brengt godsdienst, politiek, wetgeving en je privé-leven bij elkaar en bepaalt hoe het daarin gesteld is. Zo bepaalt dus de godsdienst de wetten van het land; zowel de regels die gehoorzaamd dienen te worden, de verboden die geëerbiedigd dienen te worden als de straffen die op overtredingen staan. De godsdienst beheerst het gehele leven in de islamitische staat. Zó beleeft de islamiet dat het land aan Allah onderworpen is en dat ieder gehoorzaamheid aan Allah verschuldigd is.

Dit betekent, dat in een islamitisch land ook de niet-islamiet gehoorzaamheid aan Allah verschuldigd is en dat hij onder de strafwetten van Allah valt. Dit betekent, dat een niet-islamiet - bijvoorbeeld een christen - die in een islamitisch land een wet van de islamitische godsdienst overtreedt (een wet die hij waarschijnlijk niet eens kent) net zo zwaar gestraft kan worden als een islamiet. Zo kan hij ook de doodstraf krijgen. Het betekent ook, dat een zendeling in een moslimland, waar hij probeert islamieten voor de Here Jezus te winnen, gezien wordt als één van de grootste vijanden van de islam. Zendingsactiviteiten worden vanuit de islam namelijk altijd gezien als aanvallen op de islam en aanvallen op de islamitische staat. Zendingswerk moet daarom altijd heel voorzichtig geschieden. Wie naar Saoedi-Arabië reist, mag geen Bijbel meenemen. In islamitische landen mogen vaak geen kerken gebouwd worden en worden bestaande kerken vaak verwoest. Op zijn sterfbed heeft Mohammed zelfs bepaald, dat er geen Jood en geen christen in het huidige Saoedi-Arabië mag wonen.

Schrikbarend was het bericht dat in juli 2008 verscheen, dat in Engeland een enquête gehouden was onder 1400 islamitische studenten. Het bleek, dat de meerderheid van deze studenten niet anders dacht dan de mensen in de islamitische landen. Maar liefst 30% van hen die behoren bij een actieve studenten organisatie vond, dat je in naam van de godsdienst mag doden. Verder zou 40% van hen het toejuichen als in Engeland de islamitische wet, de sharia, zou worden ingevoerd. Ook keek 33% ernaar uit dat de gehele wereld onder islamitisch bestuur zou komen.

Toch hoeft dit ons niet al te zeer te verwonderen. De islam is een militante godsdienst. Voor een groot deel heeft de islam zich met militaire macht verspreid. Binnen honderd jaar na de dood van Mohammed had de islam zich door zijn legers al over een groot gebied verspreid richting China, over het Noorden van Afrika en zelfs richting Spanje.

Welke islam? De Arabische of de Westerse islam?

De islam zoals wij die in West-Europa leren kennen is heel anders dan de islam zoals die in islamitische landen openbaar wordt. In ons land kennen wij een gematigde islam. Terwijl in het verleden de islam gepredikt werd met het zwaard (helaas hebben christenen in het verleden zich ook aan dergelijke praktijken schuldig gemaakt) en in een aantal landen nog steeds het zwaard gebruikt wordt om te zorgen voor uitbreiding van de islam, is dat in West-Europa niet het geval. Hier gaat het op een manier zoals wij die normaal vinden: door vriendelijke gesprekken, door het tonen van de schoonheid van de islam en door Joden en christenen geen „ongelovigen” te noemen. De islamieten beschouwen Joden en christenen wel degelijk als ongelovigen, al zeggen zij dit meestal niet.

In islamitische landen waar de islamitische wetten gelden, is de islam verre van gematigd. Moslims in ons land zijn over het algemeen vriendelijke mensen die weinig of geen ergernissen oproepen (afgezien dan van het feit dat een aantal Nederlanders zich ergert aan de boerka). Het is een uitzondering als een moslim in Nederland bijvoorbeeld de eerwraak toepast. We merken eigenlijk relatief weinig van moslimextremisme. We horen wel dat in de gevangenissen de meeste mensen uit andere landen komen, maar daar blijft het dan zo ongeveer bij.

Wij dienen ons dat goed te realiseren als wij nadenken over de vraag, hoe het zal zijn als eens in ons land ook de islamitische wetten ingevoerd zouden worden. Soms komt het in de krant: vrouw die van overspel beschuldigd was werd gestenigd, man die gestolen had werd een hand afgehakt, jongetje dat gestolen had werd zijn hand overreden door een grote vrachtauto, anderen werden opgehangen, weer anderen kregen (op grond van de Koran, soera 24:2) bij overspel 100 zweepslagen, bij gebruik van alcohol 40-80 zweepslagen, enz.
Overspeligen moeten dus met honderd zweepslagen bestraft worden. Er moeten dan wel vier getuigen zijn van de seksuele daad. Dat maakt het theoretisch bijna onmogelijk om overspel te bewijzen. Volgens sommige islamitische geleerden zijn er in de 1500 jaar van de islam nog geen vijf overspeligen gegeseld. Hetzelfde zeggen zij over amputaties van handen of voeten. De uitvoerders van de straf mogen geen medelijden hebben met de schuldigen. Niemand mag worden veroordeeld als er geen onomstotelijk bewijs van zijn schuld is. De islamitische wet (de sharia) wil namelijk niet alleen straffen, maar juist ook mensen op het rechte pad brengen, zo zegt men. De voorwaarden voor de doodstraf zijn zo streng, dat hij volgens de geleerden bijna niet op te leggen is. Voordat er wordt gestraft moeten alle mogelijkheden tot mildheid bekeken worden. Dit lijkt een bijzonder menselijke uitleg van de sharia te zijn. In de praktijk lijkt het anders gesteld. De verslagen in de kranten en de beelden op TV vertellen ons, dat er veel meer dan slechts een paar mensen gruwelijk gestraft zijn voor hun overtreden van de islamitische wetten.

Ook is democratie onmogelijk in een islamitische staat. In het Midden-Oosten is Israël de enige democratie. De Arabische staten zijn theocratieën, dat wil zeggen, dat er één regeringspartij is die regeert volgens de wetten van de islam en dat oppositiepartijen niet toegestaan zijn. In deze landen worden de mensenrechten zoals wij die kennen, beslist niet nageleefd.

De wreedheden worden gevoed door de Koran. „De vergelding dergenen die oorlog tegen Allah en Zijn boodschappers voeren en er naar streven wanorde in het land te scheppen, is slechts dat zij gedood of gekruisigd worden, of dat hun handen en hun voeten de ene rechts en de andere links, worden afgesneden, of dat zij het land worden uitgezet. Dat zal voor hen een schande in deze wereld zijn en in het hiernamaals zullen zij een grote straf ontvangen.” (s. 5:33) Wie de islamitische wetten overtreedt, mag dus op grond van de Koran op vreselijke en wrede wijze gestraft worden. Deze wetten gelden nog steeds in islamitische landen!

Het moet gezegd worden, dat Mohammed mogelijk hierbij ook aan het denken gezet is door de Bijbel. Jezus zei eens: „Als je rechteroog je op de verkeerde weg brengt, ruk het dan uit en werp het weg. Je kunt immers beter een van je lichaamsdelen verliezen dan dat heel je lichaam in de Gehenna geworpen wordt. En als je rechterhand je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af en werp hem weg. Je kunt immers beter een van je lichaamsdelen verliezen dan dat heel je lichaam naar de Gehenna gaat.” (Mattheus 5:29,30)
en:
„Wie een van de geringen die in Mij geloven van de goede weg afbrengt, die kan maar beter met een molensteen om zijn nek in zee geworpen worden en in de diepte verdrinken... En als je hand of je voet je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af en werp hem weg: je kunt beter verminkt of kreupel het leven binnengaan dan in het bezit van twee handen of twee voeten in het eeuwigbrandend vuur geworpen worden. Brengt je oog je op de verkeerde weg, ruk het dan uit en werp het weg: je kunt beter met één oog het leven binnengaan dan in het bezit van twee ogen in het vuur van de Gehenna geworpen worden.” (Mattheus 18:6-9)

Er is hier echter een groot verschil tussen de Bijbel en de Koran. Wie deze woorden in de Bijbel leest, weet dat dit figuurlijk en niet letterlijk bedoeld is. In de Koran is deze opdracht echter letterlijk bedoeld. In Mattheus 5:29,30 gaat het over overspel, dat als een verzoeking op je pad kan liggen. Ook in Mattheus 18:6-9 gaat het over verzoeking en hoe je in tijden van verzoeking staande kunt blijven. Hier wordt een Joods spreekwoord uit de latere Talmoed te berde gebracht, dat luidt: „Het is beter dat een man zichzelf in een brandende oven werpt, dan dat hij openlijk zijn naaste te schande zet.”

De woorden van de Here Jezus willen ons in een beeld duidelijk maken, hoe erg het is om overspel te plegen of om een geringe als een kind tot zonde te verleiden.
In het Hebreeuws is er een overeenkomst tussen de hand en het mannelijk geslachtsorgaan. Het is alsof de Here Jezus zegt: „Als je seksuele begeerten je tot zonde verleiden, kun je beter zonder penis verder leven.” Dit zal voor velen een vreemde uitleg lijken. U komt hem echter in de volgende tekst tegen, waar in het Hebreeuws het woord ‘hand’ staat, terwijl er ‘penis’ bedoeld is.
In Jesaja 57:8 wordt het Hebreeuwse woord ‘jad’ (dat ‘hand’ betekent) bij ons daarom ook niet vertaald als ‘hand’, maar als ‘lid’ (penis). „Achter je deur en je deurpost heb je je schandelijke tekens geplaatst. Je hebt je van mij afgekeerd: naakt en wellustig spreidde je het bed, je sprak een prijs af met je mannen, je sliep maar al te graag met hen en bekeek hun lid aandachtig.” De NBG vertaalt het woord ‘hand’ als ‘schaamte’.

De Koran leert echter, dat bij dieven - ongeacht of het een man of een vrouw betreft - de handen letterlijk afgesneden moeten worden. Het is de straf door God opgelegd, zo zegt men. Men zegt: „Het belangrijkste doel van de sharia is vergiffenis en niet alleen oordelen en doden. De wet op vergelding bij moord vinden wij een van de mooiste wetten uit de Koran.”
Als iemand berouw toont en zijn leven betert, zal Allah hem genadig zijn, zo leert de islam. Als de dader berouw toont, mag hij volgens de Koran niet gestraft worden. Men moet hem dan met rust laten. Helaas voor de schuldigen, wordt dit gebod van genade meestal over het hoofd gezien en wordt bij berouw toch gewoon de straf ten uitvoer gebracht. Het gebod om berouwvolle daders vergeving te schenken, wordt soms (of misschien wel vaak?) gewoon genegeerd.

Als in ons land over de islam geschreven wordt, laten de islamieten steeds alleen de mooie kanten en de schoonheid van de islam zien. Wie bijvoorbeeld „De Koran” van Kader Abdolah leest komt onder de indruk van schoonheid en eenvoud van de Koran. Wie vervolgens de Koran van Kader Abdolah vergelijkt met de „echte” Koran, ontdekt, dat meer dan de helft is weggelaten. Alles wat maar enigszins ergernis kan oproepen, is uit deze „Koran” weggelaten, zodat een mooi leesbaar boek overgebleven is. In deze Koran van Kader Abdolah kom je alle scheldpartijen tegen Joden en christenen niet tegen. Ook lees je niet hoe er met Joden en christenen afgerekend moet worden. Zo worden met dit werk van Kader Abdolah de Nederlanders misleid in het leren kennen van de islam. Overigens is het opmerkelijk dat járen vóórdat De Koran van Kader Abdolah was uitgegeven er al steeds op gewezen werd dat in landen waar de islamieten de minderheid vormen, zij juist de „zachte en vriendelijke” teksten uit de Koran bekend maken en de harde en gewelddadige woorden uit de Koran verzwijgen. Zo zeggen zij bijvoorbeeld wel dat je niet gedwongen wordt om te geloven, maar ze verzwijgen dat je de doodstraf krijgt als je de islam verlaat.

De twee gezichten van de islam zullen wij verder in dit boek ook ontdekken. Zij hebben te maken met de eerste periode van Mohammeds optreden, dat was in Mekka, toen hij door middel van vriendelijke woorden probeerde de inwoners van Mekka te overtuigen, dat zij in de ene ware God moesten geloven. Mohammed gaf zijn volgelingen de opdracht om op een vriendelijke wijze van Allah (God) te getuigen: „En verdraag met geduld alles wat zij (de ongelovigen) zeggen; en verlaat hen op gepaste wijze.” Anders gezegd: „Wees geduldig als ze je tegenspreken en neem daarna beleefd afscheid van ze.” (s. 73:10) Hierbij hoorde de volgende Korantekst, die juist ook op de inwoners van Medina van toepassing was: „Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste pad is van dwaling onderscheiden; derhalve, hij die de duivel verloochent en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar is. Allah is Alhorend, Alwetend.” (s. 2:256)

Welke islam? Uit de Mekkaperiode of uit de Medinaperiode?

Toen de mensen van Mekka zijn boodschap niet aanvaardden, kwam de andere kant van Mohammed boven en zei hij: „En doodt hen, waar gij hen ook ontmoet en drijft hen uit, vanwaar zij u hebben uitgedreven; want vervolging is erger dan doden. En bevecht hen niet nabij de heilige Moskee, voordat zij u daarin bevechten. Maar indien zij u bevechten, bevecht hen dan – zo is de vergelding voor de ongelovigen.” (s. 2:191) Als de mensen echter alsnog de islam zouden aanvaarden, dan geldt de volgende regel: „Maar als zij ophouden, dan is Allah zeker Vergevensgezind, Genadevol. En bestrijdt hen, totdat er geen vervolging meer is en de godsdienst alleen voor Allah wordt. Maar indien zij (met strijden) ophouden, dan is er geen vijandelijkheid meer toegestaan, behalve tegen de onrechtvaardigen.” (s. 2:192,193)

Eerst riep Mohammed op om vriendelijk te getuigen tegen Joden en christenen en te proberen hen te overtuigen, dat zij de islam moesten aanvaarden: „En twist met de mensen van het Boek slechts op de goede wijze; doch zeg tegen de onrechtvaardigen: „Wij geloven in hetgeen ons is geopenbaard en hetgeen u is geopenbaard; en onze God en uw God is Eén; en aan Hem onderwerpen wij ons.” (s. 29:46)” Tevens verklaarde Mohammed dus duidelijk, dat de God van de islam dezelfde is als de God van Joden en christenen.

Later - toen bleek dat de Joden en de christenen de islam niet aanvaardden - riep de Koran op om Joden en christenen als de „mensen van het boek” te bestrijden: „Bestrijdt diegenen onder de mensen van het Boek, die in Allah noch in de laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat Allah en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de belasting met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn.” (s. 9:29) Er staat hier dat Joden en christenen die de islam niet aanvaarden onderdanig moeten zijn aan de islamieten. Dat wil zeggen, dat zij minderwaardig zijn vergeleken met islamieten. Ongelovigen zijn beesten, zij zijn blind en dood, zegt de Koran (s. 8:55; 18:101). Zij moeten bestreden worden. Er moet oorlog tegen hen gevoerd worden! Zij moeten onderworpen worden en dan gedwongen worden om een speciale belasting te betalen!

Christenen vragen zich af hoe Mohammed het ene moment kon zeggen, dat de islam een grote mate van eenheid had met Joden en christenen en hen later als vijanden beschouwde. Mohammed verklaarde dit door te zeggen, dat Allah hem dit gezegd had. Hij kon het dus ook niet helpen. Allah was van mening veranderd. Allah had de vredelievende woorden vervangen door een harde boodschap, aldus Mohammed.

Veel teksten die over vrede en liefde spreken zijn geschreven in de eerste tijd van Mohammeds optreden. Ze worden vaak geciteerd om te tonen hoe vredelievend de islam is. In werkelijkheid zijn deze woorden weer herroepen door woorden die zeggen, dat de tijd van vrede en geduld voorbij is en dat er nu hard opgetreden moet worden tegen hen die de islam afwijzen. Hoewel deze woorden gedateerd zijn in de tijd van Mohammed, hebben ze hun kracht bewaard en gelden ze nog steeds. Nog steeds geldt: probeer in vrede en liefde mensen te overtuigen van de islam. Als zij de islam niet aanvaarden, moeten ze door oorlog bestreden worden en gedood worden. Zo is de „jihad” eerst de strijd die de islamiet in zijn hart voert, vervolgens de strijd met (gesproken of geschreven) woorden, daarna de strijd met het zwaard, dat is: door middel van geweld. In de jihad mogen zelfs list en bedrog worden gebruikt, omdat het gaat om de goede zaak van God (Allah).

Mohammed bracht dit als volgt onder woorden: „Wanneer de heilige maanden voorbij zijn, doodt dan de afgodendienaren waar gij hen ook vindt en grijpt hen en belegert hen en loert op hen uit elke hinderlaag. Maar als zij berouw hebben en het gebed houden en de Zakaat betalen, laat hun weg dan vrij. Voorzeker, Allah is Vergevensgezind, Genadevol.” (s. 9:5) De jihad wil de ongelovigen met zachte en harde hand brengen onder de islam om zo de hele wereld onder de islam te brengen. Als mensen weigeren zich onder de islam te scharen, moeten zij worden onderworpen of vernietigd. De jihad is de Goddelijke opdracht voor iedere islamiet!

Niet: „een man een man, een woord een woord!”

 Zo mogen ook verbonden gesloten worden en afspraken gemaakt worden met niet-islamieten, die ook al zijn ze als vaste afspraken gemaakt, gewoon verbroken mogen worden, omdat een afspraak met een niet-islamiet niet als bindend geldt voor de moslim. Dit betekent o.a. dat alle afspraken die Westerse landen maken met islamitische landen nooit de zekerheid hebben, dat de moslims zich eraan zullen houden. Terwijl de Westerse landen menen dat ze vaste contracten gesloten hebben, zijn ze zich niet bewust dat de moslims er een heel andere mentaliteit op na houden. Zo kunnen islamitische landen ook geen echte vrede sluiten met niet-islamitische landen. Mochten ze toch vrede sluiten, dan zit daar altijd de gedachte achter, dat de vrede net zo lang duurt totdat de islamitische staat machtig genoeg is om het andere land te verslaan en het voor de islam te winnen.

Terwijl een moslim die met de jihad bezig is en een godsdienst-oorlog voert meent hierdoor juist door zijn God gezegend en beloond te worden, dient de christen zich bewust te zijn, dat God hem juist verboden heeft om naar het zwaard te grijpen, omdat „allen, die naar het zwaard grijpen, door het zwaard zullen omkomen.” (Mattheus 26:52) Terwijl de christen moet weten, dat hij gestraft zal worden als hij - zoals in een godsdienst oorlog - zijn tegenstander doodt, zo meent de moslim, dat hij hierdoor juist beloond zal worden.

De islamieten lijken zich ook nog bezig te houden met zwarte magie. Zij deinzen er niet voor terug om in hun gebeden hun vijanden te vervloeken en om Allah te vragen hun vijanden negatief te beïnvloeden, dan wel te vernietigen. Van Mohammed hebben zij geleerd tot Allah te bidden en te zeggen „Allah moge die en die doodslaan.” Het gebeurt ook, dat islamieten elkaar vervloeken en Allah bidden een ander op een vreselijke manier te treffen. Ook hierin is een groot onderscheid met christenen, die van hun Heer geleerd hebben dat zij hun vijanden moeten liefhebben en moeten zegenen die hen vervloeken (Mattheus 5:44). Voor een moslim zijn dit ongewone woorden. Hij heeft nooit gehoord van liefde voor de vijand. Hij kent alleen vloek, straf en wraak voor een vijand.

De islam volgt nog steeds de manier waarop Mohammed zijn godsdienst in Arabië bracht. Als het op de ene plaats niet aanvaard wordt, ga dan naar een andere plaats en kom later terug. Ga naar christelijke landen of steden, want men is daar zeer verdraagzaam en gastvrij. Maak duidelijk dat je godsdienst een vredelievende godsdienst is, waarin het gaat om liefde en vrede. Vraag en eis desnoods daarna religieuze, sociale en politieke rechten. Zorg er ook voor dat je veel kinderen krijgt, want dan ga je met elkaar vanzelf de meerderheid vormen en krijg je de macht in handen.

De harde islam

Een moslim die ontrouw wordt aan de islam, moet met de dood gestraft worden. Een moslim die een niet-moslim doodt, hoeft hiervoor niet met de dood gestraft worden. Joden moeten uit Arabië verdreven worden. In het „heilige” land van Arabië mogen geen Joden toegelaten worden, zo heeft Mohammed bepaald.

„Jihad” is een Arabisch woord dat „worsteling” betekent. Het is een „jihad” om een betere islamiet te worden. Het is een „jihad” om een heiden te overtuigen dat hij de islam moet aanvaarden. Het is ook een „jihad” om hen die de islam afwijzen te vervolgen, te bestrijden en te doden. De jihad is een heilige oorlog die zich dus in het hart van de moslim kan afspelen. Het is ook een „heilige oorlog” waarbij met alle beschikbare middelen (!) - dus ook van afschuwelijk geweld - de niet-islamieten bestreden worden. In soera 2:191; 4:89,91 roept de Koran de islamieten op om heidenen te doden, waar zij ze maar aantreffen! In feite heeft de islamiet hier ook een oproep om niet-islamitische Nederlanders te doden! Op dit moment zullen de moslims hieraan geen gehoor kunnen geven, omdat ze in ons land in de minderheid zijn. Er zijn echter genoeg verhalen bekend uit islamitische landen, waar dit wel gebeurt.

Het lijkt erop, dat het aantal moslims dat bereid is tot de jihad, groeit.
Door middel van de jihad moeten alle niet-islamieten onder de islam gebracht worden en moet de islam zijn triomftocht in de gehele wereld voortzetten, totdat de gehele wereld onder de islam is gebracht. Mensen die weigeren moslim te worden moeten door middel van de jihad worden gedood. De islamiet ziet de jihad als een opdracht van Allah en daarom als een heilige plicht om hierdoor de islam te verspreiden. „En maakt aan de grens alle mogelijke strijdkrachten en vastgehouden paarden voor hen gereed, waarmede gij de vijand van Allah en uw vijand en anderen buiten hen, die gij niet kent, doch die Allah kent, moogt afschrikken. En wat gij ook voor de zaak van Allah besteedt, het zal u ten volle worden terugbetaald en u zal geen onrecht worden aangedaan.” (s. 8:60) Alle niet-islamieten moeten „afgeschrikt” worden, dat is: er moet angst in hun hart gezaaid worden.

Bij dit alles is de islamiet niet schuldig aan wreedheid of andere overtredingen. Het is eenvoudig gehoorzaamheid aan Allah, die deze opdrachten gegeven heeft: „Toen uw Heer aan de engelen openbaarde: Ik ben met u; versterkt de gelovigen. Ik boezem ontzag in de harten der ongelovigen. Slaat daarom hun hoofd af en slaat alle toppen van hun vingers af...Gij dooddet hen niet, doch Allah was het, Die hen doodde. En gij wierpt niet toen gij wierpt, maar Allah was het die wierp, opdat Hij de gelovigen een grote gunst van Zich mocht bewijzen. Voorzeker, Allah is Alhorend, Alwetend.” (s. 8:12,17) De Koran maakt duidelijk dat de islamiet die deze wreedheden begaat zich niet schuldig maakt aan een of andere misdaad. Allah neemt de verantwoordelijkheid op zich en het is alsof Allah het zelf gedaan heeft!

Er zijn allerlei verhalen in omloop die getuigen van barbaarse daden van de volgelingen van Mohammed - met zijn toestemming. Karavanen werden niet alleen aangevallen, maar begeleiders van karavanen werden soms ook vermoord. Mannen en vrouwen werden vermoord. Een oude vrouw werd met de benen aan twee kamelen gebonden. De kamelen moesten allebei een andere kant uit lopen. De vrouw werd in twee stukken getrokken. Het wrede gezicht van de islam dat wij in onze dagen zien bij terroristische bewegingen vindt in wezen zijn oorsprong in de tijd van Mohammed.

Hoewel er in de islamitische wereld ook gehuild wordt, wordt vanuit de islam het huilen op een bijzondere manier bezien. Als iemand overleden is, is het de familie niet toegestaan om te huilen. Huilen ze toch, dan wordt de overledene hiervoor door Allah (God) gestraft. Meer: als je kwaad spreekt van een overledene, gaat de overledene zeker naar de hel. Als je de overledene echter prijst, gaat hij naar de hemel. Wie meedoet aan de jihad, wordt óf al op aarde beloond als hij het er levend vanaf brengt, óf hij krijgt een plaats in de hemel als hij bij de jihad omkomt.

Invloed van de islam

Zoals het christendom van grote invloed geweest is in de wereld, zo kan dat ook van de islam gezegd worden. Er zijn grote islami­tische geleer­den geweest. Zij hadden grote kennis op het gebied van de chemie, de geneeskunde, de sterrenkun­de, de tapijtindus­trie, de techniek (het Damas­cus staal was vroeger beroemd) en de wiskunde.

Mohammed zelf heeft een enorme verandering teweeg gebracht in de Arabische wereld. Deze verandering moet u niet bezien vanuit onze tijd en onze omstandigheden, maar vanuit de tijd en de omstandigheden waarin men in Mohammeds tijd in de Arabische wereld leefde. Maar omdat de islam niet meeverandert met de tijd, zijn die positieve veranderingen door Mohammed voor ons weer achtergebleven ontwikkelingen. Vanuit onze situatie bezien, laat de islam dan toch weer veel te wensen over.

Waar slaven en zelfs vrouwen als minderwaardig bezien werden, nam Mohammed het op voor de slaven, zodat ze een beter leven kregen. Hij bracht de positie van de vrouw op een hoger peil. Hij verbood het doden van pasgeboren meisjes. Hij droeg de mannen op hun vrouwen lief te hebben en vriendelijk te behandelen en te zorgen, dat ze seksueel niets tekort kwamen. Bij erfenissen mochten de vrouwen ook hun deel hebben. Een moslim mocht alleen meer vrouwen hebben, als hij ze allemaal kon onderhouden en hen allen liefde kon geven. Echtscheiding was toegestaan, maar alleen als dit echt noodzakelijk was.

Vanuit onze situatie bezien is de positie van de vrouw in de islamitische wereld geen beste. Men claimt goedkeuring voor oude praktijken die niet in de Koran voorkomen, zoals bijvoorbeeld het besnijden van meisjes. Vrouwenbesnijdenis is een oud Afrikaans gebruik en is in feite voor islamieten niet toegestaan. Het gebeurt echter wel veelvuldig binnen de islam. Toen de islamieten Afrika binnentrokken, werden zij geconfronteerd met bepaalde gebruiken onder de Afrikanen. Sommige van deze gebruiken, zoals de vrouwenbesnijdenis, heeft de islam toen overgenomen. Hierdoor zijn naast Joodse en christelijke gebruiken binnen de islam, ook heidense invloeden zichtbaar. Maar... ditzelfde kan ook van de Rooms Katholieke kerk gezegd worden, waar wierook, wijwater, de mijter en veel meer zaken, ook uit het heidendom afkomstig zijn.
Het feit dat in moslimlanden deze vrouwenbesnijdenis gezien wordt als een opdracht binnen de islam, doet ons huiveren. Deze besnijdenis - noem het: verminking - van jonge meisjes wordt verdedigd, omdat Mohammed het gezegd zou hebben. Er zijn leiders binnen de islam die de vrouwenbesnijdenis verdedigen met het argument, dat het jonge meisjes beschermt tegen seksuele verleiding.

Wat te denken van jonge meisjes die vastgebonden worden om besneden te worden. Meisjes die het uitgillen van angst en pijn. De Koran spreekt niet over vrouwenbesnijdenis. Toch zegt Sheik Yussuf al Badri van de Al-Azhar Islamitische Universiteit in Cairo, dat de besnijdenis indertijd door Mohammed is ingesteld. Het is een traditie die door harde geestelijken wordt aangemoedigd. Hun motivatie is, dat dankzij deze besnijdenis de moslima’s zedig zijn en niet zijn als de overspelige Westerse vrouwen, die zich laten leiden door hun lusten.
Veel islamitische geleerden menen echter dat vrouwenbesnijdenis niet toegestaan is. Anderen menen dat het wel mag, maar niet hoeft. Het is dan toegestaan, maar niet verplicht. Mohammed zou over de vrouwenbesnijdenis gezegd hebben: „Besnijd, maar ga daarin niet te ver.”

Fundamentalistische beweging

 Binnen de extreme islam, zoals bij de Taliban, is de positie van de vrouw uitermate slecht. Meisjes mogen geen onderwijs genieten. Ze mogen niet werken, maar moeten thuis blijven. Als ze toch wat leren, mogen ze in ieder geval geen arts worden. Ze mogen niet met mannen omgaan, tenzij die mannen tot hun familie behoren. Zij moeten buitenshuis altijd de boerka dragen. Als zij zich niet volgens de voorschriften kleden, worden zij in het openbaar gegeseld. Als zij reizen, moet dat in speciale bussen die alleen voor vrouwen zijn bestemd en waarvan de ramen geblindeerd zijn. Ze mogen geen nagellak en geen make-up dragen. Zij mogen hun haar niet (laten) knippen. Bij een seksuele overtreding worden zij gestenigd.

De fundamentalistische beweging in de islam roept op om terug te keren tot de Koran alleen. Zij roept op om niet langer je te laten leiden door je eigen mening en het geloof niet aan te passen aan de moderne tijd. Zij willen niet alleen dat de individuele islamie­ten zich hieraan houden, maar ook dat de staat deze koers gaat varen. De staat moet zich hou­den aan de eisen van de Koran. Om dit doel te bereiken, zijn zij bereid tot de jihad, de heilige oorlog, over te gaan. Zij willen dus desnoods door middel van geweld hun doel berei­ken. Zij zijn bereid hun eigen leven hierbij en hiervoor op te offeren.

Angst voor de islam

Op TV was een vriendelijke jonge islamiet uit ons land. Hij vertelde, dat wij niet bang hoeven te zijn voor de islam, want de islamiet houdt van Joden en christenen. Dat zei hij. Misschien geloofde hij zelf ook nog wat hij zei en kende hij zijn eigen geloof niet. Is de islam de Joden en de christenen vriendelijk gezind? U komt het antwoord verderop in dit boek tegen!

Het is onbegrijpelijk dat onze regeerders veel praten over de islam en islamieten en daarbij blijk geven, zo weinig van de islam te begrijpen. Zo maar een voorbeeld uit de vele: een (ex) minister wil meer ruimte voor de islam in ons land. Voorwaarde is wel, dat de moslims de scheiding tussen kerk en staat erkennen en dat de islamitische regels niet in strijd met onze wetten mogen zijn, zo zei hij. Hierdoor laat hij merken, dat hij geen idee heeft wat de islam is en wil. De islam eist juist het gezag over álle terreinen van het leven en wil dat kerk en staat beide door dezelfde sharia geregeerd worden. Om dit doel te verwezenlijken staat de islam alle middelen toe; ook list en bedrog! Het doel „heiligt” de middelen!

Een andere politicus riep op om meer en beter naar de salafisten te luisteren, zodat we hen en hun verlangens beter kunnen begrijpen en kunnen kijken hoe wij hier op ingaan en hen tegemoet kunnen komen. De AIVD noemde het salafisme echter staatsgevaarlijk! Het Salafisme is een fundamentalistische stroming binnen de islam, die de totale onderwerping van het hele leven aan God (Allah) voorschrijft. Het wil dus, dat alle mensen aan de strenge leer van de islam onderworpen worden. Kort daarna reageerde iemand met een ingezonden stuk in de krant. Hij schreef: „Ook ik vind, dat er ‘beter naar salafisten geluisterd moet worden’; we moeten hun doelstellingen goed tot ons laten doordringen om ze daarna bij kop en kont te pakken en ons land uit te flikkeren.” De woordkeuze van deze man lijkt duidelijk te maken, dat het zweverige gepraat van politici, de tegenstellingen alleen maar verscherpt.

Tot op de dag dat dit geschreven werd, toonde onze regering niet op de hoogte te zijn van wat de islam wil. Men keek alleen naar „een paar” extremisten en zei, dat je alle moslims niet over één kam mocht scheren. Natuurlijk mag dat niet, maar je mag - denk ik toch - alle islamitische terroristen wél over één kam scheren. Onze regering doet het voorkomen alsof wij al jaren niets te vrezen hebben, maar we moeten wel allemaal opletten of we geen verdachte mensen of tassen zien. Er is extra bewaking op de vliegvelden. Van wie worden de aanslagen verwacht? Niet van evangelische christenen, niet van reformatorische christenen, niet van Joden en niet van ongelovigen, maar alleen van islamitische terroristen. Dat weet toch iedereen?
Opmerkelijk is het, dat zelfs de Amerikaans-Arabische moslima en psychiater Wafa Sultan openlijk verklaart, dat fundamentalistische moslims levensgevaarlijk zijn. Deze moslims willen in de westerse wereld een situatie creëren, zoals die er in de Middeleeuwen was.

Onze regering maakt op geen enkele wijze duidelijk dat zij op de hoogte is van wat er met je land en je volk gebeurt, als de islamieten de meerderheid van het volk worden. Onze regering maakt op geen enkele wijze duidelijk dat zij op de hoogte is wat er met de christenen en de Joden gebeurt in islamitische landen. Onze regering maakt op geen enkele wijze duidelijk, dat zij weet dat het uiteindelijke doel van de islam is: de gehele wereld onder de islam brengen met inbegrip van de islamitische wet, de sharia. Onze regering lijkt blind voor de oorlogen die islamitische legers voeren, waarbij zij maar één doel hebben: niet-islamieten uitroeien.

Aan de andere kant maken veel christenen zich alleen maar druk om de vraag of onze God dezelfde is als de God van de islamieten. Is dat nou echt het belangrijkste? Als u het antwoord op die vraag weet, kunnen u en uw kinderen en kleinkinderen dan in de komende tientallen jaren rustig leven en rustig slapen? Waar islamieten aan de macht zijn, zijn christenen vernederd, aan kruisen geslagen en vermoord. En dat allemaal niet in één islamitisch land, maar in een aantal van deze landen. De Koran draagt op om ongelovigen - dat zijn alle niet-islamieten (dus ook de christenen!) - te doden, maar onze regering zegt tot op de dag van vandaag: slaap lekker, want u mag alle islamieten niet over één kam scheren en er zijn ook veel vredelievende islamieten.

Is de islam vredelievend?

Er zijn inderdaad veel vredelievende islamieten, maar de islam zelf is niet vredelievend. Toch zeggen veel islamieten, dat de islam juist vredelievend is. Zij hebben ten dele gelijk. Het is namelijk een bijzondere vrede die de islam predikt: vrede aan hen die zich aan de islam onderwerpen. Als de islamieten eenmaal in de meerderheid zijn en de islamitische wet, de sharia, wordt ingevoerd, moeten alle vredelievende islamieten zich ook bij deze wet neerleggen. Ze zullen dat doen, net zoals er nu geen vredelievende islamieten protesteren als christenen vermoord worden. Dan zwijgen deze vredelievende islamieten net zo opmerkelijk als onze christelijke regering die ook in alle toonaarden zwijgt, behalve dan, dat er soms nog wat geld aan dergelijke landen gegeven wordt. Vergeet niet, dat in de landen waar de islamitische wet ingevoerd is, de christenen het er heel zwaar hebben.

De Bijbel waarschuwt dat er in de eindtijd een zeer schrikbarende situatie op aarde zal zijn. We zullen horen van oorlogen en natuurrampen, van oorlogsdreiging, aardbevingen en allerlei ellende die over de aarde zal komen. Jezus zei: „Jullie zullen berichten horen over oorlogen en oorlogsdreiging. Laat dat je dan niet verontrusten, die dingen moeten namelijk gebeuren, al is daarmee het einde nog niet gekomen.” (Mattheus 24:6). Terwijl de mensen het zullen voorstellen alsof wij in een wereld van vrede leven en mensen blijkbaar steeds maar zullen wijzen op de vrede die er in hun ogen is, zal plotseling de mensen een situatie overvallen, die zij niet gewild hebben: „Als de mensen zeggen dat er vrede en veiligheid is, worden ze plotseling getroffen door de ondergang, zoals een zwangere vrouw door barensweeën. Vluchten is dan onmogelijk.” (1 Thessalonicenzen 5:3). Die situatie is niet een orkaan of aardbeving, maar een overheersing waardoor mensen niet meer in de door hen gewenste vrijheid kunnen leven. Wat zien wij daarvan al op dit moment aankomen?

Regelmatig lezen wij in allerlei christelijke bladen, dat fun­damentalistische islamieten christenen vervol­gen en zelfs doden. Wij horen, dat in landen als Indonesië en Pakistan kerken en huizen van christenen verwoest worden en predi­kanten en gemeenteleden vervolgd en gedood worden. Bijna iedereen weet, dat bijvoorbeeld in Saoedi-Arabië de Bijbel een verboden boek is.

Bij veel christenen en ongelovigen is een grote angst voor de islam en voor de islamieten, waarbij men vaak geen onder­scheid maakt in angst voor fundamentalisten en angst voor niet-funda­mentalisten. Men is bang „voor alles wat met de islam te maken heeft”, zo zegt men vaak. Men vraagt zich af, wat er zal gebeu­ren, als de islamieten uit verre landen zó machtig worden, dat zij de strijd met andere volken kunnen aanbinden. Ook vraagt men zich af wat er zal gebeuren, als de islamieten de overhand krijgen in ons land. Mensen vragen zich af, of de opkomst van de islam een teken van de eindtijd is. Sommigen vragen zich af of de islamieten misschien „de tien tenen” uit het beeld van Nebucadnezar zijn. Velen vragen zich af, wat hun houding ten opzichte van de islam moet zijn. Sommigen vragen zich zelfs af, of de islam misschien het ‘zwaard van de antichrist’ of die van de duivel zelf is.

Europa - het nieuwe Eurabië

De islam wil ook Europa onder de islamitische wetgeving brengen. Dat is het toekomstbeeld voor Europa. De vrede die de islam predikt, is een vrede die er pas is als iedereen zich aan de islam onderworpen heeft. Volgens de islamitische leer mag die onderwerping zowel met zachte, als met harde hand worden bewerkstelligd. Wie niet gelooft zoals de islam leert, is (volgens soera 8:55) een beest, een slecht beest. Letterlijk staat hier in de Koran: „Voorzeker, in de ogen van Allah zijn zij, die (de waarheid) verwerpen erger dan beesten want zij willen niet geloven.” Deze „ongelovigen” moeten gedood worden, volgens de Koran.

Ik citeer: „En doodt hen, waar gij hen ook ontmoet en drijft hen uit, vanwaar zij u hebben uitgedreven; want vervolging is erger dan doden. En bevecht hen niet nabij de heilige Moskee, voordat zij u daarin bevechten. Maar indien zij u bevechten, bevecht hen dan – zo is de vergelding voor de ongelovigen.” (soera 2:191)
„Zij wensen dat gij verwerpt, evenals zij hebben verworpen, zodat gij aan hen gelijk zult worden. Neemt derhalve geen vrienden uit hun midden totdat zij voor de zaak van Allah werken. En indien zij tot vijandschap vervallen, grijpt hen dan en doodt hen waar gij hen ook vindt; en neemt vriend noch helper uit hun midden.” (soera 4:89)

Waarschijnlijk is voor veel niet-islamieten niet direct duidelijk wat hier bedoeld wordt. Hier wordt gezegd, dat allen die zich niet bij de islam aansluiten vijanden van de islam zijn en daarom gedood moeten worden. Zolang de islam niet de heerschappij heeft in de gehele wereld, wordt vaak met zogenaamde vriendelijkheid geprobeerd steeds meer gebied in handen te krijgen. Zodra de islam eenmaal de macht in handen heeft, gebeurt wat u zo vaak in de media te horen en te zien krijgt. Dan wordt de sharia, de islamitische wet, ingevoerd!

Het gaat in wezen niet om het feit, dat de Koran ons allen „varkens, apen, ezels en andere beesten” noemt (s. 2:65; 5:60: 7:166; 8:55 en 74:50). In de krant was opschudding omdat in 2008 een imam in Amsterdam de kinderen van een basisschool liet weten, dat niet-islamieten „honden” zijn. Maar daarin zit niet het gevaar! Het gevaar zit in het feit, dat de verwachting is, dat ergens tussen 2050 en 2100 de islamieten duidelijk in de meerderheid zijn in Europa en dat de sharia in Europa ingevoerd zal worden. Dan wordt Europa - zoals de Joods-Engelse schrijfster Bat Yeor het onder woorden brengt - „Eurabia”, het Europese Arabië. Zelfs islamieten die ook niet onder de islamitische wet willen leven - en die zijn er genoeg - zullen dan gedwongen worden om zich te buigen onder de sharia.

In een toespraak op 10 april 2006 zei de Libische leider Gadhafi op de Arabische zender Al Jazeera, dat de islam binnen enkele tientallen jaren geheel Europa zal overnemen. Hij zei: „Wij hebben reeds 50 miljoen moslims in Europa. Er zijn duidelijke tekenen dat Allah de moslims de overwinning zal schenken over Europa - zonder zwaard, zonder geweren en zonder verovering. De 50 miljoen moslims zullen dit werelddeel in een moslimcontinent veranderen. Wanneer Turkije tot de EU wordt toegelaten, zullen er nog eens 50 miljoen bijkomen. Albanië, met een moslimmeerderheid en Bosnië, waarvan de helft van de bevolking uit moslims bestaat, kloppen ook aan de deur van Europa.”

Hij bedoelde het volgende: als gevolg van de massale emigratie van moslims uit islamitische landen naar de „christelijke” landen van Europa, zullen de moslims er na verloop van tijd in de meerderheid zijn. De moslims komen met een kleine groep in een stad of dorp en stichten een moskee. De groep groeit en er komt een grotere moskee. Hun aantal blijft groeien en nu komt er een echt grote moskee met een eigen imam en een eigen ullah (islamitische jurist). De groep groeit en komt in de gemeentelijke politiek en tenslotte in de landelijke politiek. De groep blijft groeien, totdat het aantal moslims meer dan 50% van een volk bestaat. Dan nemen zij de macht over en wordt het land veranderd in een moslimstaat!

Nu al, in 2009, zien wij dat in Groot-Brittanië de islamitische rechtsspraak op grond van de sharia (de islamitische wet) toegestaan is! In Nederland hoeft een islamitische advocaat niet op te staan als de rechters de rechtszaal binnenkomen. Een vrouwelijke islamitische verdachte hoeft in de rechtszaal de boerka niet af te doen. Hoe lang duurt het nog voordat de islamieten in ons land de meerderheid van de bevolking zijn en de macht overnemen?

De gedachte om door middel van emigratie de invloed van de islam te doen groeien in andere landen hebben de islamieten van Mohammed geleerd. Mohammed verhuisde in 622 van Mekka naar Yathrib, waarna de stad een nieuwe naam kreeg: „Madinar Ul Nabi”, dat is „de stad van de nabi.” Het woord ‘nabi’ betekent ‘profeet’. Zo heette de stad nu „De stad van de profeet”, of afgekort: ‘Medina’. Het woord dat de islamieten voor deze emigratie gebruiken is „Al-Hijra”, dat is ‘immigratie’. Met deze emigratie van Mohammed begon de overwinningstocht van de islam. Daarom dienen de islamieten de emigratie nu als voorbeeld te nemen om de islam te verspreiden.

Volgens de Libische leider heeft Europa zich in een netelige situatie gemanoeuvreerd, evenals Amerika. Hij zei: „Zij zullen op den duur akkoord moeten gaan om geheel islamitisch te worden of om anders de oorlog aan de islam te verklaren.” Gadhafi benadrukte dat de lessen van Mohammed niet alleen van toepassing zijn op moslims, maar op de hele wereldbevolking. „Met Mohammeds komst zijn alle bestaande religies komen te vervallen en dienen derhalve alle wereldburgers moslim te worden”, zo sprak Kadhafi. Volgens hem hebben het Oude en Nieuwe Testament geen enkele waarde meer omdat ze zijn vervangen door de Koran.

De Europese leiders lijken doof te zijn voor de vele islamitische leiders die dergelijke taal spreken. Het lijkt wel of zij zich als willoze marionetten door islamieten laten misbruiken en daarmee heel Europa aan de islam gaan overdragen. In een in 2008 verschenen rapport van de Britse inlichtingendienst MI-6 staat een raming dat 200 miljoen christenen in 60 landen het gevaar lopen op georganiseerde vervolging door moslimextremisten van Al-Qaeda. Dit is de eerste keer dat MI-6 hierover haar zorgen uit. „Wij doen dit omdat wij geloven dat de situatie extreem gevaarlijk is”, aldus een bron binnen de inlichtingendienst.   

Toch is het haast niet te geloven, dat op 12 februari 2009 de Britse regering de Nederlandse parlementariër Geert Wilders de toegang tot Engeland ontzegde, hoewel hij uitgenodigd was om zijn film Fitna toe te lichten, omdat men bang was voor moslims. Hier bleek, dat moslims al zoveel invloed hebben en angst aanjagen, dat men bezwijkt voor hun dreigementen.

Het is haast niet te geloven, dat in het partijblad van de Christen Unie (februari 2009) de directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de Christen Unie schreef: „Met veel moslims in Noord-West Europa zijn er twee opties: ofwel Europa islamiseert, ofwel de islam europeaniseert. Die laatste optie moet ook voor veel moslims de meest aantrekkelijke zijn.”
Geen waarschuwend woord, geen visie op het feit, dat moslims zeker niet zullen europeaniseren, omdat dit in strijd is met hun geloof. Geen oog voor het doel van de islam: heel Europa onder de islam brengen.
Ik ben geen pessimist. Dat wil ik ook niet zijn. Ik ben wel een realist met een open oog voor de realiteit van de islam.

Wij zagen, dat de Koran ons allen „varkens, apen, ezels en andere beesten” noemt. De eerlijkheid gebiedt erop te letten, dat in de Bijbel slechte mensen en ongelovigen ook „honden” worden genoemd (zie Psalm 22:16; Jesaja 56:10,11; Mattheus 7:6; 15:26,27; Philipenzen 3:2; Openbaring 22:15). In de Bijbel worden Ismaël en zijn nakomelingen (de huidige islamitische Arabieren) ook „ezels” genoemd (Genesis 16:12). De profeet Jesaja zegt zelfs, dat Jeruzalem en het tempelterrein na de verwoesting van Jeruzalem in 70 na Christus tot aan de dag dat de Heilige Geest over Israël zal worden uitgestort, een ruïne zal zijn en een lustoord voor wilde ezels (Jesaja 32:14,15a). Hier gaat het niet over de komst van de Heilige Geest zoals in Handelingen 2 beschreven. Het gaat over de tijd dat de Messias naar Israël zal komen en de Geest van de Heer over alle Joden zal worden uitgestort. Tot die tijd heeft het tempelterrein te maken met wilde ezels, dat zijn de Arabische islamieten, die als ezels tegen allen zullen zijn en niet in vrede met anderen kunnen leven, zo zegt de profeet Jesaja.
Zoals christenen elkaar met felle woorden kunnen bestrijden, zo kunnen moslims dat onder elkaar ook doen. Velen zijn geschrokken toen een imam in de moskee gebeden had, dat Allah een andere islamiet zou treffen met kanker in zijn hersens en kanker in zijn tong. In feite komen de vervloekingen binnen de islam neer op het gebruik maken van zwarte magie, als zij in hun gebeden Allah vragen om hun vijanden te vernietigen of hen op een andere manier met kwaad te treffen.

Er zijn zeker gematigde en vredelievende islamieten. Deze islamieten tonen ons echter niet het gezicht van „de” islam. Velen denken, dat zoals je niet kunt spreken over „de” Nederlander, je ook niet kunt spreken over „de” islamiet. Hierin hebben zij gelijk. Je kunt niet over „de islamiet” spreken, maar wel over „de islam”. Dat vergeten velen! Men vergeet ook, dat als eenmaal de islamieten in een bepaald land de meerderheid vormen, de wetten van dat land niet uitgevoerd worden zoals de gematigde islamieten het graag zouden willen, maar zoals de fanatieke islamieten het willen. Als gematigde islamieten in zo’n situatie niet de kant van de fanatieke islamieten kiezen, worden zij beschouwd als afvalligen en worden zij daarvoor gestraft.
Als gematigde moslims in een moslimland het al moeilijk kunnen hebben, hoe denkt u dan dat Joden en christenen het in zo’n land zullen hebben? Wie een beetje op de hoogte is van het lijden van christenen en Joden in deze landen heeft geen moeite om deze vraag te beantwoorden.

Christendom en islam

Hoewel veel christenen zich druk maken om te bewijzen dat de God van de islamieten niet dezelfde is als de God van de christenen, gaan zij voorbij aan wat nu echt een wezenlijk verschil is.

1.      Het eerste grote verschil is dat de moslims wel belijden dat Allah de Schepper en enig ware God is, dat hij de God van de Bijbel is, maar dat zij Hem niet zo persoonlijk kennen als de christenen Hem kennen. Zij kennen God niet als hun Vader en zij kennen zichzelf niet als kinderen van de hemelse Vader. Die gedachte is zelfs godslasterlijk in hun denken.

2.      Het tweede grote verschil is de Here Jezus. De islamieten kennen de Here Jezus als een groot profeet en als Messias, maar niet als Gods laatste profeet door wie God alles gezegd heeft wat Hij te zeggen had. De grote profeet door wie God Zijn laatste woord gesproken heeft is volgens de islam Mohammed. De islamieten zien de Here Jezus ook niet als Redder en Verzoener van zonden. De islamieten zien Jezus niet als degene die de straf voor hun zonden gedragen heeft. Zo leven de islamieten niet als mensen die bevrijd zijn van de zondelast, maar als mensen die hopen dat straks op de dag van het grote oordeel hun goede daden voor Allah zwaarder zullen wegen dan hun zonden. Als hun goede werken zwaarder wegen, zijn zij behouden; als hun zonden zwaarder wegen, zijn zij voor eeuwig verloren in een afschuwelijke hel.

3.      Eigenlijk maken de moslims iedere keer als zij de naam Mohammed uitspreken duidelijk, dat je nooit kunt weten of je voor eeuwig behouden bent. Iedere keer als zij zijn naam uitspreken zeggen zij daarna: „Allah bidde over hem en geve hem vrede.” Zo maken zij duidelijk, dat het zelfs niet zeker is of Mohammed wel behouden is, al hopen zij natuurlijk van harte dat hij behouden is.
Zekerheid of je behouden bent, kun je volgens de leer van de islam niet hebben. Dat blijft altijd een onzekerheid. Zelfs Mohammed wist niet zeker of hij wel in de hemel zou komen. Zelf heeft hij hierover gezegd: „Bij Allah, hoewel ik de boodschapper van Allah ben, toch weet ik niet wat Allah met mij zal doen.”
Hier zit het grote verschil tussen de christen die zijn heil bij de Here Jezus gevonden heeft en de islamiet. Daarom moeten wij de islamieten ook met respect en liefde benaderen en hen vertellen, dat de Here Jezus meer was dan slechts een groot profeet. Wij moeten hen laten weten, dat de Here Jezus ook hun Heiland en Redder wil zijn, ook hen van hun zondelast wil bevrijden en zekerheid wil geven over hun eeuwige toekomst!
Overigens: zoals het christendom een missionaire godsdienst is, dus een godsdienst is waarin de christenen proberen de gehele wereld voor het geloof in God en het dienen van God te winnen, zo is de islam het zelfde: de gehele wereld moet onder de paraplu van de islam gebracht worden en alle mensen zullen Allah moeten dienen.

4.      Als een christen niet meer tot de gelovigen gerekend wil worden, staat het hem vrij om God en de kerk vaarwel te zeggen. In de islam is dat echter verboden. Als een islamiet het geloof in Allah en Mohammed wil loslaten, moet hij eerst met zachte hand, vervolgens met harde hand „geholpen” worden om terug te keren. Lukt dit niet, dan moet hij gedood worden, want hij heeft Allah en Mohammed beledigd. De God van de islamieten is een strenge heerser, die niet duldt dat iemand hem verlaat. Zo’n mens is schuldig aan godslastering en verdient de doodstraf. Dat betekent dus ook, dat de islamiet die christen wordt, gedood zal moeten worden. Het is de staat of de familie die in zo’n geval de doodstraf dient uit te voeren. Want eens een moslim - altijd een moslim. Ben je in een moslimgezin geboren, ben je automatisch voor je hele leven moslim.
In de Koran staat, dat er geen dwang is in de godsdienst (s. 2:256). Dit is een uitspraak, die binnen de islam vaak juist niet opgaat. Er kan dwang zijn om mensen tot de islam de bekeren (met het zwaard) en er is dwang als iemand vanuit de islam een christen wil worden. Ben je eenmaal een islamiet, dan heb je geen enkel recht meer als je een andere overtuiging krijgt. Je wordt gedwongen om moslim te blijven, of je gaat je dood tegemoet.

Geldt hier ook de tekst over de vreemdeling in je midden?

In verschillende kerken is de afgelopen jaren gepredikt over „de vreemdeling in uw midden” waarover de Bijbel vaak in positieve zin spreekt. De predikanten pasten dit dan toe op onze situatie en zeiden dat wij de vreemdelingen met open armen in ons land dienden te ontvangen. Als in Exodus 12:49, Leviticus 16:29 en 17:12; Numeri 15:26,29; Deuteronomium 26:11 bijvoorbeeld over „de vreemdeling” geschreven wordt, wordt hier niet een dienaar van andere goden mee bedoeld, maar gaat het over een proseliet, een bekeerling, dat is een heiden die overgegaan is tot het jodendom. In Leviticus 18:26 en Deuteronomium 28:43 wordt met de vreemdeling weer een afgodendienaar bedoeld.
Men had zo weinig Bijbelkennis dat men niet wist, dat er verschil was in de Bijbel tussen bijvoorbeeld „de Kanaänieten” en „de vreemdeling”. De Kanaänieten waren heidenen, die nog altijd in het land woonden en met wie de Israëlieten zich niet mochten vermengen. De vreemdelingen waren mensen uit andere landen die, net als Ruth, tot het jodendom waren overgegaan en die dus niet hun eigen afgoderij meegebracht hadden.

Als predikanten nu de gelovigen voorhouden, dat wij alle vreemdelingen (met hun andere godsdiensten, ongeacht welke godsdiensten dit zijn) maar bij ons moeten binnenhalen en zo - zoals onze regering het zo „mooi” stelt - een multiculturele samenleving vormen, dan moeten wij de geschiedenis niet vergeten. Mohammed moest bij het begin van zijn profetisch werk vluchten. Hij week uit naar Ethiopië. Daar vertelde hij de christenen, dat hij ook in Jezus geloofde, die uit een maagd geboren was, dat hij in zijn wonderen geloofde en dat hij geloofde dat Jezus naar de hemel was gegaan en daar in de tegenwoordigheid van God leefde. Mohammed vertelde niet waarin hij het niet met de christenen eens was. Door dit getuigenis werd Mohammed in Ethiopië door de christenen verwelkomd.

Dialoog?

Regelmatig roepen christelijke leiders op tot een dialoog met islamitische leiders. Het doel van een dialoog is niet alleen dat men elkaar beter leert kennen en daardoor meer begrip en waardering voor elkaar kan opbrengen. Het doel van een dialoog is ook om te kijken hoe men beter met elkaar op één lijn kan komen. In de dialoog wil men immers met elkaar zoeken naar een bepaalde waarheid die de gesprekspartners bindt. Waarover moeten wij dan praten? Dan moet er toch van beide kanten wat water bij de wijn gedaan worden? Kan een oprecht christen, als het om zijn geloof gaat, een en ander wat verzwakken? Dat kan toch niet en mag toch niet? Zo zal een islamiet ook in geen geval wat van zijn overtuiging prijs geven. Islamieten staan op het standpunt dat zij niets kunnen leren van de christenen en dat de christenen hen niets te vertellen hebben. Een goede christen moet op het zelfde standpunt staan ten aanzien van de islamieten.

We geven een voorbeeld. Een groot bezwaar voor de moslim is, dat een christen gelooft dat Jezus letterlijk aan het kruis gestorven is en na drie dagen uit de dood is opgestaan. Een ander groot bezwaar voor de moslim is, dat een christen gelooft dat Jezus de Zoon van God is en dat hij door zijn geloof in Jezus, God nu als zijn Vader ziet. Moeten wij, christenen, hierom ons geloof veranderen?

Moslims geloven niet dat Abraham de voorvader is van jodendom, christendom en islam, maar alleen van de islam. Dit laat zien dat over schijnbaar minder belangrijke historische feiten al onenigheid is. Hierbij mag u niet vergeten, dat het de moslim niet toegestaan is om open te staan voor een andere mening, zodat hij niet kan en niet mag aanvaarden dat Abraham ook de voorvader van Joden en christenen is. Hier eindigt al meteen het gesprek nog vóór het begonnen is!

Christenen en moslims kunnen niet samen zoeken naar de gulden middenweg van de waarheid. Dit is absoluut ondenkbaar voor een moslim, want dit betekent dat hij vraagtekens durft te zetten bij zijn eigen geloof. Dat maakt hem direct tot een afvallige, tot een ongelovige die direct de doodstraf verdient. Een dialoog zou voor een moslim alleen maar betekenen dat hij moet proberen de christen van zijn ongelijk te overtuigen. Hij zal echter niet mogen openstaan om zelf van een nieuw inzicht overtuigd te worden.

Allah en de God van de Bijbel

Toen Mohammed als boodschapper van Allah in Mekka zijn werk begon, introduceerde hij enkele nieuwe woorden voor de mensen van zijn tijd.
Mohammed deelde aan de mensen mee, dat de enig ware God tot hem gesproken had en dat die God gezegd had, dat de mensen zich aan Hem dienden over te geven. In die tijd hielden de mensen in Mekka er maar liefst 360 goden op na. Mohammed dreef de spot met al deze levenloze goden en verkondigde, dat er maar één levende God was. De mensen vroegen Mohammed, welke God dan tot hem gesproken had en welke God de enig ware levende God was. Mohammed verkondigde: „Er is geen god behalve Allah”. Zo ontstonden ook enkele nieuwe woorden.

Mohammed legde uit dat de nieuwe godsdienst samengevat kon worden in het woord „islam”. Dit woord betekent: „Je overgeven.” Hierop vroegen de mensen aan wie zij zich dan moesten overgeven. Mohammed legde uit dat dit moest aan de enige God, die schepper van hemel en aarde was. Deze God noemde hij „Allah”. Het woord Allah was ook weer nieuw voor de mensen in Mekka, zodat ze hem ook vroegen wat dit woord van betekende. Mohammed legde uit, dat de letters „la” in dit woord zowel „nee” als „niet meer” betekende. Hij maakte hen duidelijk dat het woord voor God dat hij nu gebruikte betekende, dat het om één God ging en niet om meerdere goden. De beschrijving die Mohammed van Allah gaf doet denken aan de woorden uit de Bijbel die de Joden als geloofsbelijdenis gebruiken: „Luister, Israël: de HEER, onze God, de HEER is de enige!” (Deuteronomium 6:4). NBG: „Hoor, Israël: de HERE is onze God; de HERE is een!” Zo leerde Mohammed dat zijn God één is; geen vader en geen moeder heeft, geen broer en geen zus heeft, geen zoon en geen dochter heeft. Als christenen horen dat islamieten zeggen dat hun God geen Zoon heeft, moeten zij zich wel realiseren, dat Mohammed met deze uitspraak zich in de eerste plaats afzette tegen het heidendom van zijn stad en niet tegen de christenen!

Het Hebreeuws kent twee verschillende woorden voor „één”: een enkelvoudige eenheid en een samengestelde eenheid. Het Hebreeuwse woord „één” in Deuteronomium 6:4 geeft een samengestelde eenheid weer (avond en morgen op de eerste dag in Genesis 1 zijn twee verschillende tijdsmomenten, toch zijn zij één, namelijk één dag en man en vrouw in Genesis 1 zijn twee verschillende personen, toch zijn zij één echtpaar). Hier hebben wij eigenlijk al de verklaring van het feit, dat God in de Bijbel getoond wordt als een samengestelde eenheid: Vader, Zoon en Heilige Geest. Zij zijn drie afzonderlijke Personen, maar vormen samen de ene Godheid.
Zo ook wijst het Bijbelse woord voor God „Elohim” op een Godheid, die uit meerdere Personen bestaat. Het „im” aan het slot van „Eloh” is namelijk de Hebreeuwse meervoudsvorm. De Bijbel begint daarom eigenlijk met de prachtige openingswoorden: „In het begin schiep God - in het meervoud - de hemel en de aarde...” (Genesis 1:1) Dit betekent dus niet, dat er naast God nog andere goden zijn, maar dat God een eenheid is van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Nu is er iets heel opmerkelijks in de Koran. Overal waar de Koran Allah citeert, spreekt Hij in de „Wij-vorm”, dus in de meervoudsvorm. Hoewel de Koran zich in alle heftigheid verzet tegen de leer van de Bijbel, dat er drie Personen in één Godheid zijn, citeert de Koran toch ook steeds Allah-God en laat Hem niet „Ik” zeggen, maar „Wij”. 

Omdat „Allah” niet de „naam” van de God van de islamieten is, maar gewoon „God” betekent, zullen wij in dit boek ook afwisselend „Allah” en „God” schrijven. Als wij het over God hebben in verband met de Joden en het Oude Testament, gaan wij ook niet ineens over „Elohim” spreken, maar hebben wij het gewoon over God.

De Bijbel noemt de Schepper van hemel en aarde „Elohim”. De Bijbel noemt Hem ook „El Eljon”, een uitdrukking die omringende volken al eerder gebruikten. Wij vertalen dit met „God de allerhoogste”. Zegt de Bijbel nu dat de Schepper van hemel en aarde een heidense afgod is? De Fransen noemen Hem „Dieu”. Hebben zij nu een andere God dan de God van de Bijbel? Als wij Hem „God” noemen, hebben wij het dan over een ander of hebben wij het over dezelfde? Zo noemt de islam Hem „Allah”. „Allah” betekent gewoon „God”, net zoals het Hebreeuwse woord Elohim, het Franse woord „Dieu” en het Nederlandse woord God. Joodse geleerden die in Arabische landen leefden gebruikten het woord „Allah” voor God. Christenen in islamitische landen noemen de God van de Bijbel ook „Allah”. Er is in die taal geen ander woord voor God. Dienen deze christenen nu ineens de God van de Koran? Deze christenen lezen de Bijbel in hun eigen taal en daar staat: „In den beginnen schiep Allah de hemel en de aarde.” (Genesis 1:1) Zo spreken zij over „Allah de Vader, Allah de Zoon en Allah de Heilige Geest”.

Omdat het voor veel lezers verwarrend is als wij „God” schrijven, wanneer het gaat over de islam, zullen wij zoveel mogelijk het voor hen bekende woord „Allah” gebruiken. Soms ook de combinatie ‘Allah-God’.

De Koran

Het heilige boek van de islamieten heet Koran, ook wel als Quran geschreven. Waar christenen geloven dat de Bijbel door God geïnspireerd is (zie 2 Timotheus 3:16), geloven islamieten, dat de Koran door Allah geschreven is (vgl. s. 85:22). De Koran is daarom niet het boek van Mohammed, maar het boek van Allah. Het is dus geen menselijk boek, maar een Goddelijk boek. Dit Goddelijke boek is heilig. Daarom zal een islamiet de Koran met veel respect behandelen. Hij zal hem niet op de grond leggen en er ook niets op leggen. Wie de Koran gehoorzaamt, kan eeuwig leven krijgen. Wie zich tegen de Koran keert, kan eeuwige straf krijgen. De Koran bevat als boek van Allah-God immers geen fouten. Op één fout na: de zogenaamde duivelsverzen. Terwijl Mohammed steeds meende zijn boodschappen van de engel Gabriël ontvangen te hebben, is er een bericht, dat later commotie opriep. Vervolgens werd bepaald dat bij deze verzen de satan Mohammed misleid had en dat ze niet ingegeven waren door de engel Gabriël, maar door satan. Wij komen op deze duivelsverzen later terug. Overigens betekent deze zaak wel, dat Mohammed niet in staat was om onderscheid te maken tussen de boodschap van Allah en Gabriël en die van satan.

Het is voor velen heel moeilijk om de islam en de Koran te begrijpen. De Koran staat namelijk niet in een voor ons logische volgorde. Daardoor kom je allerlei teksten in voor ons niet-logische volgorde tegen en weet je niet meer wat je ervan denken moet. Het is ook geen leesboek, zoals de Bijbel. Het is een boek dat enigszins te vergelijken is met het Spreukenboek uit de Bijbel. Er staan veel teksten in die als individuele uitspraken geciteerd dienen te worden.

De Koran bevat tientallen hoofdstukken en maar liefst ruim 6000 verzen. Mohammed heeft deel voor deel van de Koran van de engel Gabriël ontvangen. Mohammed gaf ze telkens door aan zijn vrouw, die ze weer doorgaf aan de kleine groep van volgelingen, die er in die tijd was. Deze volgelingen hebben de woorden uit het hoofd geleerd en daarna opgeschreven. Pas na zijn dood was de Koran compleet. Mohammed heeft de Koran dus niet zelf opgeschreven.

De Koran behandelt een aantal spreuken die gedeeltelijk en in grote lijnen ontstaan zijn in de eerste tijd van Mohammeds optreden, toen hij de mensen van Mekka voor het nieuwe geloof trachtte te winnen. Dit nieuwe geloof hield in: wat Joden en christenen hem verteld hadden en wat hij zei van de engel Gabriël gehoord te hebben. Daarnaast is er een aantal teksten uit de tijd dat hij uit Mekka moest vluchten en in Medina ging wonen en vervolgens Mekka veroverde en de mensen van Mekka het nieuwe geloof aanvaardden.
Dit betekent bijvoorbeeld dat de teksten die handelen over zijn eerste tijd in Mekka heel liefdevol en vriendelijk zijn, terwijl de teksten die handelen over zijn strijd tegen Mekka juist bikkelhard zijn. Als al deze teksten in chronologische volgorde zouden staan in de Koran, zou de eenvoudige lezer van de Koran een en ander veel makkelijker kunnen begrijpen. Nu betekent het, dat wie de Koran leest, de vriendelijke en de harde teksten ‘door elkaar’ tegenkomt. Het betekent ook dat wij ons bewust moeten zijn, dat de vriendelijke teksten veelal uit de beginperiode stammen, toen Mohammed nog probeerde om zijn eigen mensen in Mekka te winnen en dat de harde teksten van toepassing zijn op mensen die de islam afwijzen. Daarmee moeten niet-islamieten gewaarschuwd zijn!

De moskee

De moskee is in de eerste plaats het gebedshuis van de islamieten, maar ook de plaats van ontmoeting en de plek waar zij hun verbondenheid met elkaar beleven. Er is een preekstoel en een nis die de richting naar Mekka aangeeft. Het is ook de plaats waar toespraken gehouden worden over allerlei onderwerpen die het leven van de islamiet raken en waar passages uit de Koran worden uitgelegd. Het is de plaats waar niet alleen godsdienstige zaken besproken worden. De moskee is de plaats waar de imam tevens spreekt over het politieke leven. Hier kan zijn gehoor oproepen om tot daden over te gaan. Hij roept zijn gehoor dan op om te demonstreren of om tot terroristische activiteiten over te gaan. Dat gebeurt in de naam van Allah! In de moskee worden echter geen liederen gezongen en wordt geen muziek gemaakt. De geleerden verbieden muziek. De Soefi’s, een sekte binnen de islam, gebruiken echter muziek bij hun meditaties. De Arabische naam voor moskee is Masjid.

Geestelijke liederen zoals wij die in de kerkdiensten zingen, kent de islam dus niet. Doop en avondmaal kent de islam evenmin. Terwijl het jodendom net als het christendom de doop door onderdompeling kent (al heeft het bij beide niet dezelfde betekenis), is dit in de islam onbekend. De besnijdenis zoals de Joden hebben, kent de islam echter wel. Het heeft echter weer niet de betekenis als in het jodendom, dat het kind in het verbond wordt opgenomen. In de islam bestaat de leer van het verbond niet.

Bij elke moskee hoort een toren, minaret geheten, van waaruit de moslims opgeroepen worden tot gebed. Er zijn ook ontvangst- en spreekruimtes. Bij elke moskee is ook een ruimte waar de islamieten zich kunnen wassen en eventueel verkleden. Uit eerbied voor Allah-God doen de islamieten hun schoenen uit als zij de moskee binnengaan. Het herinnert aan Mozes, die de schoenen van de voeten moest doen toen hij voor God bij de brandende struik stond.

Er is geen westerse staat waarin mensen door de overheid veroordeeld worden, als ze Bijbelse geboden overtreden. Terwijl de godsdienst van de Joden in de Bijbel een vredelievende godsdienst was, al wordt dit door christenen vaak verkeerd begrepen en uitgelegd. Denk bijvoorbeeld aan „oog om oog”, wat niet betekent dat wie een oog bij een ander verblindt, zelf ook verblind moet worden, maar dat de dader de waarde van het slachtoffer moet vergoeden. Zoals de steniging, die in werkelijkheid zo goed als nooit is uitgevoerd, omdat er altijd twee getuigen moesten zijn die beiden een letterlijk verslag gaven van de door hen geziene misdaad, waarbij de misdadiger ook nog van tevoren gewaarschuwd moest zijn, worden in de moslimlanden de wreedste straffen uitgedeeld. Zelfs vrouwen worden onthoofd.

Onder de geestelijke leiders komen wij in de eerste plaats de imam tegen. Hij is de man die in de moskee de voorganger is, het gebed leidt en de Koran uitlegt. Hij is te vergelijken met de predikant in de christelijke kerk. Naast prediking en onderwijs verleent hij ook pastorale zorg. Hij doet echter meer. Hij moet ervoor zorgen, dat alle islamieten die aan hem zijn toevertrouwd goede islamieten worden, die volgens de regels van de sharia willen leven. Hij moet hen allen bewust maken van de oproep tot de jihad. Alle moslims moeten bereid en gereed gemaakt worden, om mee te doen met de jihad. Alle moslims moeten gereed gemaakt worden als strijders, die niet bang zijn om te sterven voor de zaak van de islam.

Allahoe Akbar

In de tijd dat Mohammed zijn prediking begon, dat was in Mekka, kreeg hij te maken met de vele afgoden die de mensen daar dienden. Mohammed maakte hen bekend, dat hun afgoden niets waard waren. Ze waren slechts van hout of steen. Er was geen afgod die het bordje eten dat hem voorgezet werd, opat. Er was geen afgod die met zijn ogen kon knipperen of die iets kon horen of zien. Ze konden niets. Maar zijn God was groter. Die kon alles. Zo ontstond hier de kreet „Allahoe Akbar”, dat is: „Allah is groter”. Dat is: Allah is groter dan al jullie afgoden. Het is dus geen kreet die bedoeld was om duidelijk te maken, dat de God van Mohammed groter was dan de God van Joden of christenen. Het was een kreet tegen de 360 afgoden van zijn tijd. Zo ook riep hij: „La ilaha ella Allah”, dat is: „Er is er maar één en dat is Allah”.

INHOUD

De islam, de islamieten en wij
Mohammed, idealist en profeet
De Koran
De geloofsleer van de islam
Mohammed en de Bijbel
De Here Jezus
De Koran en het laatste oordeel
De Koran en de eindtijd
Is Allah dezelfde als de God van de christenen?
De islamieten
Het huwelijk
De levenswijze van de islamiet
De dhimmi’s
De islam, de christenen en de Joden
Islam en Israël
Jeruzalem
Hoe vredelievend is de islam?
Islam en geweld
De geest van de islam
De Bijbel, de islam en de eindtijd
Onze houding tegenover de islamieten