De oorsprong van de grote leugen

Josef Goebbels, de Nazi minister van propaganda bedacht indertijd “de grote leugen”. De grote leugen werkt als volgt. Als je een speciaal doel wilt bereiken, bedenk je een grote leugen, die je steeds herhaalt, totdat mensen gaan geloven dat het wel waar moet zijn wat je zegt. Op dat moment is de leugen geen leugen meer, maar is de leugen de nieuwe waarheid geworden. Zo bedacht Goebbels de grote leugen over de Joden. De Joden waren gevaarlijk voor het Duitse rijk, zij werkten aan de ondergang van Duitsland en de enige oplossing om Duitsland te redden, was door de Joden te verwijderen. Nadat de propaganda van Goebbels zijn sinister werk had gedaan, geloofden veel Duitsers dat de Joden een slechte natuur hadden en dat om staatsredenen en zelfs om christelijke redenen het beter was om de Joden uit het land te verwijderen. En wie van de Duitsers protesteerden nog toen de treinen gingen rijden om de Joden naar de gaskamers te brengen?
 

De grote leugen ook in de kerk!

Terwijl de Islamieten deze manier van propaganda nu bedrijven, moeten wij onder ogen zien, dat in veel kerken dit soort propaganda ook bedreven wordt. Wij zien dat regelmatig in allerlei kerken en gemeenten. Dit gebeurt als er mensen zijn die het met een bepaalde zaak niet eens zijn. In plaats van de discussie aan te gaan over de zaak waar zij problemen mee hebben, gaan zij ineens een grote leugen naar buiten brengen. Deze grote leugen moet de aandacht van het eigenlijke probleem aftrekken. Hun “publiek” moet onder de indruk komen van de zogenaamde waarheid van de leugen. Het wordt dan makkelijk om de leden van een kerk daarna mee te nemen in een zaak, waar het helemaal niet om ging. De leden van de kerk horen de leugen echter zo vaak, dat deze leugen nu “de waarheid” voor hen geworden is. Voor deze nieuwe waarheid zijn zij nu zelfs bereid om tot het uiterste te strijden. Terwijl uit brieven en notulen van vergaderingen bewezen kan worden, dat mensen het spel van de grote leugen spelen, zijn er altijd weer gemeenteleden die menen, dat de kwaadsprekers toch het beste met de kerk voorhebben en dat zij alles toch ook niet zullen fantaseren. Zo is de grote leugen voor de mensen de enige waarheid geworden. Het slachtoffer in de meeste gevallen, de man die het moet ontgelden, is de predikant.
 

De grote leugen van de Palestijnen

De Islamitische Palestijnen houden zich ook met een grote leugen bezig. Terwijl de Joden al duizenden jaren voor Christus in het land Israël woonden, terwijl het Palestijnse volk in feite pas enkele tientallen jaren bestaat (namelijk sinds 1948) en niet de kenmerken heeft van een eigen volk (eigen taal, eigen cultuur, enz.) willen zij het doen voorkomen, alsof de Islamitische Palestijnen altijd in Jeruzalem gewoond hebben en de Joden er pas sinds 1948 wonen. Terwijl in 1930 de Islamieten officieel erkenden, dat de tempelberg tot het Joodse volk behoorde, omdat daar in vroeger tijd de Joodse tempel gestaan had, doen de Palestijnen het nu voorkomen, alsof het hele gebied nooit Joods gebied geweest is, alsof er nooit een Joodse tempel geweest is en alsof het gebied altijd van de Islamieten geweest is. Hiermee propageren de Palestijnse Islamieten, dat het geloof van Joden en christenen in feite op zand gebouwd is. Zo verspreiden zij de grote leugen van onze tijd en velen geloven het!

Begin dit jaar zei de Islamitsche Moefti (geestelijk leider) van Jeruzalem, sjeik Ekrima Sabri, dat de Westmuur (de zogenaamde Klaagmuur) Islamitisch eigendom is en niet in Joodse handen mag blijven. Hij wees erop, dat de Klaagmuur vanuit de geschiedenis nooit iets met het Joodse volk te maken heeft gehad. De Klaagmuur hoort bij de Islam, zo zei hij. De muur is een deel van de Haram-al-Sharif (dat is de berg waarop de Dom van de Rots staat). Aan deze muur had Mohammed zijn paard vastgebonden toen hij zijn reis naar de hemel maakte. Het vliegende paard van Mohammed heette Boerak en daarom zou de muur voortaan Al-Boerak-muur moeten heten, aldus de Moefti.
De tempelberg en de Klaagmuur zijn echter nooit belangrijk geweest voor de Islamieten. Pas nadat de Israëlieten terug waren in het eigen land en het profetisch woord aan hen in vervulling ging, kregen de Islamieten belangstelling voor de Haram-alSharif en werd hij ineens een belangrijk heiligdom voor hen. Terwijl in 1930 de hoogste Islamitische autoriteit nog een folder uitgaf waarin meegedeeld werd, dat de Klaagmuur onderdeel was van de tempel van de Joden, wordt nu ineens gedaan alsof er nooit een tempel van de Joden in Jeruzalem geweest is.
 

De grote leugen van het Palestijnse "volk"

Terwijl de Joden al duizenden jaren voor Christus in het land Israël woonden, terwijl het Palestijnse volk in feite pas enkele tientallen jaren bestaat en niet de kenmerken heeft van een eigen volk (eigen taal, eigen cultuur, enz.) willen zij het doen voorkomen, alsof de Islamitische Palestijnen altijd in Jeruzalem gewoond hebben en de Joden er pas sinds 1948 wonen. Wat zijn de feiten?
Volgens tellingen waren er in 1832 85.000 Islamieten in het toenmalige “Palestina”. Hun aantal nam toe, zodat er in 1882 141.000 Islamieten waren. Deze enorme groei werd niet veroorzaakt door geboorten, maar doordat er 56.000 uit andere landen in Palestina gingen wonen. Deze groei werd veroorzaakt doordat de Joden naar het land der vaderen begonnen terug te keren. Hierdoor kwam er werkgelegenheid en kwamen de Islamieten er op af. In 1893 waren er 170.000 Islamieten in Palestina. Steeds groeide hun aantal, doordat buitenlandse Islamieten zich in Palestina vestigden. Deze Islamieten kwamen uit Algerije, Egypte, Koerdistan, Perzië, Turkije en nog meer landen. De Islamitische Palestijnen kunnen daarom nooit waar maken, dat zij de oorspronkelijk bewoners van het land zijn, ook al proberen zij dit via de grote leugen uit te bazuinen.

De grote leugen is, dat Israël radioactieve kogels en zenuwgas in de strijd tegen de Palestijnen zou gebruiken. De grote leugen is, dat er voor de Arabieren geen gerechtigheid in Israël is. Twee Arabieren, die in een café in Tel Aviv werkten en daar ontslagen werden, omdat de baas geen Arabieren meer in zijn café wilde hebben, zijn door het Israëlische recht beschermd. De rechtbank heeft beiden een schadevergoeding van ongeveer ¦ 12.500,00 toegekend.
De Palestijnen doen het voorkomen, zoals Hanan Ashrawi in mei 2001 in Leiden zei, dat in de ogen van de Israëlische “bezettingsmacht” de Palestijnen insecten, adders en krokodillen zijn, zonder moraal, waarden of cultuur.

De grote leugen luidt, dat de Joden er alleen maar op uit zijn om zoveel mogelijk Arabieren te doden. De werkelijkheid is, dat door de eeuwen heen de Arabieren telkens de Joden vervolgd en vermoord hebben. Om enkele voorbeelden te nomen: in 1660 werden tienduizenden Joden in Safed door Arabieren vermoord, waarna in 1799 de hele Joodse wijk er verwoest werd. In 1775 was al de Joodse wijk in Hebron verwoest. Vervolgens bleven de vervolgingen en het vermoorden doorgaan. Het is veelzeggend, dat de Britse consul in 1839 al schreef, dat de Joden in Jeruzalem bijna dagelijks het mikpunt van geweld waren.

De grote leugen is dat de Palestijnen en de Arabieren een broedervolk zijn. De Palestijnen zijn in de omringende Arabische landen nauwelijks welkom. Hun “zwarte september” herinnert de Palestijnen nog altijd aan het feit dat zij door de Arabieren uit Jordanië verdreven zijn. In Libanon mogen zij 75 beroepen niet uitoefenen! De grote waarheid is aan de andere kant, dat Arabieren in Israël het hoogste opleidingsniveau van de hele Arabische wereld hebben. Israël maakt natuurlijk fouten in de strijd tegen de terroristen. Ongetwijfeld zal er weleens een soldaat “blinde woede” krijgen. Maar Israël is niet uit op de ondergang van de Palestijnen.
 

De grote leugen van de arme, zielige Palestijnen

Terwijl Arafat indertijd de Nobelprijs voor de vrede kreeg, kan de vraag gesteld worden, of hij nu een vredesduif is, die de Nobelprijs voor de vrede verdiend heeft, of dat hij een terrorist is, die zelfs met de Nobelprijs voor de vrede een grote leugen verspreidt. In een brief aan premier Rabin verklaarde Arafat op 9 september 1993, dat hij voortaan het gebruik van terrorisme en ander geweld zou verwerpen. Als leider van het Palestijnse volk zou hij er voor zorgen, dat zijn mensen geen geweld meer tegen Israël zouden gebruiken. Wie van zijn onderdanen hieraan niet zou gehoorzamen, zou bestraft worden. Arafat zegt dan tegenwoordig, dat hij het geweld ook afkeurt, maar dat hij zijn mensen niet in de hand kan houden. Drie Tanziem commandanten van Arafat hebben echter erkend, dat de intifada snel afgelopen zou zijn, als Arafat opdracht zou geven om het geweld te beëindigen.

Premier Barak bood Arafat vorig jaar een Palestijnse staat aan. Arafat zou 95 % van de Westelijke Jordaanoever krijgen, de gehele Gazastrook en de helft van Jeruzalem. Dit was zelfs meer dan bij de Oslo akkoorden afgesproken was. Het was Arafat nog niet genoeg. Hij wilde heel Israël en de Joden... er uit! Dit blijkt ook uit de landkaarten van het toekomstige gebied die de Palestijnen verspreiden: er is geen plaats meer voor Joods gebied. De grote leugen luidt echter nog steeds, dat de Joden de Palestijnen willen onderdrukken en hen niet tegemoet willen komen. De Joden zijn de agressors en de Palestijnen zijn de zielige slachtoffers. De werkelijkheid is, dat niet de Joden op de Arabieren terreuraanslagen plegen, maar dat de Palestijnen dit doen op de Joden. De Joodse burgers schieten niet met allerlei zeer gevaarlijke wapens op de Palestijnen; de Palestijnen schieten zo op de Joden.
 

De enige waarheid

Dit alles betekent niet, dat wij geen oog zouden hebben voor het feit, dat veel Palestijnen ook slachtoffer zijn. Zij hebben ook niet gevraagd om uitgerekend in dat gebied geboren te mogen worden en daardoor in een probleemsituatie terecht te zijn gekomen. Wij realiseren ons terdege, dat ook veel Palestijnen lijden onder de situatie waaronder zij moeten leven. Wij hopen voor hen en voor het Joodse volk dat spoedig God Zelf zal ingrijpen en de Here Jezus zal zenden, die de enige Waarheid is. Hij is de enige die werkelijk een oplossing kan schenken in het geteisterde gebied.
 

De grote leugen van "slechts stenen"

In mei 2001 is een Libanese vissersboot aangehouden. Het bleek een smokkelboot te zijn, die wapens voor de Palestijnen vervoerde. Wat was er aan boord? Maar liefst 50 katoesjaraketten, 40 SA-7 Strella luchtafweerraketten, 20 draagbare antitankwapens, 200 antitankwapensystemen, 2 zestig millimeter mortieren, 120 anti tankgranaten, 70 landmijnen en 13.000 kalasjnikovs geweren. Wie zei er dat het een ongelijke strijd was in de intifada, omdat de Palestijnen alleen stenen zouden hebben? Dit keer is de smokkelboot aangehouden. Een andere keer kan zo’n smokkelboot zijn lading bij de PLO afleveren. Realiseer u, dat met de Strella luchtafweerraketten zelfs burgerluchtvaart vliegtuigen naar beneden gehaald kunnen worden!

Hanan Ashrawi gaf in Leiden weer een staaltje weg van de grote leugen. Zij wees er op, dat resoluties van de Verenigde Naties meestal worden uitgevoerd, behalve als het over Palestina gaat. Ze vergat er echter bij te zeggen, dat in 1947 de Verenigde Naties bepaald hadden, dat er in Palestina twee staten moesten verrijzen: een voor de Joden en een voor de Arabieren. Zij vergat te vermelden, dat de Arabieren deze Palestijnse staat hadden afgewezen, omdat ze niet wilden dat er een Joodse staat zou komen.