4:38 vertelt, dat er honger in het land was (zie ook 8:1). Waarschijnlijk is op het moment waarover ons gedeelte spreekt, de hongersnood over zijn hoogste punt heen. Men at al weer van de nieuwe oogst.

Een man uit Baäl-Salisa. Dit gebied kennen wij uit 1 Sam. 9:4.

Eerstelingen-gave.
In de wet was voorgeschreven, dat de eerstelingen van de oogst naar de tempel gebracht moesten worden en aan de priesters gegeven moesten worden. Met deze geschiedenis zitten wij in het 10 stammenrijk, waar men eigen rijkstempels heeft; één in Dan en één in Bethel. Hier werden de gouden kalveren vereerd. Er zullen in die tijd zeker gelovige Joden in dit 10 stammenrijk geweest zijn, die hun gaven en hun offers niet naar de rijkstempels te Dan of Bethel wilden brengen. Helemaal naar Jeruzalem gaan was misschien ook niet goed mogelijk, dus brachten zij hun gaven klaarblijkelijk naar Elisa en naar de profeten, de zgn. profetenscholen. In ieder geval ondersteunden zij het werk van God er mee.

Deze man bracht o.a. 20 gerstebroden. Hierbij zullen wij niet moeten denken aan broden in ons formaat, maar meer aan kleine broodjes, grote koeken.

Opdracht voor dit offer:
De opdrachten over de eerstelingengaven lezen wij in Lev. 2:14-16; (23:14; Num. 18:13) en Deut. 18:4,5. Deze regel is later in het OT op een bijzondere wijze herhaald: Mal. 3:8-10. Deze regel is later in het NT overgenomen: 1 Cor. 9:14; Gal. 6:6.

Het brood is voor "het volk":
Elisa wil, dat het brood aan "het volk" wordt voorgezet. "Het volk" blijkt uit 100 personen te bestaan. Hier hebben wij weer precies het aantal van 100, of van 2 x 50, hetzelfde aantal als dat van de profetenzonen. Het brood wordt blijkbaar door Elisa gedeeld met de leerling profeten. Elisa's knecht moet het uitdelen aan het volk.

Het wonder:
Er wordt gegeten en er wordt overgehouden. De hoeveelheid van 20 gerstebroodjes en wat vers koren was niet zoveel. De man uit Baäl-Salisa had alles immers gewoon in zijn tas meegebracht. Toch bleek de hoeveelheid voldoende te zijn voor 100 hongerige magen. Men hield nog zelfs over!

Elisa en Jezus:
Elisa is hier het beeld van de Here Jezus. Bij de Here Jezus vinden wij verschillende gelijksoortige geschiedenissen. In Matth. 14:13-21 lezen wij over de spijziging van de 5000 mannen, vrouwen en kinderen nog niet eens meegeteld. Er waren 5 broden en twee vissen. Ze waren voldoende voor al deze mensen. Na afloop waren er 12 manden voedsel over.

In Matth. 15:29-39 lezen wij over de tweede wonderbare spijziging. Toen ging het om 4000 mannen, ook weer de vrouwen en de kinderen niet meegerekend. Er waren toen 7 broden en enkele vissen. Na afloop waren er 7 korven voedsel over.

Zoals de knecht van Elisa namens Elisa het brood aan de hongerigen uitdeelde, zo deelden de discipelen namens de Here Jezus het brood aan de hongerigen uit.

De achtergrond van de wonderbare spijzigingen worden heel duidelijk genoemd:

Matth. 14:14 De Here Jezus was over hen met ontferming bewogen. Matth. 15:32 De Here Jezus had medelijden met de mensen, omdat ze al drie dagen bij de Here Jezus waren en nog steeds niets gegeten hadden.

Wij en dit wonder:
Als wij deze geschiedenissen overplaatsen naar onze tijd, dan zien wij: Er is nood. Er is geestelijke honger. Er is grote behoefte aan het vinden van betrouwbare antwoorden op de levensvragen van de mens. De "grote" Elisa, de Here Jezus, is met ontferming bewogen over de wereld-in-nood. De Here Jezus heeft medelijden met verloren mensen. Hij zegt tegen ons, dat wij de verloren zielen het brood des levens moeten voorzetten.

Voor ons gevoel hebben wij maar een klein beetje om uit te delen. Niet genoeg voor alle hongerige zielen. Maar de Heer kan het gebruiken en het vermenigvuldigen, zodat het voldoende zal zijn voor allen, die wij ontmoeten.