Nieuws uit Israël
Een Heilige Oorlog die zeker niet Heilig is
Jeruzalem, 9 augustus 2006
Geliefde vrienden,
Ik ben deelnemer of toeschouwer in elke oorlog die Israël in zijn moderne bestaan heeft moeten voeren, maar nooit zo een als deze!
Ik kan me de nacht van 14 mei 1948 nog heel goed herinneren, toen David Ben Gurion de wedergeboorte van de natie Israël aankondigde. Er
werd de hele nacht gedanst en er werd veel gesproken over de komst van de Messias. Het was een vreugde die deed denken aan de tijd dat
David de Ark van het Verbond naar Jeruzalem bracht.
Maar in de ochtend zagen we de realiteit onder ogen: miljoenen Arabieren riepen op tot onze vernietiging. Al gauw was Jeruzalem omsingeld
en zaten we drie maanden zonder water en andere noodzakelijke voorzieningen.
Er zijn tijden geweest dat ik in het buitenland was en hoorde dat Israël weer werd aangevallen. Ik nam het eerste vliegtuig terug naar
Israël om me bij mijn legereenheid te melden, zonder eerst naar huis te gaan.
De werkelijkheid is anders
Ik voel de geestelijke drang om u deze brief te schrijven. We hebben de internationale televisie hier in Israël en als ik de verslagen
zie van wat er in Israël gebeurt, is dat heel wat anders dan wat er in werkelijkheid om mij heen plaatsvindt. Ik heb onafgebroken in
alle richtingen door het land gereisd. Ik ben gevraagd op begrafenissen van onze jonge soldaten te spreken, die hun leven hebben
geofferd voor hun geliefde land. Ik ben gevraagd om de ouders en geliefden te troosten, die maar vragen: "waarom, waarom, waarom?"
Tienduizenden hebben hun woningen moeten verlaten. We zien hen dagelijks bij ons op de stoep staan, op zoek naar hulp. Veel gezinnen
wonen in de parken van de stad. Ik weet dat er in Libanon ook geleden wordt. Tot het moment dat ik deze brief schreef, hebben we 40
Joodse gezinnen geholpen. We hebben ook steun verleend aan Israëlisch-Arabische gezinnen die in een erg beroerde situatie verkeren.
Critici zijn zo snel met hun afkeuring van Israëls overlevingstactieken, maar ze vergeten dat we een vijand hebben die keer op keer
vertelt dat zijn uiteindelijke doel de totale verdrijving van elke Jood uit het Midden Oosten is.
De oorlogssituatie maakt het leven voor ons volk in het noorden van het land uiterst moeilijk. Bijna twee miljoen landgenoten hebben
tot nu toe meer dan drie weken in schuilkelders gezeten, wat het leven erg onaangenaam maakt. Het is moeilijk voor beide kanten, maar
de terroristische bewegingen in Libanon, Gaza en andere gebieden van ons land vallen ons meedogenloos aan.
De oorlog is goed voorbereid
Hezbollah heeft zich zes jaar lang op deze oorlog voorbereid. Er waren af en toe aanvallen waarbij sommige van onze mensen in het
noorden omkwamen. We hebben omwille van de vrede geprobeerd een compromis te sluiten over het gebied in het noorden en in het zuiden.
Dat hebben we zowel met Egypte als met Jordanië gedaan; we hebben compromissen gesloten en de problemen overwonnen. Tot nu toe hebben
Jordanië en Egypte vreedzame betrekkingen met ons en we hopen van harte dat we de banden met deze landen kunnen verstevigen.
Hezbollah en andere extremistische Islamitische terroristische bewegingen werken niet alleen in Israël, maar ook in Europa, de VS en
veel andere landen van de wereld. Dit is voor hen een heilige oorlog en ze zijn er klaar voor. Ze hebben een goed opgeleide militaire
vleugel. Ze geloven dat ze direct naar het Paradijs gaan als ze in de strijd gedood worden. Dat is hun geleerd en ook dat ze Christenen
en Joden en de hele moderne wereld moeten bestrijden. Ik heb dit ook bij mijn reizen naar Afrika ervaren. Ik heb moeten zien hoe de
Moslims proberen Ethiopië te overheersen, waar ons AMI-Centrum zeer actief is geweest.
Christen-Libanezen waren al eerder op de vlucht!
Nu ik dit schrijf, wil ik uw aandacht vestigen op de tijd toen de Moslims en de Palestijnen in 1975 de Jihad verklaarden tegen de
Christenen in Libanon. De Christenen werden stad na stad afgeslacht. Veel Christenen in Libanon vluchtten naar Europa. Ze trokken naar
Zweden, Frankrijk, USA, Australië en andere landen. Tienduizenden van hen waren Libanese burgers, ze hadden hun wortels in dat land en
werden gedwongen om te vluchten. Ze waren deel van de Libanese cultuur en dit eindigde allemaal voor de vele duidenden gezinnen die het
land van hun geboorte ontvluchtten. Veel van deze Christenen hebben ervaren wat ons volk nog steeds doormaakt. Hele gezinnen woonden in
schuilkelders onder de grond, soms zonder elektriciteit en zonder voldoende voeding.
De Christenen in Libanon kropen onder het vuur van sluipschutters naar een bron om water te halen. Israël heeft deze Libanese Christenen
geholpen. Veel van deze Christenen, die door Moslims verwond waren, werden voor behandeling naar Israëlische ziekenhuizen vervoerd. Er
werden honderden Libanezen in alle ziekenhuizen in Israël behandeld. Er waren niet alleen Christenen, maar ook Moslims, Druzen en
Palestijnen. Tezelfdertijd waren er in het zelfde ziekenhuis Israëlische soldaten die behandeld werden. Ze werden allemaal gelijk
behandeld, ongeacht hun godsdienst of politieke overtuiging. Ze hadden hulp nodig. Het is een onderdeel van onze Joodse Israëlische
waarden om zonder onderscheid onze vijanden te helpen.
Compromissen
We hebben compromissen gesloten en we hoopten dat het lijden en bloedvergieten zou ophouden. We begonnen zelfs hoop te krijgen op de
vrede voor ons land, waar we van gedroomd hebben. Onze vroegere premier Ariel Sharon en zijn regering hebben de stap gezet om een
compromis te sluiten door de Palestijnen een groot gebied van de nederzettingen in de Gazastrook te geven, die in het Hebreeuws Gush
Katif genoemd wordt. We hoopten dat dit een nieuw begin zou zijn, dat het ons zou helpen om compromissen met de Palestijnen te sluiten
over andere gebieden. Op die manier hoopten we een definitief vredesverdrag te sluiten. Dit was onze hoop op een beter leven en hoop
voor de toekomstige generaties.
Gevolgen van de strijd in Israël
Hamas heeft de laatste verkiezingen in alle Palestijnse gebieden gewonnen en daardoor is de situatie totaal veranderd. We lijden weer
onder terroristische acties. Israëli's hebben hun leven verloren en in het hele land was bloedvergieten. We hoorden weer van een nieuwe
Heilige Oorlog – Jihad. Hezbollah in het noorden staat klaar om tegen Israël en het Joodse volk te strijden. We hadden totaal geen
geschillen met Libanon over bepaalde gebieden. Er was min of meer een soort regeling, een overeenkomst. Maar gedurende een periode van
zes jaar hebben Nasrallah en zijn beweging Hezbollah zich voorbereid op een oorlog. Het is een terroristische beweging. Ze zijn ons
gebied binnengedrongen om soldaten te doden en te ontvoeren en ze vuren raketten op onze steden af. In dezelfde tijd hebben Palestijnse
terroristen onze soldaten gedood en één van hen ontvoerd.
Het is bedroevend om te zien hoe veel van onze prachtige bossen in Galilea afbrandden als gevolg van al die raketaanvallen. Het zal
zeker 60 jaar of nog langer duren voor dit bosgebied hersteld is. Met al die honderden raketten die afgevuurd zijn op onze steden in
het noorden, zijn veel huizen en stadscentra volledig verwoest. Honderden auto's zijn verbrand. Sommige gebieden moeten totaal opnieuw
opgebouwd worden en we zien geen eind aan het conflict en de ellende in ons land. Ik heb Mahmoud Ahmadinejad, de president van Iran,
horen zeggen: "We hebben eerst een wapenstilstand nodig, maar de tweede stap is de vernietiging van Israël, de Joodse Staat."
Wij hebben geen ander land. Israël is ons thuisland. Wij, Joden, zijn uit het ene na het andere land verdreven. We zijn vervolgd.
Miljoenen van ons volk zijn in de geschiedenis vermoord. We zijn nog niet hersteld van het verleden. De herinnering aan de Holocaust
achtervolgt ons en veel van onze ingezetenen zijn overlevenden van deze Holocaust. Wij houden van ons Land Israël. We hebben ons
prachtige Land door de jaren heen opgebouwd. Eerst was het woestijn, maar het is nu als de hof van Eden.
We verlangen naar vrede. We willen het verleden overwinnen en we vertrouwen op de Heer, dat al deze kwade bewegingen van haat en
duisternis die zich tegen de Joden, de Christenen en de vrije wereld richten spoedig eindigen. Ik bid dat ons Centrum een stem voor
vrede en verzoening mag zijn.
We hebben veel gemeenschappen gesteund. Ons Centrum helpt Joden en Christenen in Israël. We hebben Bijbels in 40 verschillende talen
verspreid onder het Volk van het Land en in andere landen. Nu hebben we een speciale editie van 20.000 Bijbels gedrukt voor vrije
verspreiding, waarmee we onze Ethiopische mensen in Israël willen helpen. Ons Centrum vertegenwoordigt vrienden uit vele landen. Er zijn
kerken en individuele Christenen die Israël liefhebben, die voor de vrede van Jeruzalem bidden en het AMI-Centrum steunen. Zij ondersteunen
al onze activiteiten: we helpen mensen in Israël en verspreiden het Woord aan alle volken in het Land en in veel landen van de wereld.
Een brug tussen Joden en Arabieren
We willen een brug zijn voor verzoening tussen alle volken. We willen u bedanken voor al uw gebeden en uw ondersteuning, juist nu we de
mensen in ons land helpen. Er zijn Joden en Arabieren die bemoediging nodig hebben in deze oorlogstijd. Sommigen zijn hun huis
kwijtgeraakt, sommigen liggen in een ziekenhuis, anderen hebben economische problemen en hebben hulp nodig om zich in Jeruzalem of in
andere plaatsen van ons land te vestigen. Ze zijn vanwege de oorlog uit het noorden weggevlucht.
We hebben nu alle hulp nodig die we kunnen krijgen. We hebben $ 17.000 uitgegeven om gezinnen uit het noorden te helpen. Meestal hadden
ze eten nodig. Van sommige gezinnen was het huis totaal vernield door raketten. Er zijn vele duizenden soortgelijke gevallen. We hebben
ook een paar gezinnen geholpen om in Jeruzalem woonruimte te vinden. Maar we helpen ook een paar Israëlische Arabieren die hulp nodig
hebben.
Er is een grote behoefte aan hulp. Ik heb nooit eerder mensen zo wanhopig gezien. Sommigen die gevlucht zijn, kunnen zich geen
hotelkamer veroorloven, of ze kunnen geen huis vinden, dus verblijven ze gewoon in parken of welke plek ze ook kunnen vinden. We hebben
nu meer dan ooit uw gebeden nodig.
Ik vertrouw erop dat we met de goedheid van de Heer in staat zullen zijn hulp te bieden en Zijn zegen te verspreiden in deze benarde
tijden. Ik ben zo dankbaar dat sommige van onze christenvrienden ons hebben geholpen. Er was één lieve dame in Engeland die $ 1000 gaf,
een kerk in USA stuurde $ 5000, een lieve zuster uit Denver, Colorado stuurde $ 1000 en een echtpaar uit Zweden stuurde $ 140. Nu ik
deze brief schrijf, stuurt een dame uit Engeland $ 3000. Uit Zwitserland hebben we in totaal van onze lieve vrienden $ 4000 ontvangen.
Ik dank de Heer.
Ik dank de Heer dat we allemaal kunnen meehelpen en de mensen in deze tijd ten zegen kunnen zijn. Ik heb gezinnen bezocht die geliefden
hebben verloren en ik heb zelfs op een begrafenis gesproken. Dit is een open deur. Ik wil mijn volk troosten (Jesaja 40:1).
Ik schrijf deze brief met een gebroken hart. Ik heb tranen gezien, ik heb moeders, kinderen en gezinnen horen huilen, maar ik vertrouw
op de Heer, dat Hij Zijn Volk de weg zal wijzen.
Jihad tegen Joden én christenen!
Ik heb foto's gezien van de stad Kiryat Shmona, die bijna helemaal verwoest is. Het lijkt erop dat deze stad opnieuw gebouwd moet
worden. De regering haalt de mensen uit deze stad, maar het duurt nog wel even voor de huizen herbouwd zijn. Er zijn andere gebieden
in het noorden waar veel huizen en gebouwen met de grond gelijk zijn gemaakt, vooral in de steden Safed, Nahariya en Acre.
Dit gebeurde allemaal toen de Hezbollah in het noorden en de Palestijnen in het zuiden bijna gelijkertijd ons territorium binnendrongen,
soldaten vermoordden en de overlevenden kidnapten.
Deze heilige oorlog, de Jihad, richt zich niet allen tegen Israël, maar tegen Christenen en Joden. De extreme Islamitische bewegingen
opereren in de hele wereld. We moeten één zijn als nooit tevoren. Joden, Christenen en allen die God en Zijn Woord liefhebben moeten al
hun krachten richten tegen de vijand. Wat tijdens de Tweede Wereldoorlog gebeurd is, waar miljoenen Joden en anderen het leven verloren,
dat mag nooit weer gebeuren.
Soms vind ik het niet makkelijk om al die gezinnen en hun kinderen te ontmoeten die aan de Holocaust zijn ontkomen en een nieuw leven
in het Land Israël zijn begonnen.
Ik zeg het nogmaals: wij hebben geen ander land. De Heer heeft ons vanaf het begin dit land beloofd en ik vertrouw erop dat de Heer
Zijn wil zal volvoeren.
Om Zions wil,
Shlomo Hizak