Jezus
 

Heeft Jezus ooit geleefd?

Vraag: Ik geloof niet dat Jezus ooit bestaan heeft. Ze maken je maar wat wijs als ze zeggen dat Hij ooit geleefd heeft. Wie bewijst mij dat Hij echt op aarde geleefd heeft?

Antwoord: Vind je het niet vreemd, dat mensen zich nooit afvragen of Napoleon ooit geleefd heeft of Karel de Grote? Er is geen mens die eraan twijfelt of keizer Nero ooit geleefd heeft, of keizer Augustus. Er is geen mens die twijfelt of koning Nebucadnezar ooit geleefd heeft of de Farao’s van Egypte. Mensen zeggen zelfs niet te twijfelen aan het bestaan van Mozes of David. Maar zodra we over Jezus praten, zeggen ze ineens te twijfelen of hij ooit bestaan heeft. Dat is geen normale reactie. Dat is een reactie die alleen kan voortkomen uit het feit, dat mensen met alle geweld niets met Hem te maken willen hebben. Ze weten, dat als ze erkennen, dat Hij geleefd heeft, ze ook rekening met Hem moeten houden.

Als het gaat om het bestaan van Jezus, zijn er duidelijke bewijzen dat Hij echt geleefd heeft. Niet alleen Zijn vrienden bewijzen dit, maar ook Zijn vijanden! Wij geven enkele voorbeelden:

In de Talmoed, het Joodse “handboek” (om het zo maar gemakshalve even te noemen), wordt verteld over Jezus die nu zo’n 2000 jaar geleden geleefd heeft. De Talmoed stelt zich op als een vijand van Jezus, maar erkent wel het bestaan van Jezus. Denk nu niet, dat de Talmoed een boek uit onze tijd is. De Talmoed is zeer, zeer oud en beschrijft het leven in Israël zo’n 2000 jaar geleden!

De Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus, die in de eerste eeuw van onze jaartelling leefde en in dienst stond van de Romeinen, heeft de Joodse geschiedenis beschreven en tevens een aantal feiten uit het leven van de Here Jezus vermeld. Hoewel hij zelf geen volgeling van de Here Jezus was, heeft hij toch verteld van het leven van Jezus, Zijn daden, Zijn sterven en de mededelingen over Zijn opstanding. Ook vertelde hij van de opschudding die er ontstond, toen men het bericht kreeg, dat Jezus uit de dood zou zijn opgestaan.

In JOODSCHE HISTORI boek XVIII hoofdstuk 4 - 772 schreef Flavius Josephus het volgende:
“Te die tijde was er een zekere Jezus, een wijs mens, indien men hem althans een mens noemen mag; want zijn werken waren wonderbaar. Hij onderwees degenen, die gaarne in de waarheid onderricht wilden worden, hij werd gevolgd niet alleen door vele Joden, maar ook door vele heidenen. Deze was de CHRISTUS, die door de oversten onzes volks bij Pilatus aangeklaagd en op zijn bevel gekruisigd werd. Doch die hem bij zijn leven gevolgd hadden, verlieten hem na zijnen dood niet; want hij is hun ten derden dage weer levend verschenen, gelijk de goddelijke profeten, onder meer andere wonderlijke dingen, van hem voorzegd hadden. Aan hem is het dat de Christenen, die tegenwoordig nog bestaan, hun naam ontleend hebben.”

Realiseer u, dat dit het bericht is van een officiële geschiedschrijver, iemand die niet tot de kring van de christenen behoorde en een eerlijk geschiedkundig verslag gaf!


Er zijn echter meer geschiedschrijvers uit die tijd, die niet tot de volgelingen van Jezus behoorden en toch Zijn bestaan en de gebeurtenissen rond Zijn dood bevestigd hebben. De Romeinse geschiedschrijvers Plinius en Tacitus vertellen beiden het feit, dat een zekere Jezus door de stadhouder Pontius Pilatus gekruisigd werd, waarna deze Jezus uit de dood opgestaan is.

Vriend en vijand van Jezus Christus uit de eerste eeuw van onze jaartelling bevestigen dat Jezus echt geleefd heeft. Ook bevestigen zij het verhaal van Zijn sterven aan een kruis en Zijn opstanding uit de dood. Het is niet alleen het verslag dat de Bijbel geeft, dat ons duidelijk maakt, dat Jezus echt geleefd heeft en wat er met Hem gebeurd is. De Joden, die Jezus verwerpen, erkennen, dat Hij geleefd heeft, gestorven is en dat Hij uit de dood is opgestaan. Zelfs heidenen, die niet tot Joden of christenen behoorden, erkennen deze feiten. Is het dan niet dwaas, dat er iemand zou zijn, die zich vandaag zou afvragen, of Jezus wel echt geleefd heeft en of de verhalen die de Bijbel van Hem vertelt, wel op feiten berusten?

 

Het christelijk geloof de ware godsdienst?

Vraag: Waarom zou het christelijk geloof de ware godsdienst zijn? Er zijn zoveel geloven en ze komen allemaal op hetzelfde neer.

Antwoord: Het is niet waar, dat alle godsdiensten hetzelfde zouden zijn of op hetzelfde zouden neerkomen. Het is ook niet waar, dat ze allemaal om dezelfde god zouden gaan. Er zijn godsdiensten waarin men niet één, maar vele goden vereert. Er zijn godsdiensten waarin men beweert, dat er helemaal geen god is. Er zijn godsdiensten die menen dat er geen persoonlijke god is, maar dat de godheid in de natuur zit, of in een tafel en een stoel. De godheid is dan niet boven de schepping verheven, maar maakt deel uit van de wereld om ons heen.

Als het gaat om de oplossing van het zondeprobleem van de mens, geeft alleen het christendom een eerlijke en echte oplossing. Het christendom ontkent de zonde niet en dwingt je ook niet om ermee te leren leven. Het christendom toont niet slechts medelijden met de mens-in-nood. Het christendom biedt een echte oplossing. Het christendom is de enige godsdienst die een mens tot in het diepst van zijn ziel echt verandert. Het christendom is de enige godsdienst die een stichter heeft, die voor Zijn volgelingen gestorven is en ook weer uit de dood is opgestaan. Denk nu niet, dat deze opstanding uit de dood een verhaal is, want het is een bewezen feit. Zoals de Bijbel een bewezen boodschap heeft vanuit een ver verleden tot op de dag van vandaag, zo is ook de boodschap van Jezus’ sterven en opstanding bewezen.

Mag ik je op een paar bijzondere feiten wijzen, waaruit de betrouwbaarheid van de Bijbel blijkt? Natuurlijk kan ik in een kort ogenblik niet de hele Bijbel met je doorwandelen. Maar ik geef je een paar voorbeelden.

God had vanaf het begin van Israëls geschiedenis laten weten, dat er een Verlosser zou komen, die de Redder voor de mensen zou worden. Micha 5:1 had aangekondigd, dat Hij in Bethlehem geboren zou worden. De profeet Daniel heeft precies gezegd hoeveel jaar later Hij als een onschuldige zou sterven. En het is uitgekomen. Jezus stierf op het tijdstip dat Daniel genoemd had.
De profeten hebben precies gezegd wat Hem door anderen zou worden aangedaan. Hij kon het dus niet aan Zichzelf vervullen, omdat een groot aantal andere mensen los van elkaar hem dit zou aandoen.

De ene profeet had gezegd, dat Hij verschrikkelijk zou moeten lijden en daarbij erge dorst zou hebben, terwijl in het lijden dat Hem zou worden aangedaan, Zijn beenderen niet gebroken zouden worden. Nu moet je weten, dat bij mensen die aan een kruis gehangen hadden als regel de beenderen gebroken werden, zoals ook met de mensen die naast Jezus hingen, gebeurd is.

Er was geprofeteerd dat Hij in het graf van een rijk mens begraven zou worden. Het is precies zo gebeurd. Er was geprofeteerd, dat Hij de oorzaak zou worden, dat de niet-Joden in de God van Israël zouden gaan geloven. En het is gebeurd. Om maar een paar voorbeelden te noemen: zowel Psalm 22 als Jesaja 53 hebben gedetailleerd aangekondigd hoe het met Jezus zou aflopen.

Ik geef je een ander voorbeeld. Er was al door Mozes geprofeteerd, dat de Israëlieten tot twee keer toe uit hun land verdreven zouden worden. Het is gebeurd. Eerst in het jaar 586 vóór Christus en later in het jaar 70 ná Christus. Mozes profeteerde dit in een tijd, dat nog nooit iemand van een ‘deportatie’ gehoord had. Zoiets was volkomen onbekend.

Mozes had gezegd, dat de Israëlieten eens naar hun eigen land zouden terugkeren en weer een vrij en zelfstandig volk zouden worden. Na zo’n 2500 jaar (namelijk van 586 vóór tot 70 na Christus) is deze profetie in vervulling gegaan. Zelfs hun taal die niemand meer sprak en die een ‘dode’ taal was, is weer tot leven gekomen.

De profeet Zacharia heeft zelfs meegedeeld, dat in de tijd dat de Israëlieten naar hun land zouden zijn teruggekeerd, er weer een vijandig volk zou zijn, dat de herhaling zou zijn van de Filistijnen van vroeger, terwijl dit volk ook weer in de Gazastrook zou wonen en zich ook weer ‘Filistijnen’ zou noemen. Het is gebeurd. In de Gazastrook wonen de ‘Palestijnen’, die zichzelf de ‘Filistijnen’ noemen.

En dit zijn maar enkele voorbeelden. Er zijn veel meer voorbeelden te noemen. Ze staan onder andere in het boek ‘Profetie en vervulling’. Het zou de moeite waard zijn, als je dat eens las. In ieder geval bewijst de Bijbel heel duidelijk zijn eigen waarheid en betrouwbaarheid. Er is geen ander heilig boek van welke godsdienst dan ook, dat zo duidelijk zijn betrouwbaarheid bewezen heeft als de Bijbel.”